Sunday, September 20, 2015

தேவதாசி வரலாறு -12


அருள் சத்தியநாதன்

தமிழகத்திலும் இந்திய மாநிலங்களிலும் தேவதாசி முறையும், சிறுமியர் பொட்டுக்கட்டி விடப்படுவதும் சட்டத்தின் மூலம் தடை செய்யப்பட்டிருந்தாலும், தமிழகத்தின் சில பகுதிகளில் அம்மனுக்கு நேர்ந்து சிறுமியருக்கு பொட்டு கட்டி விடும் வழக்கம் இருந்து வருவதாகத் தெரிகிறது.

2007 ஆம் ஆண்டின் பிற்பகுதியில் விழுப்புரம் மாவட்டம் சு.கொல்லூர் கிராமத்தைச் சேர்ந்த கிருஷ்ணவேணி என்ற சிறுமிக்கு பொட்டுகட்டப்பட்டதாக செய்தி வெளியாகியிருந்தது. இதையடுத்து ரவிக்குமார் என்பவர் இது தொடர்பாக கள ஆய்வு செய்து 2008 ஜனவரி காலச்சுவடு இதழில் ஒரு கட்டுரை வெளியிட்டிருந்தார். அதன் சில பகுதிகள் இங்கே பிரசுரமாகின்றன.

சிறுமியருக்கு ஏன் இன்றைக்கும் பொட்டு கட்டி விடப்படுகிறது என்பதையும் பின்னணிக் காரணங்களையும் இக்கட்டுரை விளக்குவதாக உள்ளது.

சு. கொல்லூர் கிராமத்தைச் சேர்ந்த ராமகிருஷ்ணனுக்கு ஏழு பிள்ளைகள். மூன்று ஆண்கள், நான்கு பெண்கள். பெரிய பெண் திருமணமாகி மூன்று வருடம் ஆவதற்குள் விதவையாகிவிட்டார். குடும்பத்திலும் கஷ்டம். ராமகிருஷ்ணன் அரங்கண்டநல்லூரில் உள்ள சிவில் சப்ளை களஞ்சிய சாலையில் மூட்டை தூக்கிச் சம்பாதிக்கும் சொற்ப வருமானம் குடும்பத்துக்குப் போதவில்லை. குடும்பக் கஷ்டத்துக்குக் காரணம் என்ன என்று அருள்வாக்குச் சொல்லும் தனது தம்பி மகனிடம் குறிகேட்டபோது, கடந்த இரண்டு தலைமுறைக்கு முன் உனது குடும்பத்தில் இருந்த பொட்டுக்கட்டும் வழக்கத்தை நீ மறந்துவிட்டாய், அதனால்தான் இவ்வளவு சங்கடங்கள். கஷ்டங்கள் தீர வேண்டுமானால் உனது மகள் ஒருத்தரைச் சாமிக்கு நேர்ந்துவிட வேண்டும் எனச் சொல்லியிருக்கிறார். தனது குடும்பத்தில் எட்டாம் வகுப்புப் படித்துக்கொண்டிருக்கும் கடைசி மகள் கிருஷ்ணவேணிதான் பூப்பெய்தாத பெண் என்பதால் அவருக்குப் பொட்டுக்கட்டிவிட ராமகிருஷ்ணனின் குடும்பத்தினர் தீர்மானித்திருக்கிறார்கள். ஊரைக்கூட்டித் தடபுடலாக அந்தச் சடங்கைச் செய்திருக்கிறார்கள். அதைப் பார்த்த சிலர் போலீசுக்குத் தகவல் சொல்லியுள்ளனர். போலீஸ் வருவதற்குள் பொட்டுக்கட்டி முடித்துவிட்டார்கள்.
கிருஸ்ணவேணி
தமிழ்நாட்டில் கோயிலுக்குப் பெண்களை விற்கும் வழக்கம் இருந்த தகவல்களைச் சோழர் காலக் கல்வெட்டுகள் கூறுகின்றன. அவர்கள் தளிச்சேரிப் பெண்கள், பதியிலார், தேவரடியார், நாடகக் கணிகையர் எனப் பல பெயர்களில் அழைக்கப்பட்டுப் பாலியல் ரீதியாகச் சுரண்டப்பட்டுள்ளனர். அத்தகைய பெண்கள் பலரைத் தமிழ்நாட்டின் பல பகுதிகளிலும் இருந்து தஞ்சை ராஜராஜேசுவரத்தைச் சூழ்ந்துள்ள தெருக்களில் முதலாம் ராஜராஜ சோழன் குடியேற்றினான். அவ்வாறு தேவரடியார்களாக ஆக்கப்பட்டவர்கள் உடம்பில் திரிசூல முத்திரை பொறிக்கப்பட்டது என்றும் கல்வெட்டுகள் குறிப்பிடுகின்றன.

1947க்குப் பிறகு பல மாநில அரசுகளும் தேவதாசி முறையை ஒழித்துச் சட்டம் இயற்றியுள்ளன. ஆனால், ''இப்போதுங்கூடச் சில மாநிலங்களில் அது தொடர்ந்து கொண்டிருக்கிறது. 2005 ஆம் ஆண்டு எடுக்கப்பட்ட புள்ளிவிவரங்களின்படி மகாராஷ்டிரா, கர்நாடக எல்லைப் பகுதிகளைச் சேர்ந்த சுமார் இரண்டரை லட்சம் பெண்கள் தேவதாசிகளாகக் கோயில்களுக்கு நேர்ந்துவிடப்பட்டிருக்கின்றனர்" என தேசிய மகளிர் ஆணையம் தெரிவித்துள்ளது. கர்நாடகத்தின் பத்து மாவட்டங்களிலும் ஆந்திராவின் பதினான்கு மாவட்டங்களிலும் இந்த வழக்கம் நடைமுறையில் உள்ளதாக அதன் ஆய்வில் தெரிய வந்துள்ளது.

சோழர்காலத் தமிழகத்தில் வழக்கிலிருந்த தேவதாசி முறையும் இப்போது கர்நாடகா, ஆந்திரா முதலிய மாநிலங்களில் கடைப்பிடிக்கப்படும் எல்லம்மா வழிபாடும் அடிப்படையில் வேறுபாடு கொண்டவை. தேவதாசிமுறை துல்லியமாக வரையறுக்கப்பட்டு நிறுவனமயப்படுத்தப்பட்டிருந்தது. ஆனால், எல்லம்மா வழிபாடு பெரும்பாலும் பக்தியை அடிப்படையாகக் கொண்ட வெகுசன நம்பிக்கை என்னும் நிலையிலேயே செயல்படுகிறது. இதை நேரடியாகப் பாலியல் தொழிலோடு தொடர்புபடுத்தி வெளிவந்துள்ள ஆய்வுகள் முன்முடிவும் மனச்சாய்வும் கொண்டவையாக இருக்கின்றன என்பதே உண்மை.

தேவதாசி வழக்கமும் பொட்டுக்கட்டுவதும் ஒரேவிதமானவை அல்ல. இரண்டுக்கும் இடையே சில ஒற்றுமைகள் உள்ளன எனினும் இது வேறுவிதமான நம்பிக்கையிலிருந்து வருகிறது.

