Thursday, June 23, 2016

வாசிப்பு பழக்கம் என்பது அருமையான ருசி

தமிழர்கள் பயன்படுத்தாத  இங்கிரிய நூலகம்


மணி  ஸ்ரீகாந்தன்

'இந்த நூலகம் மட்டும் என்றில்லை, மலையகத்தின் பல நூலகங்களின் தமிழ்ப் பிரிவுகள் வாசிப்போர் இல்லாமல் காற்று வாங்கிக் கொண்டிருக்கின்றன.'

'வாசிப்பு என்பது மாணவ பருவத்திலிருந்து ஊக்குவிக்கப்பட வேண்டியது. ஏனெனில் பெரும்பாலான பெற்றோர் பாடப்புத்தகங்களுக்கு அப்பால் தமது பிள்ளைகள் வாசிக்க வேண்டியதில்லை என்றே கருதுகிறார்கள். அதேபோல அதிபர்களும் ஆசிரியர்களும்கூட வாசிப்பது வெட்டி வேலை என்றே கருதுகிறார்கள்'

'வாசிப்பு பழக்கம் என்பது அருமையான ருசி. அழகான பசி. ஒருமுறை சுவைக்கப் பழகிவிட்டால் அது தொடர்ந்து வரும். எழுத்துக்களையோ, சிந்தனைகளையோ யாரும் யாருடைய மூளையிலும் திணிக்க முடியாது. அது ஒவ்வொருவரின் தனிப்பட்ட முயற்சியின் மூலம் நடைபெறும். 15 வயது பதின்ம பருவத்தவர் இன்று 24 மணி நேரத்தில் 15 மணி நேரத்திற்கும் அதிகமான நேரத்தை பாடப்புத்தகங்களுடன் செலவிடுகின்றனர். கல்லூரி வரை நம் குழந்தைகளின் மூளையில் திணிக்கின்ற பாடப்புத்தகங்களைத் தவிர அவர்களுக்கு வேறென்ன படிக்க கற்றுத் தருகிறோம்?
வாசிப்புப் பழக்கம் என்பது பசியாகவும் ருசியாகவும் இருக்க வேண்டிய நிலமை மாறி, நம் அடுத்த தலைமுறைக்கு அது அலர்ஜியாகி விட்டது' என்று மூத்த எழுத்தாளர் அசோக மித்திரன் குறிப்பிடுகிறார். புத்தகங்கள் வாசிப்பதற்கு ஓரளவு ஆர்வமும் 'வாசிப்பதனால் நன்மையே தவிர தீமை இல்லை' என்னும் எண்ணமும் நம்மில் எழ வேண்டும். நேரத்தை வீணடிக்கும் செயல் என வாசிக்கும் பழக்கத்தினை நினைத்தால், அதன்பின் புத்தகங்களை பார்க்கும் போதெல்லாம், அது எவ்வளவு நல்ல புத்தகமாயிருந்தாலும் அதைத் தொட மனம் வராது. வாசித்தல் என்பது வெட்டி வேலை எனப் பல பெற்றோரே நினைக்கின்றனர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
புஸ்பா அலுத்கே

எந்த மொழியாக இருந்தாலும் வாசிப்புதான் ஒரு மனிதனை பூரணமாக்கும் என்பதுதான் பொது மொழியாக இருக்கிறது. ஆனாலும் நம் தமிழர் மத்தியில் வாசிப்பு பழக்கம் மிகவும் குறைந்த அளவிலேயே இருக்கிறது. பாடசாலை ஆசிரியர்களும், மாணவர்களும் 'சிலபஸ்' புத்தகங்கள் மட்டும்தான் வாசிப்பு என்று நினைக்கிறார்கள். வளர்ச்சியடைந்து வரும் எல்லா நாடுகளிலும் வாசிப்பு முதன்மைப்படுத்தப்படுகிறது. நம் நாட்டிலும் எல்லா நகரங்களிலும் நூலகங்கள் பெரிய அளவில் இயங்கி வருகின்றன. ஆனாலும் முக்கியமாக மலையக, தோட்டப் பகுதியில் வாசிப்பு மிகவும் மந்த கதியிலேயே இருக்கிறது. ஹொரனை பிரதேசசபையின் கீழ் இங்கிரியாவில் இயங்கி வரும் பொது நூலகத்திற்கு ஒரு நடை போய் நம்மவர்களின் வாசிப்பு எப்படி இருக்கிறது என்று ஒரு நோட்டம் பார்த்தோம்.

