Tuesday, June 30, 2015

இருள் உலகக் கதைகள்

தம்பதியினரை பிடித்தாட்டிய எச்சில் பிசாசுகள்


திலக்கராஜா பூசாரி சொன்ன பேய்க் கதை

கேட்டு எழுதுபவர்- மணி ஸ்ரீகாந்தன்


"உழைக்கிறது நான்... ஆனா தின்றுவிட்டு தூங்குறது அவ!" என்று எந்தவித சலனமும் இன்றி தூங்கிக் கொண்டிருந்த அனோமாவை கோபத்துடன் பார்த்தபடியே சமரவீர சமையலறைக்குள் நுழைந்தான். சமரவீர ஒரு விவசாயி. ஐந்து மாதத்திற்கு முன்புதான் அவனுக்குத் திருமணம் நடந்தது. புத்தளத்திற்கு பக்கத்தில் சுமார் ஏழு ஏக்கரில் விவசாய நிலம் வாங்கி அங்கேயே குடியேறி வசித்து வருகிறான்.

சமரவீர முழுநேரமும் விவசாயத்திலேயே ஈடுபட்டு வந்தான். அனோமாவும் இடை இடையே அவனுக்கு உதவியாகத்தான் இருந்து வந்தாள். ஆனால் சமீபகாலமாக கணவன், மனைவி இருவருக்குமிடையே சிறு சிறு சண்டைகள் அவ்வப்போது எழ ஆழம்பித்தன.

சமையலறைக்குள் நுழைந்த சமரவீர சோற்றுப்பானையை திறந்தபோது அவனுக்கு அதிர்ச்சியாக இருந்தது. பானை கழுவிச் சுத்தமாக்கப்பட்டதுபோல காலியாக இருந்தது. பசியால் தவித்துக் கொண்டிருந்த அவனுக்குப் பானை காலியாக இருந்ததால்  கோபம் பொத்துக்கொண்டு வராதா என்ன?

அனோமாவை எட்டி உதைத்து எழுப்பி, "எங்கடி எனக்கு சாப்பாடு?" என்று கொதிக்கக் கொதிக்கக் கேட்டபோது அவள் மலங்க மலங்க விழித்தாள். ஏன், உங்கள் பங்கு சோறு இருக்கிறதே என்றாள் சாதாரணமாக.

"சாப்பிட்டு விட்டு உங்கள் பங்கு சோறை மிச்சம் வைத்தேன்" என்று சத்தியம் செய்தாள். ஆனால் அந்தப் பகுதியில் ஒற்றையாக இருக்கும் அந்தத் தனி வீட்டுக்குள் வெளியாள் வர வாய்ப்பில்லை என்பதை சமரவீர உணர்ந்ததால் மனைவியின் பேச்சை அவன் நம்பத் தயாராயில்லை.

இப்படித் தினமும் அந்த வீட்டில் மனைவிக்கு மிச்சம் வைக்காமல், கணவனும், கணவனுக்கு மிச்சம் வைக்காமல் மனைவியும் சாப்பாட்டை கபளீகரம் செய்வதில் கடும் போட்டி நடந்து கொண்டிருந்தது. ஆனால் இருவருமே அப்படிச் செய்யவில்லை என்று சத்தியம் செய்து மறுத்துக் கொண்டிருந்தார்கள். ஒருநாள் நள்ளிரவு யாருக்கும் தெரியாமல் அனோமா பூனைபோல் பதுங்கி, பதுங்கி செல்வதை சில நாட்களுக்கு முன் அங்கே வந்து தன் மகன் சமரவீரவோடு தங்கியிருந்த அவனது தாயார் கவனித்திருக்கிறார். பிறகு அனோமாவை அவள் பின்தொடர்ந்ததில் அவள் சமையலறைக்குள் நுழைந்து, பானையில் உள்ள உணவை மிச்சம் வைக்காமல் சாப்பிடுவதைக் கண்டாள். அவள் நாக்கை சுழற்றி உணவை கபளீகரம் செய்யும் அந்தக் காட்சியை பார்த்த அவளுக்கு அச்சம் ஏற்பட்டது.