'செடல்' நாவலில் இந்த நம்பிக்கைக்கு அடிப்படையாக இருக்கும் ஐதீகம் ஒன்றை நாவலாசிரியர் இமையம் விவரித்திருக்கிறார். தேவர்கள் ஒருபுறமும் வாலி, சுக்ரீவன் மறுபுறமுமாக நின்று அமுதத்திற்காகப் பாற்கடலைக் கடைந்தபோது, அமிர்தப் பானையிலிருந்து சிந்திய துளிகளிலிருந்து மூதேவி, லட்சுமி, பார்வதி, செல்லியம்மன் மற்றும் தாரை ஆகியோர் பிறந்ததாகவும் அதில் செல்லியம்மனை வாலி, சுக்ரீவன் இருவரையும் மணக்குமாறு ஈஸ்வரன் பணித்தபோது, இரண்டு ஆண்களை மணக்கச் சம்மதிக்காமல் கோபங்கொண்டு தேவலோகத்தை விட்டு வெளியேறிப் பூலோகத்துக்கு அவர் வந்துவிட்டதாகவும் அவரைச் சமாதானப்படுத்துவதற்காகச் சில சிறப்பு ஏற்பாடுகளை ஈஸ்வரன் செய்ததாகவும் அவற்றில் ஒன்றுதான் செல்லியம்மனுக்கென்று ஒரு கன்னிப் பெண்ணைச் சிப்பந்தி ஆளாக நியமிக்கும் வழக்கம எனவும் அந்த ஐதீகம் கூறுகிறது.
பொட்டு கட்டப்பட்ட கொல்லூர் 
முத்துமாரியம்மன் கோவில்
சு.கொல்லூர் கிராமத்துக்குச் சென்று விசாரித்த போது, அங்கேயுள்ள மக்களுக்கு இந்த ஐதீகமெல்லாம் தெரிந்திருக்கவில்லை. பொட்டுக்கட்டப்படும் பெண் கூத்தாடிக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவராகவோ மற்றவர்களின் வற்புறுத்தலால் பொட்டுக்கட்டிக் கொண்டவராகவோ இல்லை. அங்கிருக்கும் கோயிலுங்கூடச் செல்லியம்மன் கோயில் அல்ல. பொட்டுக்கட்டி விடப்படும் பெண்கள் திருமணம் செய்துகொள்ள முடியாது என்பது உண்மைதான். அம்மனைத் திருமணம் செய்துகொண்ட பெண் என்பதால் அப்படி ஒரு வழக்கம். கர்நாடகாவிலோ ஆந்திராவிலோ இருப்பது போலக் கோயில் பூசாரி இங்கே தாலி கட்டுவதில்லை. பொட்டுக்கட்டப்படும் சிறுமியின் உறவுக்காரக் குடும்பத்திலிருந்து ஒரு சிறுமியைத் தேர்ந்தெடுத்து அவரைக் கொண்டு தாலி கட்டப்படுகிறது. பொட்டுக்கட்டப்பட்ட பெண்கள் பெரும்பாலும் தனது முறைமாமனோடு குடும்பமாகத்தான் வாழ்கிறார்கள். அவர்கள் எந்தவிதமான பாலியல் சுரண்டலுக்கும் ஆளாவதாகவும் தெரியவில்லை. பொட்டுக்கட்டிவிடப்படும் பெண்ணுக்குப் பிறக்கும் பிள்ளைகளுக்கு அவரது தாய்வீட்டுச் சொத்தில் சமபங்கு கொடுக்க வேண்டுமாம். எனவே அவரை வைத்துக் காப்பாற்ற அவரது 'கணவர்' தயங்குவதில்லை.

ஒரு குடும்பத்தில் ஆண் குழந்தை இல்லாவிட்டாலோ வறுமை அதிகமாக இருந்தாலோ இப்படிக் கோவிலுக்கு ஒரு சிறுமியை நேர்ந்துவிட்டுவிடுவார்களாம். ஆனால், தேவதாசிகளைப் போல அவர்கள் பொது மகளிராக இருப்பதில்லை. பக்தி சார்ந்த ஒரு நம்பிக்கையாக மட்டுமே அந்த வழக்கம் பின்பற்றப்படுகிறது. சு. கொல்லூரில் மட்டுமன்றி விழுப்புரம் மாவட்டத்தில் பல கிராமங்களில் இந்த வழக்கம் உள்ளது எனத் தெரிந்தது.

பின்னர் விழுப்புரம் சென்று மாவட்ட ஆட்சியரைச் சந்தித்து இந்த விஷயம் தொடர்பாக எடுக்கப்பட்டுள்ள நடவடிக்கைகளைக் கேட்டேன். விழுப்புரத்தில் அபயம் என்னும் காப்பகத்தில் சிறுமி கிருஷ்ணவேணியைத் தங்கவைத்திருப்பதாக ஆட்சியர் சொன்னார். அந்தப் பெண்ணுக்குக் கட்டப்பட்ட தாலியைக் கழற்றி விடுமாறு சொல்லிவிட்டதாகவும் அந்தச் சிறுமியை வேறு பள்ளியில் சேர்த்துப் படிக்கவைக்கப் போவதாகவும் கூறினார். விதவையாகிவிட்ட ராமகிருஷ்ணனின் பெண்ணுக்குச் சத்துணவுச் சமையலர் வேலையை முன்னுரிமை அடிப்படையில் வழங்குமாறு அவரிடம் நான் கோரியபோது பரிசீலிப்பதாகச் சொன்னார்.

அபயம் இல்லத்தில் இருந்த கிருஷ்ணவேணியையும் அவரது அம்மா அஞ்சலையையும் பார்த்துப் பேசினேன். சாமி குத்தம் ஆகிவிடாமல் தனது மகளுக்குக் கட்டப்பட்ட தாலியை மீண்டும் அணிவித்துவிட வேண்டும் என்பதில் அஞ்சலை குறியாக இருந்தார். எங்களை ஊருக்கு அனுப்பச் சொல்லுங்கள் என்று மீண்டும் மீண்டும் அவர் கேட்டுக்கொண்டிருந்தார். தற்போது சிறுமி கிருஷ்ணவேணியை விடுதி வசதியோடு கூடிய நல்லதொரு பள்ளியில் விழுப்புரம் மாவட்ட ஆட்சியர் சேர்த்து விட்டிருக்கிறார். எதிர்காலத்தில் 'டீச்சர்' ஆக வேண்டும் என்ற அந்தச் சிறுமியின் ஆசை நிறைவேறும் என்னும் நம்பிக்கை நமக்கு ஏற்பட்டுள்ளது.

Wednesday, September 16, 2015

இருள் உலகக் கதைகள்


முத்து பூசாரி சொன்ன பேய்க் கதை 

கேட்டு எழுதுபவர்- மணி  ஸ்ரீகாந்தன்

லாங்கொடை பிரதேசத்திற்கு அண்மித்த பகுதியில் அமைந்திருக்கும் அந்த ஆடைத் தொழிற்சாலை தொடங்கப்பட்டு ஓராண்டு கடந்து விட்டிருந்தது. ஆனாலும் சமீபத்தில் தொடங்கப்பட்டது போலவே என்றும் புதுப்பொலிவுடன் அந்தக் கட்டிடம் காட்சியளித்து வந்தது.

சுமார் ஐநூறுக்கும் மேற்பட்ட பெண்கள் கடமையாற்றி வரும் தொழிலகம் அது. தொழிற்சாலையை சுற்றி இறப்பர் மரங்கள் சூழ்ந்திருந்ததால் எப்போதும் அந்தக் கட்டடம் இருள் படிந்த ஒரு ரம்மியமான அழகுடன் காட்சி தந்தது என்பது பொருத்தமான வர்ணணையாக இருக்கும்.