"இங்கே தமிழ் புத்தகங்கள், பத்திரிகைகள், சஞ்சிகைகள் என்று நிறைய வாசிப்புக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன. வருடந்தோறும் கிட்டத்தட்ட நாற்பதாயிரம் ரூபாவுக்கு தமிழ் புத்தகங்களை கொள்வனவு செய்கிறோம். ஆனாலும் தமிழ் வாசகர்கள் யாரும் இங்கே வருவதில்லை. எல்லா புத்தகங்களும், வைத்த இடத்தில் வைத்தபடி ஓடு பிரிக்காமல் இருக்கின்றன, என்ன பண்ணுறது?" என்கிறார் இங்கிரிய பொது நூலகத்தின் நூலகர் புஸ்பா அலுத்கே.
எஸ்.விமலநேசன்

"சிங்களத்தில் நிறையப் பேர் வாசிக்க வருகிறார்கள். அதோடு பாடசாலை மட்டத்தில் ஆசிரியர்கள் வாசிப்பின் முக்கியத்துவத்தை மாணவர்களுக்கு எடுத்துச் சொல்கிறார்கள். சில தலைப்புகளை மாணவர்களிடம் கொடுத்து அவை பற்றி நூலகங்களில் தகவல்களைத் தேடி எழுதுமாறு கேட்கிறார்கள். இதன் பொருட்டு மாணவர்கள் நூலகங்களுக்குச் சென்று தகவல்களைத் திரட்டி கட்டுரைகளை எழுதுகிறார்கள். இதன்மூலம் மாணவர்களுக்கு நூலகம் பரிச்சயமாகிறது. தகவல்களை குறிப்புகளாகத் திரட்டுவது எப்படி என்பதை அறிந்து கொள்கிறார்கள். இவ்வாறு மாணவர்கள் ஊக்குவிக்கப்படுகிறார்கள். மாணவர்கள் விடயங்களைத் தேடி எழுதினார்கள் என்பதை ருசுப்படுத்தும் வகையில் என்னிடம் உறுதி சான்றிதழையும் வாங்கிச் செல்கிறார்கள். இந்த முறையை இந்த நகரத்தின் சுற்று வட்டாரத்தில் இருக்கும் தமிழ்ப் பாடசாலைகள் நடைமுறைப்படுத்தினாலே போதும். மாணவர் மத்தியில் வாசிக்கும் பழக்கமும் நூலகத்தைப் பயன்படுத்தும் திறனும் வளரும். இதை ஏன் பாடசாலை அதிபர்கள் மேற்கொள்ளக்கூடாது?" என்று ஒரு யோசனையை பாடசாலை அதிபர்மார் கவனத்துக்கு முன் வைக்கிறார் நூலகர் புஸ்பா அலுத்கே.


வாசிப்பு என்பது ஓர் அற்புத அனுபவம். அது புதியதொரு உலகத்தை திறந்து காட்டும். பல புதிய அரிய தகவல்களை அள்ளித்தரும். நாடுகளின் எல்லைகளை சுருக்கும். உலகத்தை நுகரும் அனுபவத்தைத் தரும். ஆனால் மாணவப் பருவத்திலேயே வாசிப்பு ஊக்குவிக்கப்பட வேண்டியது அவசியம். பாட நூல்களைப் படிப்பது பெரும்பாலும் அதிக மதிப்பெண் பெறுவதையே நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. ஆனால் பொது நூல்கள் வாழ்க்கை முறை மற்றும் ஒழுக்க நெறிமுறைகள் குறித்த பல அறிஞர்களின் கருத்துக்களை வழங்குகிறது. ஒருவரை சிந்திக்கவும் மாற்றி யோசிக்கவும் கற்றுத் தருகிறது. ஒருவரது வாழ்க்கை சிறப்பாக அமைய அடித்தளம் அமைப்பது அவனது நற்குணங்களே. அந்த நற்குணங்களை கட்டமைப்பதில் வாசிப்புக்கு பெரும் பங்கு உண்டு.

"ஹொரனை பிரதேச சபையின் கீழ் பத்து தோட்டங்கள் உள்ளன. அதில் ஒரு உயர்தர பாடசாலை உட்பட ஆறு பாடசாலைகள் இயங்கி வருகின்றன. சுமார் ஆயிரத்திற்கும் அதிகமான தமிழ் மாணவர்கள் கல்வி பயிலும் இந்த சுற்று வட்டாரத்தில் ஒருவர் கூட வாசிகசாலைக்கு வருவதில்லை என்பது உண்மையில் வேதனையானது என்று சொல்வதைவிட மானக் கேடானது என்று குறிப்பிடுவதே பொருத்தமானதாக இருக்கும். பெரும்பாலான நூலகங்களில் அனுமதி பெற்ற வாசகர்கள் மட்டுமே வாசிக சாலைக்குள் அனுமதிக்கப்படுவார்கள். ஆனால் இந்த நூலகத்தைப் பொறுத்தவரையில் அனைவருக்கும் அனுமதி வழங்கப்பட்டுள்ளது. யாரும் வரலாம், எதையும் படிக்கலாம். இப்போது வானவில், தினகரன் உள்ளிட்ட பத்திரிகைகளும் இங்கே வைக்கப்பட்டுள்ளன. ஆனால் வாசிக்கத்தான் ஆளில்லை" என்று சொல்லும் எஸ். விமலநேசன் நூலகத்தில் தமிழ் மொழிக்கான இணைப்பாளராக பணியாற்றுகிறார்.