அந்தத் தொழிற்சாலையின் உடைகளை அழுத்தும் (அயர்ன்) பிரிவுக்கு பொறுப்பாக இருப்பவன் பெயர் சஞ்ஜீவ். அன்று அவனுக்கு இரவு வேலை. இரவு உடம்பை சூடேற்றிக் கொள்வதற்காக கெண்டீன் பக்கமாக நடந்தான். ஏனெனில் ஒரு டீ குடித்து விட்டு வந்தால் நன்றாக இருக்கும் போலத் தோன்றியது. அவன் பணியாற்றும் பகுதியில் இருந்து ஒரு நீண்ட நடைவழிப் பாதை வழியாக நடந்தால் கெண்டீன் வரும். பகலில் பரபரப்பாக இருக்கும் கெண்டீன் இரவில் தூங்கி வழியும். சாப்பிடுவதற்கு பெரிதாக ஒன்றும் வைத்திருக்க மாட்டார்கள். கெண்டீனுக்கு இரவு பொறுப்பாளனாக இருப்பவன் ஒரு சோம்பேறி. முசுட்டுச் சோம்பேறி என அவனை அழைப்பார்கள். இரவிலும் பளபளப்பாக விளக்கொளியில் மின்னும் அந்த ஆடைத்தொழிற்சாலையில், கெண்டீனுக்கு செல்லும் அந்த வழி மட்டும் போதிய ஒளி வசதியின்றிக் காணப்படும். அது ஏன் என்று யாருமே கவலைப்படவில்லை போலும்.
நண்பர் வட்டம் என்ற குழாமை வைத்துக் கொள்ளாத சஞ்சீவ அடிப்படையில் ஒரு தனிமை விரும்பி. ஆள் அரவமற்ற நேரத்தில் கண்டீன் மூலையில் அமர்ந்து, சீனியில் குளித்த கொம்பு பணிஸ் ஒன்றை வாங்கி பிளேன்டீயில் நனைத்து மெதுமெதுவாக உண்பது அவனுக்கு பிடித்த விஷயம்.

கொஞ்சம் இருள் படிந்த அந்த நீண்ட நடை வழிப்பாதையில் சஞ்சீவ சென்று கொண்டிருந்த போது, அவனுக்கு எதிரே ஒரு எண்பது வயது மதிக்கத்தக்க மூதாட்டி குட்டை பாவாடையோடு, கறுப்பு கோட் அணிந்தபடி முன்னாள் சென்று கொண்டிருந்தாள். தலையில் ஒரு தொப்பி, கையில் ஒரு அரிக்கன் விளக்கு என தளர் நடை போட்டுக் கொண்டிருந்தாள் அவள். இரு கைகளிலும் முதிர்ச்சியின் தளர்ச்சி தெரிந்தது. அந்த மங்கள் ஒளியிலும் சில வினாடிகளில் பின்னாள் நடந்தபடி அவன் இத்தனை விஷயங்களையும் அவன் அவதானித்திருந்தான். இதற்கு முன் இப்படியொரு மூதாட்டியை அவன் அந்தத் தொழிற்சாலையில் பார்த்ததேயில்லை. எனினும் தொழிற்சாலை அதிபருக்குத் தெரிந்த அல்லது பிசினஸ் விஷயமாக வந்த வெளிநாட்டுக்காரர்கள் அவ்வப்போது அங்கு வருகை தருவதும் சுற்றிப் பார்ப்பதும் வழக்கம். இதனால் அவள் மீது சஞ்சீவவுக்கு எந்தச் சந்தேகமும் ஏற்படவில்லை. பெரிய இடத்துப் பெண்ணாக இருக்க வேண்டும் என அவன் முடிவு செய்த போது அவளை அண்மித்து விட்டான் சஞ்சீவ.

அவனுக்கு சற்று முன்பாக நடந்து சென்று கொண்டிருந்த அப்பெண் சட்டென நின்று சுவரோடு சாய்ந்து அவனுக்கு வழிவிட்டாள். பெரிய இடத்துப்
பெண்ணான அவள் முகத்தை உற்றுப் பார்ப்பதும், உரசுவதும் தனக்கு பிரச்சினையாக முடியலாம் என தோள்களைக் குறுக்கி அவளைக் கடந்து சில அடிகள் முன் சென்றவனுக்கு 'அரிக்கன் விளக்கை ஏற்றியபடி ஏன் இந்தப் பெண்....? என்ற சந்தேகம் திரும்பவும் எழவே, நடந்தபடியே அந்தப் பெண்ணை கழுத்தை திருப்பி பார்த்தான்.

ஆனால் அவளை அங்கே காணவில்லை! சுமார் இரண்டு மீட்டர் தொலைவில் இருந்திருக்க வேண்டிய ஒரு மூதாட்டி எப்படி மாயமாக மறைந்திருக்க முடியும்? இவ்வளவு நேரம் நான் கண்டது கனவா? அதெப்படி போலியாக ஒரு காட்சியை இவ்வளவு நேரம் பார்த்துக் கொண்டிருக்க முடியும்? சடசடவென அவனது பகுத்தறிவு சிந்தனையில் கேள்விகள் முளைக்க உடல் குளிர்ந்து குப்பென வியர்த்தது.

எனினும் தன்னைக் கட்டுப்படுத்திக் கொண்டு அவன் கண்டீனுக்குள் சென்றான். "ஒரு பிளேன்டீ!" என்று சத்தமாகச் சொல்லிவிட்டு அங்கே வைக்கப்பட்டிருந்த கொம்பு பனிசை கையில் எடுத்துக் கொண்டு ஒரு கதிரையில் அமர்ந்தான். இப்போது படபடப்பு கொஞ்சம் அடங்கியிருந்தது. மீண்டும் தான் கண்ட காட்சியை மனதில் ஓடவிட்டுப் பார்த்தான். தரையில் கால் பதித்து அவள் தள்ளாடி நடந்ததை பார்த்தது அவனுக்கு நன்றாகவே ஞாபகத்தில் பதிந்திருந்தது. நிச்சயமாக அது கனவுக் காட்சியல்ல! ஆனால் ஒரு கிழவி எப்படி ஒரு குறுகலான வேறு வாசல்கள் இல்லாத நடை பாதையில் இருந்து காணாமல் போக முடியும்? சஞ்சீவ் கெண்டீனில் அமர்ந்து சூடான ஒரு டீயை வாங்கிக் குடித்த போது உடல் முழுக்க வியர்த்துக் கொட்டியிருந்தது.

பிறகு தான் வேலை பார்க்கும் பிரிவுக்குத் திரும்பிய சஞ்சீவ தான் கண்ட காட்சியை அங்கே பணியாற்றிக் கொண்டிருந்த சக ஊழியர்களிடம் சொன்னான். அவர்கள் விசயம் உண்மைதான். அந்த மூதாட்டியின் நடமாட்டம் கண்டீன் பக்கமாக ஆள். அரவமற்ற நேரத்தில் இருப்பதாக இதற்கு முன்னரும் கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம் என்றார்கள். "அதனால் அந்த வழியாக கண்டீனுக்கு போறவர்கள் கும்பலாகவே பகல் நேரங்களிலும் போய் வருவாங்க. யாரும் இல்லாத நேரத்தில் போனா அது அங்கேயும் இங்கேயும் லாந்தரை தூக்கிட்டு அலையுதாம்" என்று ஒருவர் சொன்ன போது சஞ்சீவவுக்கு உடல் உதறல் எடுத்தது.

"ஆனால் அதுக்கு கால் இருந்ததை நான் என் ரெண்டு கண்ணாலையும் பார்த்தேன்" என்றான் சஞ்சீவ. அப்போ அங்கே வந்த பத்மா என்ற சக ஊழியர், "ஆமா அதுக்கு கால் இருப்பது உண்மைதான். என் தோழி பார்த்ததா சொன்னா. அது ஒரு வெள்ளைக்கார ஆவியாம். யாருக்கும் எந்த தீங்கும் செய்யாதாம்" என்று ஆவிகளுக்கு நற்சான்றிதழ் கொடுத்த போது சஞ்சீவ மயக்கமாகி கீழே சரிந்தான். பிறகு அவனுக்கு தண்ணீர் தெளித்து எழுப்பினார்கள். ஆனாலும் சஞ்சீவ பித்தம் கலங்கியவன் போல காணப்பட்டான்.

மறுநாள் காலை வீடு சென்ற அவனை குளிர்காய்ச்சல் பீடித்திருந்தது. அதோடு அவன் வாய் புலம்புவதை அவதானித்த பெற்றோர் அவன் வேலை செய்யும் இடத்தில் விசாரித்தார்கள். அப்போது அங்கே நடந்த விஷயம் அவர்களுக்குத் தெரிய வந்தது. மகனின் இந்த நிலைக்குக் காரணம், தீய சக்தியின் வேலையாகவே இருக்க வேண்டும் எனத் தீர்மானித்த பெற்றோர், கஹாவத்தை பகுதியில் பிரபலமாக விளங்கும் முத்துப் பூசாரியை அழைத்தார்கள்.

தமது ஆட்களோடு பலாங்கொடைக்கு சென்ற அவர், சஞ்சீவயின் இல்லத்திற்குள் நுழைந்தார். அப்போது அவரின் கண்களுக்கு முன்னால் ஒரு புகை மண்டலம் தோன்றி அசைந்தது. இதைக் கண்டு கொஞ்சம் ஆடிப்போன அவர், இரண்டு மந்திரங்களை மனதிற்குள் உச்சாடணம் செய்தார். இதையடுத்து அந்த புகை அப்படியே அடங்கிப் போக தடை விலகிய சந்தோசத்தோடு உள்ளே சென்று அமர்ந்தார்.

அடுத்த சில நொடிகளிலேயே பூஜைக்கான வேலைகள் ஆரம்பமாயின. அங்கே அமைக்கப்பட்டிருந்த மன்றில் பூசாரி உடுக்கோடு அமர்ந்திருந்தார். ராகத்தோடு இரண்டு சுடலையின் பாடல்களை பாட சஞ்சீவ ஆடத் தொடங்கினான். பிறகு பூசாரியின் கேள்விகளுக்கு சஞ்சீவ அரைகுறைத் தமிழிலேயே ஆங்கிலம் கலந்து பேச ஆரம்பித்தான்.

அவன் உடம்பில் ஒரு வெள்ளைக்கார ஆவிதான் குடியிருக்கிறது என்பதை பூசாரியின் கண்கள் கண்டுபிடித்தது. ஏற்கனவே பூசாரிக்கு அந்தப் பகுதியில் ஒரு இந்தோனேசிய பேயை விரட்டிய அனுபவம் இருந்ததால் இந்த வெள்ளைக்கார ஆவி அவருக்கு பெரிதாகத் தெரியவில்லை. ஆடைத் தொழிற்சாலை அமைந்திருக்கும் அந்த இடத்தில் பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக ஒரு பாழடைந்த பங்களா இருந்ததாகவும், அதில் வெள்ளைக்கார துரையும் அவரின் மனைவியும் வசித்ததாகவும் ஞான திரஷ்டியில பூசாரி கண்டறிந்தார். சுதந்திரம் அடைந்த பிறகு துரை மட்டும் வெளிநாட்டுக்குச் சென்று விட அவரின் மனைவி இங்கேயே தங்கிவிட்டார். ஏனென்றால் இங்கே அவருக்கு நிறைய ஆண்கள் சகவாசம் இருந்ததாம். பிறகு அவள் அந்த பங்களாவிலேயே மர்மமான முறையில் இறந்து விட்டதாகவும் அதன் பிறகு பங்களா அப்படியே பாழடைந்து கிடந்ததாகவும் அந்த கட்டடத்தை இடித்து விட்டுதான் அங்கே ஆடைத்தொழிலகம் அமைக்கப்பட்டதாகவும் பூசாரி தமது ஞான திருஷ்டியில் கண்டறிந்தார். ஆனால் சஞ்சீவயின் உடம்பில் அந்த தீய சக்தியான வெள்ளை மாதின் ஆவி குடியேறவில்லை. வந்தது கண் இமைக்கும் நேரத்திலேயே கடந்து சென்று விட்டது. அதனால்தான் சஞ்சீவ செல்வதற்கு வழிவிட்டு நின்றிருக்கிறது.
முத்து பூசாரி
"இந்த வெள்ளைக்காரி சாதாரண ஆட்களின் உடம்பில் தங்காது. அது ரொம்ப பெரிய வசதியான ஆளுங்களோட உடம்பில் தங்கவே விரும்பும். அதனால்தான் தனக்கு ஏற்ற மாதிரி யாராவது கிடைப்பாங்களான்னு காத்திருக்கு. ஆனால் அதுக்கு நான்விட மாட்டேன். இப்போது இவன் பயந்துதான் உளறுறான். ஒரு நூள் கட்டினால் சரியாகிடும்" என்று சொன்ன பூசாரி, மந்திரித்த நூலை அவன் கையில் கட்டினார். ஆனாலும் அந்த பேராசைக்கார துரைசாணியின் ஆவி அந்த கண்டீன் பக்கமாகவே திரிந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது என்று பின்னர் பூசாரிக்குத் தகவல் போயிருக்கிறது. அது தேவ கனத்தில் பிறந்தவர்களின் கண்களுக்கு மட்டுமேதான் தெரியுமாம். இதையடுத்து சஞ்சீவவின் நண்பர்களை அழைத்து தான் ஒரு மந்திரங்களினால் உயிரூட்டப்பட்ட சக்தி தகடொன்றை பூஜித்துத் தருவதாகவும் அதை தான் சொல்லும் நேரத்தில் அந்த கண்டீன் அமைந்திருக்கும் இடத்தில் புதைத்துவிட்டால் அந்த ஆவியின் சேஷ்டை முடிவுக்கு வருமென்றும் கூறிய பூசாரி அப்படியே அந்த ஜீவ தகடை அவர்களிடம் கொடுத்தார். அவர்கள் தான் கூறியபடியே செய்திருந்தால் அந்த கிழட்டு ஆவி தொலைந்திருக்கும் என்று கூறி முடித்தார் முத்து பூசாரி.

Tuesday, September 15, 2015

மதுரகானம் பாடும் மதுரங்க

















ராம்ஜி.

சாதாரண தரத்துடனான பாடசாலை கல்வியின் போது மனதுக்கு பிடித்த இசைத்துறையில் கீபோர்ட் இயக்குவதைப் பற்றி படித்துத் தெரிந்து கொண்டு தானே இசையமைத்து பாடிய பாடலை (தொடுவானம் தேடி) யு டியூப்பில் பதிவேற்றி 2 ஆயிரம் பேருக்கு மேல் கேட்க வைத்திருக்கிறார் இளம் பாடகர் மதுரங்க.

கடந்த மாதம் ஒரு நாள் எங்கள் அலுவலகத்துக்கு வந்திருந்தார்.

"எனக்கு 17 வயது" என்று அவரே ஆரம்பித்தார்.

பதின்ம வயது குழைவு முகத்தில் 'பளிச்'

'படிப்பு' என்று அடுத்து சொல்ல வேண்டியதற்கு கொக்கி போட்டோம்.
"டி. எஸ். சேனநாயக்க கல்லூரியில் உயர்தர வகுப்பில் வர்த்தகப் பிரிவின் முதல் வருட வகுப்பில் படிக்கிறேன். 2017 இல் பரீட்சை"

இந்த படிப்புக்கு இடையில் எப்படி வந்தது இசை?

"சின்ன வயதில் இருந்தே இசையில் ஒரு ஈடுபாடு இருந்தது. இப்பொழுது அது அதிகரித்துள்ளது. இந்த நிலையில் கடந்த வருடம் சக்தி இசைக் குழுவின் லீடர் அன்டன் சுரேந்திரனின் சகோதரர் ராஜேந்திரனிடம் 6 மாதம் கீபோர்ட் பயிற்சி பெற்றேன். பயிற்சி முடிந்த கையுடன் அப்பா ஒரு கீ போர்ட் வாங்கித் தந்தார்."

அப்பாவுக்கும் இசையில் ஆர்வமா?

"ம். அப்பாவுக்கும் சின்ன வயதில் இசை ஆர்வம் இருந்திருக்கு.."

அவருக்கு முடியாமற் போனதை உங்கள் மூலம் ஈடு செய்து கொள்ள நினைக்கிறாரோ?