"விரைவில் தமிழ் பாடசாலைகளில் அனுமதி பெற்று வாசிப்பின் அவசியம் பற்றிய ஒரு விழிப்புணர்வு பிரசாரத்தை முன்னெடுக்க உள்ளோம்" என்கிறார் இவர்.

இந்தப் பகுதியில் உள்ள ஆறு பாடசாலைகளில் அறுபதுக்கும் மேற்பட்ட ஆசிரியர்கள் பணியாற்றி வந்தாலும், பாடத்திட்டத்திற்கான நூல்களைத் தவிர அவர்கள் வேற நூல்களை மருந்துக்கும் கூடப் புரட்டுவதில்லை என்பது இன்னொரு வேதனையான விஷயம். அதிபர்களோ அல்லது ஆசிரியர்களோ இந்தப் பக்கமே அடியெடுத்து வைப்பதில்லையாம்! எனவே இவர்களிடம் கல்வி பயிலும் மாணவர்களும் இப்படித்தானே இருப்பார்கள்!

நமது அண்டை நாடான தமிழகத்தில் வாசிப்புக்கு மிகவும் முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்படுகிறது. அதனால்தான் அங்கே பெரிய பெரிய படைப்பாளிகள் உருவாகிக் கொண்டே இருக்கிறார்கள். நம்மவர்களில் குறிப்பிட்டுச் சொல்லக்கூடிய படைப்பாளர்களின் எண்ணிக்கையை விரல்விட்டு எண்ணிவிடலாம்.

படித்து முடித்துவிட்டு ஆசிரியரானாலே போதும் அதுதான் பெரிய விசயம் என்று நினைக்கிறார்கள் நம்மில் பலர். நமது வாசிப்பு இப்படித்தான் இங்கே இருக்கிறது!

புத்தகங்கள் வாசிக்கும் பழக்கம் ஒருவரை வாழ்வின் முன்னேற்றத்துக்கு அழைத்துச் செல்லும் என்பதில் மாற்றுக் கருத்து கிடையாது.

'நாள் ஒன்றுக்கு ஒரு வரி மட்டுமே படிக்க முடியும் என்றால் ஆத்திச்சூடியை படி, இரண்டு வரிகள் மட்டுமே படிக்க முடியும் என்றால் திருக்குறளைப் படி, மூன்று வரிகள் மட்டுமே படிக்க முடியும் என்றால் முன்னேற்ற நூல்களைப் படி, நான்கு வரிகள் மட்டுமே படிக்க முடியும் என்றால் நாலடியாரைப் படி' என்று ஒரு கவிஞர் சொன்னது ஞாபகத்திற்கு வருகிறது. நீங்கள் எதைப் படிக்கப் போகிறீர்கள்…?

புத்தகம் என்பது ஒரு அனுபவம். நீங்கள் அறியாத ஒருநபர் போலத்தான் ஒரு புத்தகமும். அந்த நபரிடம் பேச்சுக் கொடுத்து அவர் பல விஷயங்களைச் சொல்லும்போது, அடடே, இவ்வளவு விஷயங்களைச் சொல்கிறாரே என்ற பிரமிப்பு அவரில் ஏற்படும் அல்லவா? ஒரு புத்தகத்தைப் படிக்கும் போதும் இதே அனுபவம்தான் கிட்டும். அதனால்தான் புத்தகம் என்பது சிறந்த நண்பன் என்று கூறுகிறார்கள். புத்தகங்கள் ஒருவரை சிறந்த, பண்பட்ட மனிதராக செதுக்குகிறது. புத்தகங்களைத் தொடர்ந்து வாசித்து வருபவர்களுக்கு புத்திக்கூர்மை உச்சத்தில் இருக்குமென அறிஞர்கள் குறிப்பிடுகிறார்கள். எனவே நல்ல நூல்களை வாசித்து நல்ல பயன்களைப் பெறுங்கள்.

No comments:

Post a Comment