இதற்கு பதில் இல்லை. புன்முறுவலுடன் ஒரு தலையாட்டு
"அப்புறம் இசையமைப்பாளர் கிருஷன் மகேஷனின் ஒலியமைப்பு நெறிக்கல்வியை 8 மாதம் பயின்றேன். அப்போது ஓய்வு கிடைக்கும் நேரத்தில் தனியாக கீ போர்ட்டில் இசையமைத்துப் பார்ப்பேன். அப்போது நான் போட்ட ஒரு மெட்டு எனக்குப் பிடித்திருந்தது. மற்றவர்களுக்கு காட்டியபோது நன்றாக இருப்பதாகக் கூறினார்கள். அந்த இசைக்கேற்ப PRAVEEN MTZ பாடல் எழுதிக் கொடுத்தார். அந்த பாடல்தான் 'தொடுவானம் தேடி'. பாடலைப் பலரும் பாராட்டினார்கள்.

அப்பாவிடம் பாடிக் காட்டியபோது பாடலை குறுந்தட்டில் பதிவு செய்யும் வகையில் தயாரிக்க சம்மதித்தார்.

paramount 360 ஸ்டூடியோவின் உதவியுடன் 'தொடுவானம் தேடி' உருவானது. நுவன் சமீர, ஷான் தீக்ஷன் இருவரும்தான் தயாரிப்பாளர்கள். அவர்களது வீடியோ கிராஃப் நிறுவனத்தின் முதல் தயாரிப்பாக பாடல் குறுந்தட்டில் பதிவாகியது. என்னுடன் பாடலில் தோன்றியவர் நடாஷா ரொஷெல். அவர் ஒரு மொடல்.

பாடல் யுடியூப்பில் பதிவாகி இதுவரை கிட்டத்தட்ட மூவாயிரம் பார்வையாளர்களை ஈர்த்துள்ளது. இப்போது அது சிங்கள மொழியிலும் மாற்றப்பட்டுள்ளது. சிங்களப் பாடலையும் நானே பாடுகிறேன். சிரச டிவியில் இப்பாடல் ஒளிபரப்பாகி வருகிறது" என்று ஒரே மூச்சில் சொல்லி முடித்தார் மதுரங்க அரவிந்தன்.

எதிர்கால இலட்சியங்கள்

"இசையை முன்னெடுத்துச் செல்லும் அதேநேரம் உயர்தர படிப்பும் முக்கியம்" என்று முடித்தார் மதுரங்க அரவிந்தன்.

பதின்ம வயதில் காதல் வயப்படும் ஒரு வாலிபனின் உணர்வுதான் 'தொடுவானம் தேடி' முதல் காதலில் வரும் ஆசை, எதிர்பார்ப்பு, வேதனை ஆகியவை வரிகளாகியுள்ளன. உணர்வுகள் சுரங்களாகியுள்ளன. மதுரங்க, ரொஷேல் உருவங்களாகியுள்ளனர். காதல் உல்லாசமானது என்பதைப் போல் இசை உல்லாசம் (உற்சாகம்) ஆகியுள்ளது. ஒளிப்பதிவு குறிப்பாக முதலில் வரும் கடற்கரை காட்சியில் காமிராவின் சுழற்சி பாடலுக்கு நல்ல ஆரம்பத்தைக் கொடுத்துள்ளது. காதலியாக ரொஷேல் இயல்பாக நடிக்கிறார். மாடல் அனுபவம் உதவியிருக்கிறது. மதுரங்கவும் அவருக்கு ஈடு கொடுத்திருக்கிறார்.

ஒரு சினிமாப் படத்தில் வரும் பாடல் காட்சியைப் போல இருக்கிறது 'தொடுவானம் தேடி'.

நல்ல முயற்சி, இளம் பாடகர்களுக்கு ஒரு முன்னுதாரணம்

Friday, September 4, 2015

டிஸ் அண்டனா பொருத்தும் ஜெகஜாலர்கள்


மணி   ஸ்ரீகாந்தன்

'ஒரு டிஷ் அண்டனாவை பொருத்தி செனல்களை எடுத்துக் கொடுக்க ஏன் இவ்வளவு பணம் வாங்குகிறீர்கள்? என்று கேட்டால், சென்னையில் இருந்து கடல் தாண்டி எவ்வளவு கஷ்டப்பட்டு இந்த செனல்களை எடுத்துக் கொடுக்கிறோம் தெரியுமா? என்று பதிலுக்குக் கேட்பார்கள்'

'இதைச் சரி செய்ய இரண்டாயிரம் செலவாகும் என்று கூறி பணத்தை வாங்கிக் கொண்ட ஒரு பொருத்துனர் கம்பி நீட்டி விட, அந்தப் பழுதை இன்னொருவர் 360 ரூபாவுக்கு திருத்தித் தந்திருக்கிறார்'

மிழ் வானொலித் துறைக்கு உலகளாவிய ரீதியில் இலங்கை வானொலிக்கு ஒரு தனி அந்தஸ்த்து இருக்கிறது. நம் நாட்டைக் கடந்து கோடிக்கணக்கான தமிழர்கள் வாழும் தமிழகமே இலங்கை வானொலியை கேட்டுக் கொண்டிருந்த ஒரு காலம் இருந்தது. ஆனால் அந்த அளவுக்கு நமது தமிழ் தொலைக்காட்சிக்கு பெரிய பெயர் எதுவும் இல்லை. ஒரு காலத்தில் ரூபாவாஹினியில் ஒலிபரப்பப்பட்ட சிங்கள நாடகங்களையே தமிழர்கள் தவம் கிடந்து பார்த்து வந்த வரலாறு இருக்கிறது. 'கோப்பிக் கடை' நாடகத்தை தமிழர்கள் மறப்பார்களா? அதோடு அத்திப்பூத்தாற் போல ஒரு தமிழ் படம் எப்போதாவது ஒளிபரப்பப்படும். அதற்குப் பிறகு பொன்மாலைப் பொழுது, முத்துச்சரம் உள்ளிட்ட சில நிகழ்ச்சிகள் இடம் பெற்றாலும், தமிழ் நிகழ்ச்சிகளில் வயலினும், கடம் வாசிக்கும் நிகழ்ச்சிகளும் பெருவாரியாக இடம்பிடித்துக் கொண்டன. ஆனாலும் நம்மவர்கள் அதையும் பார்த்து ரசித்தார்கள்.

தெளிவில்லாமல் புள்ளிகளாக தெரிந்த அன்டனா அலைவரிசையை திருத்த படாத பாடு பட்டதெல்லாம் தனிக்கதை.

அதற்கென்று தனி பூஸ்டரும் விற்பனைக்கு வந்தது. ஆனாலும் புள்ளிகளை முழுமையாக நீக்க முடியவில்லை. பிறகு நீண்ட கால தேடலுக்குப் பிறகு நமது சந்தைக்கு வந்ததுதான் டிஷ் அண்டனா! அதுவும் ஆரம்பத்தில் பெரிய, பெரிய பணக்காரர்களின் வீட்டுக்கூரையில் மட்டுமே நமக்கு காட்சிப் பொருளாக இருந்தது. ஆனால் இப்போது ஓலைக் குடிசையிலும் டிஷ் அண்டனா வந்து விட்டது. இந்த இந்திய சேட்டலைட் தொலைக்காட்சி வந்தப் பிறகு நம்மவர்கள் குறிப்பாக தமிழர்கள் உள்ளுர் தொலைக்காட்சிகளை மறந்து விட்டார்கள். தங்கச்சி மடத்தில் நடந்த வீதி விபத்தை பற்றி பேசுபவர்களுக்கு கொழும்பில் நடந்த துப்பாக்கிச் சூடு பற்றித் தெரியவில்லை. அதன் பின்னரேயே உள்ளுர்த் தொலைக்காட்சி அலைவரிசைகளையும் வெளிநாட்டு செனல்களையும் ஒளிபரப்பும் உள்ளுர் டிஷ் அண்டனா வசதி சந்தைக்கு வந்தது.
இப்போ விசயம் அதுவல்ல. டிஷ் அண்டனா பொருத்துனர்கள் எப்படியெல்லாம் பணம் பார்க்குறார்கள் என்பதுதான் விடயமே! சிறிய அளவிலான கே யூ பேண்ட் டிஷ் அண்டனாக்களில் 60 cm பெரிய அளவும், அதைவிட சிறியதும் விற்பனைக்கு இருக்கிறது. சிக்னல் ரொம்பவும் வீக்காக இருந்தால் பெரிய அளவிலான 60 cm அண்டனாவை பொருத்தலாம். செட்அப் பொக்ஸ், வயர், எல்.என்.பி.யோடு சேர்த்து அதிக பட்சமாக எட்டாயிரம் ரூபாவுக்கு முழுத் 'செட்டலைட்' தொகுதியும் விற்பனையாகிறது. செட்அப் பொக்ஸில், சன் டிரெக்ட், டாட்டா, ரிலையன்ஸ், பிக், வீடியோகோன், டிஷ் டீவி உள்ளிட்ட இந்திய பெக்கேஜ்ஜூகளோடு நம் நாட்டு டயலொக் பெக்கேஜூம் விற்பனைக்கு இருக்கின்றன. இந்திய செய்மதித் தொலைக்காட்சி சேவைகள் நம் நாட்டில் சட்டபூர்வமானதாக இல்லாவிட்டாலும் தமிழர்கள் அதைதான் விரும்புகிறார்கள். சன் பெக்கேஜ்ஜூக்கு மாதாந்த வாடகை இந்திய ரூபாயில் நூற்றி ஐம்பத்தைந்து ஆகிறது. அதற்கு நம் நாட்டில் 600 ரூபா வரை அறவிடுகிறார்கள். இதில் இடைத்தரகர்களாக செயல்படும் அண்டனா பொருத்தும் 'டெக்னீஷியன்கள்' தான் கொள்ளை இலாபம் பார்க்கிறார்கள். கொழும்பு சுற்றுவட்டாரமானால் டிஷ் கொள்வனவு செய்யும் கடைக்காரர்களே தொழில் நுட்பவியலாளர்களையும் அனுப்பி அண்டனாவை பொருத்தித் தருகிறார்கள். பொருத்துபவருக்கு தனிக் கட்டணம் அறவிடப்படுகிறது. டயலொக் டிவியானால் நீங்கள் மாதக் கட்டணம் செலுத்துபவரானால் அந்நிறுவனமே அண்டனாவை பொருத்தித் தருவதோடு பராமரிப்பையும் ஏற்றுக்கொள்கிறது. அதை தவிர்த்து கிராமம், தோட்டப் புறங்களில் சில இளைஞர்கள் இந்த சேவையை செய்து கொடுக்கிறார்கள். அண்டனாவில் கை வைத்தாலே இவர்களுக்கு ஆயிரத்து ஐநூறு ரூபா கொடுக்க வேண்டும். "சென்னையில் இருந்து உங்க வீட்டுக்கு எடுத்துத் தர்றோம். எத்தனையோ டவர் தடங்களையெல்லாம் கடந்து சிக்னலை மையப் புள்ளியில் செட் பண்ணியிருக்கோம்!" என்றெல்லாம் கதைகளை அளந்து விட புள்ளியில்லாத இந்திய சேனல்களை பார்த்த சந்தோசத்தில் தலைகால் புரியாமல் அவர்கள் கேட்டதற்கு அதிகமாகவே கொடுப்பவர்களும் இருக்கிறார்கள்.

அது தவிர சாப்பாடு, கூல்டிரிங்க்ஸ் சில இடங்களில் பியர் டின் கூட சந்தோஷத்துடன் தருகிறார்கள் என்று ஒரு டெக்னீஷியன் என்னிடம் சொன்னார். முறையான பயிற்சி பெற்ற டெக்னீஷியன்களிடம் ஒரு டிரில் மெஷின், சிக்னல் லெவல் மீட்டர். (இதன் விலை ரொம்ப அதிகம்) அத்தோடு இலக்ரோனிக் சிக்னல் மீட்டர் ஆகியவையோடு, ஸ்க்டூ டிரைவர், திருகாணி கழட்டும் சாவி என்பவற்றை வைத்திருப்பார்கள். ஒரு சிலர் சிக்னல் லெவல் மீட்டர் இல்லாததால் பழைய ப்ரீடு எயார்  சி. பேண்ட் சேட்டி லைட்டுக்கு பயன்படுத்தும் ரிசீவர் பொக்ஸ் வைத்து அதில் குறிப்பிட்ட பேக்கேஜ்ஜின் ப்ரிகொண்ஷி இலக்கத்தை செட்டிங்குக்கு சென்று பதிவு செய்து சிக்னலை பெற்று அதன்பிறகு செட்அப் பொக்ஸை பொருத்தி இணைப்பைக் கொடுப்பார்கள். இதில் பெரிய வேலை என்று எதுவுமே கிடையாது. செட்அப் பொக்சில் மெனுவிற்கு சென்று ப்ரிகொண்ஷியில் சிக்னல் லெவலை பார்த்து தெரிந்து கொள்ளத் தெரிந்தால் போதுமானது. சிக்னல் லெவலைப் பார்க்க செட்அப் பொக்சிலிருந்து வீடியோ இணைப்பை டீவிக்கு வழங்கி அதன் திரையில்தான் மேற்கூறிய விடயங்களைப் பார்க்க வேண்டும். டிஷ் அண்டனாவை பொருத்தி விட்டு அதை நிதானமாக மெதுவாக அசைத்து சிக்னலைப் பெற வேண்டும். கொஞ்சம் சிரமம்தான் ஆனாலும் அனுபவம் உடையவர்கள் ரொம்பவும் இலகுவாக செய்து விடுவார்கள்.
அண்மையில் எனது நண்பர் ஒருவரின் வீட்டில் செட்அப் பொக்ஸில் சிக்னல் பிரச்சினை. குறிப்பிட்ட சில சேனல்கள்தான் வேலை செய்வதாகவும் ஒரு டெக்னீஷியனை ஏற்பாடு செய்து தரும்படியும் கேட்டார். நானும் எனக்குத் தெரிந்த ஒருவரிடம் விடயத்தைச் சொல்ல அவரும் சென்று  சிக்னலையும் எடுத்துக் கொடுத்து விட்டு "நாங்க இந்த தொழில்ல ரொம்ப காலம் அனுபவம் பெற்றவங்க. எங்களை விட அனுபவசாலிகளை நீங்கள் பார்க்கவே முடியாது!" என்று அளந்து விட அவரும் ரொம்பவும் சந்தோசப்பட்டு அவர்கள் கேட்ட ஆயிரத்து ஐநூறு ரூபாவைக் கொடுத்து அனுப்பியிருக்கிறார். ஆனால் அன்று மாலையே திரும்பவும் சிக்னல் பிரச்சினை. பிறகு என்ன செய்ய ஆயிரத்து ஐநூறு ரூபா போச்சேன்னு புலம்பியவர் மீண்டும் ஒரு டெக்னீஷியனை தேடிக் கண்டுபிடித்து பார்த்தபோது அண்டனாவிலிருந்து டீவிக்கும் வரும் கேபள் வயர் பழுதடைந்து இருப்பது தெரிய வந்தது. புதிய வயரை வாங்கி போட்டிருக்கிறார். இந்த சிறிய வேலைக்கு அந்த நபர், ஆயிரத்து ஐநூறு தான் ரேட் என தொகையை வாங்கிக் கொண்டு நடையைக் கட்டினார். ஆனால் டீவி பிரச்சினையில்லாமல் செயல்படுகிறது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. செய்மதி தொலைக்காட்சி தொடர்பை ஏற்படுத்திக் கொடுப்பது என்பது ஒன்றும் சிதம்பர ரகசியமல்ல. ஆனால் இது ஒரு மணலை கயிறாகத் திரிப்பது போன்ற காரியம் என்பதுபோல ஒரு தோற்றத்தை ஏற்படுத்தி இந்த 'டெக்னீஷியன்'கள் அறியாதவர்கள். அப்பாவிகளிடம் பணம் கறந்து வருகிறார்கள்.

செய்மதி அண்டனா பொருத்தும் வேலைக்கு இவர்கள் அதிகபடியான கட்டணம் அறவிடுவதற்கு இவர்கள் சொல்லும் காரணம் 'அவ்வளவு தூரத்திலிருக்கும் இந்தியாவிலிருந்து சேனல்களை எடுத்துத் தருகிறோம்' என்பதுதான். இவர்கள் சொல்லும் கதையைப் பார்த்தால் சென்னையிலிருந்து இராமநாதபுரம் வழியாக கேபிளை இழுத்துக் கொண்டு வந்து உங்கள் வீட்டு டீவியில் இணைப்பது மாதிரித்தான் பெரிய தோரணை காட்டுகிறார்கள். ஆனால் நம் தலைக்கு மேலேதான் செய்மதி இருக்கிறது என்பது இவர்களுக்கு தெரியாதா? இன்னும் எவ்வளவு காலத்துக்கு இந்த பிழைப்பு ஓடும் என்று எனக்குத் தெரிந்த ஒரு அண்டனா பூட்டுபவரிடம் கேட்ட போது

"நமக்கு இப்போதைக்கு எந்தப் பாதிப்பும் இல்லை. டிஷ் அண்டனா இல்லாமலேயே டீவியிலேயே வெளிநாட்டு சேனல்கள் தெரிகிற மாதிரி புதிய தொழில்நுட்பம் வந்தால்தான் சிக்கல். அது இப்போதைக்கு இல்லை. நமக்கு இப்போ முன்பை விட அதிகமாகவே ஓடர் கிடைக்குது. குறிப்பா சொல்லணும்னா புதுசா டீச்சர் நியமனம் கிடைச்சவங்க வீட்டில் கட்டாயம் டிஷ் பொருத்தி விடுறாங்க. கடந்த அரசாங்கத்துல ஒரேயடியாக மூவாயிரம் பேருக்கு நியமனம் கொடுத்த போது எங்களுக்கும் ரொம்ப வேலை கிடைச்சது. இப்போவும் அவங்க வீட்டு டீவியில் சிக்னல் கிடைக்கலைன்னா, நாங்கதான் போய் திருத்திக் கொடுப்போம். அவங்க ரொம்ப நல்லவங்க, காசு தாராளமாக கொடுப்பாங்க" என்று அவர் தொடர்ந்த போது, டீச்சர்மாரை ஏன் குறிப்பிட்டுக் கூறுகிறார்? என்ற கேள்வி முளைத்தது. அந்த சந்தேகத்தைக் கேட்டேன்.

"டீச்சர் மாருங்களுக்கு கட்டாயம் சேட்டிலைட் செனல்கள் வேணும் தானே! ஏன்னா, அங்க எல்லா விடயங்களையும் படித்து முடித்து விட்டு வீட்டுல சும்மாதானே இருக்காங்க... பிள்ளைகள் அவங்க காலில் விழுந்து கும்பிடுதுகளே" என்று அந்த நண்பர் ஆசிரியைகளைப் பாரத்து பிரமித்து வாயாரப் புகழ்ந்து கொண்டிருந்தார்.

சில இடங்களில் ஆசிரியர் தொழில் செய்பவர்களும் பகுதி நேர வேலையாக டிஷ் பொருத்துவதை நான் நேரிலேயே கண்டிருக்கிறேன். கஹவத்தை பகுதியில் நான் கண்ட ஒரு ஆசிரியர் ஸ்கூலுக்கு வரும் போதே டூல்ஸ் பேக்கையும் கையோடு பைக்கில் வைத்து எடுத்து வருகிறார். ஓர்டர் வந்ததும் பாடசாலை முடிந்ததும் பகுதிநேர வேலைக்குப் பறந்து விடுகிறார். ஒரு வாரத்துக்கு குறைந்த பட்சம் மூன்று டிஷ்களையாவது பொருத்துகிறார். எப்படியும் வாரத்துக்கு நாலாயிரத்துக்கும் மேல் உழைக்கிறார்.

அண்மையில் கஹவத்தை பொறனுவை தோட்டத்தில் டிவியில் சிக்னல் இல்லையே என்று நமக்கு தெரிந்த ஒருவர் ஒரு டெக்னீஷியனை அழைத்து பார்க்கச் சொல்லியிருக்கிறார். அவர் பார்த்து விட்டு ரிசிவரில்தான் பழுது இருக்கிறது. எப்படியும் திருத்த இரண்டாயிரம் ரூபா ஆகும் என்று சொல்லி இரண்டாயிரத்தையும் ரிஸீவரையும் வாங்கிக் கொண்டு போனவரை மூன்று மாதமாகக் காணவில்லை. அந்த ரிசீவரில் ஆறு மாதத்திற்கான கட்டணமும் செலுத்தப்பட்டிருந்ததாம். பிறகு எப்படியோ ரிசீவரை மட்டும் மீட்டு எடுத்திருக்கிறார். பிறகு அதை வேறு ஒருவரிடம் கொடுக்க அவர் முன்நூறு ருபாயில் வேலையை முடித்துக் கொடுத்திருக்கிறார். ஆனால் இரண்டாயிரம் காசும் ரிசீவருக்கான ரிமோட்டும் இன்றுவரை அந்த ஏமாற்றுக்கார டெக்னீஸியனிடமிருந்து கிடைக்கவில்லை என்று புலம்புகிறார் நண்பர்.
உங்கள் டிஷ் செனல் ஒழுங்காக வேலை செய்யவில்லை என்று ஒரு பொருத்துபவரிடம் சொன்னால் என்ன மாதிரியான பிரச்சினை என்பதைக் கேட்பார். சொன்னதும், பிரச்சினை என்னவாக இருக்கும் என்பதை ஊகித்து விடுவார். ஆயிரத்து 500 ரூபா கட்டணம் அறவிட முடியாத அற்ப விஷயம் என்பதைத் தெரிந்து கொண்டதும், பழுதை பெரிதாக்கி அதற்கு அப்படி செய்யணும், இப்படிச் செய்யணும், கஷ்டமான விஷயம் என்றெல்லாம் உஷார் காட்டுவார். அப்புறம், தான் ரொம்ப பிஸி என்றும் ஏராளமான வேலைகள் இருப்பதாகவும் தன்னைப் பற்றி பெருமையடிப்பார். என்ன பெக்கேஜ், சன்னா, டிஷ்ஷா, டயலொக்கா என்று கேட்டுவிட்டு, நான் சன் கெனெக்ஷன்களை வியாழன் மாத்திரம்தான் பார்ப்பேன். டயலொக் மெட்டர்களை சனிக்கிழமை வைத்துக் கொள்வேன் என்பார். நீங்கள் தலை கிறுகிறுத்துப் போய் வியாழன் லீவு போட்டு வீட்டில் இருக்கிறேன் என்பீர்கள். அவர் சமாதானமாகி, சரி உங்களுக்காகத்தான் மற்ற வேலைகளை தள்ளி வைத்து விட்டு ஞாயிறு இரண்டரை மணிக்கு வருகிறேன் என்பார். நீங்கள் மகிழ்ந்து போய் ஓகே சொல்ல, அவரும் மகிழ்ச்சியடைவார். ஏனெனில் உப்புப் பெறாத ஒரு 'பழுது' பார்ப்புக்காக நீங்கள் அவருக்குக் கொடுக்கப் போவது ரூபா 1500!

Thursday, September 3, 2015

சினிமானந்தா பதில்கள் -27

சினிமா என்பது வெறும் புனைவு மட்டுமே; அதில் நம்பும்படி எதுவும் இல்லை. எல்லாமே போலித்தனமாகத்தான் சித்தரிக்கப்படுகின்றன என்கிறேன். சரியா?
சுயம்பு, யாழ்ப்பாணம்

சினிமாவில் இரண்டு வகை உண்டு. features என்ற முழுநீள புனைவு ஒரு வகை. இவை பெரும்பாலும் கற்பனை கதாபாத்திரங்களையே கொண்டிருக்கும். ஆனால் அதில் என்னையும் உங்களையும் போன்று உண்மைத்தன்மையுள்ளவர்களைப் போல் காட்டுவார்கள். ரசிகர்களை பணம் கொடுத்து படத்தைப் பார்க்கச் செய்து வருமானம் தேடுவதே இதன் நோக்கம்.
1972இல் தயாரிக்கப்பட்ட
முதலாவது ஆவணப்படமான
'Nanok the North'இல் ஒரு காட்சி
மற்றைய வகை documentary எனப்படும் ஆவணப் படமாகும். உள்ளது உள்ளபடி முடிந்தவரை உண்மையாகச் சொல்வதே இதன் நோக்கம். இவற்றைப் பெரும்பாலும் இணையத்தில் அல்லது தொலைக்காட்சியில் பார்க்கலாம். discovery,geo,animal planet ஆகிய சேனல்களில் இவை ஒளிபரப்பாகும். இந்த படங்களுக்கும் நல்ல மவுசு உண்டு.

அடங்கொப்புரான, சாமிப்படங்களை கூட நீவிர் நம்பமாட்டேளோ? உம்மை பிரம்மஹஸ்தி தோஷம் பிடித்தாட்டப்போறது காணும். சித்த கவனமாயிருங்கோ!

இந்தியாவில் அதிக வசூலை குவித்த படம் 'பாகுபலி' தானே?
ஆர். ஆஷா - இரத்தினபுரி
என். பானுஜா - யாழ்ப்பாணம்

இல்லை. அந்தப் பெருமை 'பயிராங்கி பய்ஜான்' என்ற இந்திப் படத்துக்குத்தான் என்றால் நம்பமாட்டீர்கள். ஆதாரத்தோடு தருகிறேன். இரண்டு படங்களும் இன்னும் ஓடிக்கொண்டிருக்கின்றன. இரண்டு மாதங்களுக்கு மேல் ஓடும் 'பாகுபலி'யின் வசூல் 500 கோடி ரூபாவை தாண்டியுள்ளது. ஒன்றரை மாதத்துக்கு மேல் ஓடும் 'பயிரங்கி' 500 கோடி எல்லையை எட்டியுள்ளது. ஆனால் இந்தியாவில் 20க்கு மேற்பட்ட மாநிலங்கள் மற்றும் உலகில் பல நாடுகளில் திரையிடப்படுவதால் 'பயிரங்கி'யின் வீச்செல்லை அதிகம். எனவே இம்மாத (செப்டம்பர்) ஆரம்பத்திலேயே 'பயிரங்கி' இந்தியாவில் அதிக வசூலை தந்த படம் என்ற பெருமையை பெற்றுவிடும்.
'பயிரங்கி பய்ஜான்' கதை எளிமையானது. 'பாகுபலி' போல் பிரமாண்டம் இல்லை. பாகிஸ்தானில் இருக்கும் ஷாயிதா (ஹர்ஸாலினி மல்ஹோத்ரா) 6 வயது பிஞ்சு. பிறந்தது முதல் பேச முடியாது. டெல்லிக்கு சென்று மருத்துவம் பார்த்தால் சரியாகிவிடும் என்ற நம்பிக்கையில் ஷாயிதாவை டெல்லிக்கு அழைத்து வருகிறாள் அவளது தாய். ஆனால் யார் செய்த பாவமோ டெல்லியில் ஷாயிதா காணாமற் போகிறாள்.

டெல்லியில் சல்மான்கான் ஒரு ஹனுமான் பக்தர். எங்கே குரங்கைக் கண்டாலும் குனிந்து கும்பிடுவார். உண்மையே பேசுவார். அவரிடம் சேர்கிறார் ஷாயிதா (சல்மானுக்கு அவள் முன்னி) பாகிஸ்தானுக்கு பாஸ்போர்ட் எடுக்கும் விடயத்தில் ஏமாற்றப்பட்ட சல்மான் பாஸ்போர்ட் இல்லாமல் முன்னாவை பாகிஸ்தானுக்கு அழைத்துச் சென்று முன்னாவை அவளது தாயிடம் சேர்ப்பதுதான் கதை.

ஹனுமான் பக்தி, சல்மானின் அசட்டு நடிப்பு, ஹர்ஸாலினியின் குழந்தைத்தனம், இந்தியர்களையும் பாகிஸ்தானியர்களையும் அரசியல்தான் பிரிக்கிறதே தவிர உணர்வுகளால் அவர்கள் ஒன்றுபட்டவர்கள் என்ற மனிதாபிமானம், பேச முடியாத முன்னிக்கு படத்தின் இறுதியில் பேச வருவது, இருநாட்டு எல்லையில் சுடப்பட்டு நொண்டியடிக்கும் சல்மானை பாகிஸ்தான் எல்லையில் இருந்து முன்னி 'மாமா' என்று முன்னி அழைக்கும் நெகிழ்ச்சித் தருணம் ஆகிய அனைத்தும் படத்தை தூக்கி நிறுத்துகின்றன.

இரண்டு படங்களுக்கும் ஒரு பெரிய ஒற்றுமை உண்டு. 'பாகுபலி' கதையை எழுதிய விஜயேந்திர பிரசாத்தான் 'பயிரங்கி' கதையையும் எழுதியிருக்கிறார். இவர் 'பாகுபலி' இயக்குனர் எஸ்.எஸ். ராஜமௌலியின் தந்தை.

கம்பியூட்டர் பிரமாண்டத்தை விட ஹனுமான் பக்திக்குத்தான் இந்தியாவில் மவுசு.

'36 வயதினிலே'யின் பின் ஜோதிகா ஏதும் புதுப் படங்களில் நடடிக்கிறாரா?
ஜே. கே. ஹட்டன்

நடிக்கிறாரே! 'பாகுபலி' டைரக்டர் ராஜமௌலியின் அடுத்த படம் மற்றும் ராகவா லோரன்ஸின் காஞ்சனா-3 (நாகா) படத்தில் பாம்பாக வந்து பயமுறுத்தப் போவது முண்டக்கன்னி 'ஜோ'தான்.
அனுஹாஸன்
வீட்டு வேலை, குழந்தைகளை பராமரித்தல் ஆகியவற்றிலேயே பொழுது போய் விடுகிறது. நடிப்பதற்கு எங்கே நேரம் என்று ஜோதிகா அடிக்கடி சொல்லிக் கொண்டிருந்தாலும் அவரது வீட்டு வாசலில் தயாரிப்பாளர்கள் கியூ!

அடுத்து வரும் படங்களில் எதுவெல்லாம் 'ஹிட்டு'?
என். நதியா - மொனராகலை

ஹிட் படங்கள் என்று உறுதியாகச் சொல்ல முடியாது. எல்லாம் ஒரு அனுமானம் தான். வட சென்னை, நாகா, வல்லதேசம் ஆகியவை 'ஹிட்' டடிக்கலாம்.

வல்லதேசம் டிரைலர் மிரட்டுகிறது. காணாமற்போன மகளைத் தேடி அனுஹாஸன் மேற்கொள்ளும் அதிரடி பயணம் சிலிர்க்க வைக்கிறது. ராசாத்திக்கு ஆரத்தி எடுத்த தட்டு தயாராகிறது. இம்முறை பொம்பள கமலுக்கு (அனுஹாஸன்)