அந்த சம்பவத்திற்குப் பிறகு சில நாட்கள் கழித்து ஒரு நள்ளிரவு வேளையில் சமரவீரவும் திருடன் போல பதுங்கிச் செல்வதை அவளின் தாய் கவனித்து அவனை பின் தொடர்ந்ததில், மூன்று நாளுக்கு முன்பு எப்படி அனோமா சாப்பாட்டை ஆவலோடு நாக்கைச் சுழற்றி சாப்பிட்டாளோ அதே மாதிரி சமரவீரவும் திருடன் போல அங்கும் இங்கும் பரபரப்பாக பார்த்தவாறே சாப்பாட்டை பேராசை பிடித்தவன் போல சாப்பிட்டு முடித்ததைப் பார்த்த அவளுக்கு உடல் நடுங்கியது. அப்போதுதான் அந்த வீட்டில் ஏதோ விபரீதம் நடந்து கொண்டிருக்கிறது என்பதை சமரவீரவின் தாயார் உணர்ந்தாள்.
திலக்கராஜா பூசாரி
அடுத்து வந்த சில நாட்களில் வேறு சில அமானுஷ்யங்களும் அந்த ஒற்றை வீட்டில் அரங்கேறத் தொடங்கியிருந்தன. நள்ளிரவு தாண்டிய பிறகும் சமரவீரவும், அனோமாவும் பலமாக சிரித்த வண்ணம் படுக்கையறையில் பேசிக் கொண்டிருப்பது சமரவீரவின் தாயார் காதில் விழுந்தது. அடுத்த நாள் காலையில் அனோமாவிடம் "நடுசாமம் வரைக்கும் அப்படி என்னத்த பேசிட்டு இருக்கிறீர்களோ? கொஞ்சம் மெதுவா பேசி சிரிக்க வேண்டியது தானே!" என்று கொஞ்சம் கோபமாகச் சொல்லி வைத்தாள் மாமியார்.

அனோமாவோ,"நான் நேத்து பத்து மணிக்கெல்லாம் தூங்கிட்டேனே நீங்க கனவு ஏதும் கண்டுட்டு உளறாதீங்க!" என்று பொட்டில் அடித்தமாதிரி பதிலளித்தாள். சமரவின் அம்மாவின் சந்தேகம் மேலும் வலுத்தது.

அடுத்து வந்த சில நாட்களில் ஒரு நாள் இரவில் வயலில் யாரோ வேலை செய்வது போல சத்தம் கேட்கவே சமரவீரவின் தாயார் வெளியே எட்டிப்பார்க்க அங்கே சமரவீர நடுவயலில் இறங்கி நெற்கதிர்களை அறுத்துக் கொண்டிருந்தான்.

"ஏய் இந்த நேரத்துல என்ன பண்ணுற?" என்று அவள் சத்தமாகக் கேட்டாள். சமரவீர பிரமை பிடித்தவன் போல சிலையாக நிற்பதைக் கண்டாள். பிறகு பக்கத்தில் இருந்த ஊர் வாசிகளை அழைத்து வந்து அவனை வீட்டுக்கு அழைத்து வந்திருக்கிறார்கள்.

அதற்குப் பிறகும் பொறுமை காப்பது ஆபத்து என்பதை உணர்ந்த சமரவீரவின் தாயார், ஊரில் இருந்த பூசாரியிடம் மை பார்த்தாள். அந்த வீட்டில் ஒரு தீய சக்தி குடியிருக்கிறது என்பதை அவர் உறுதிப்படுத்தினார். இதைக்கேட்ட அவள் ஆடிப்போனாலும் தன் சந்தேகம் சரியே என்பதை உணர்ந்து அமைதியானாள். பிறகு அந்த தீய சக்தியை விரட்ட பெரிய ஒரு பூசாரியைத்தான் களத்தில் இறக்க வேண்டும் என்பதை உணர்ந்து திலக்கராஜா பூசாரியிடம் வந்து பரிகாரம் பார்த்திருக்கிறார்கள்.

தீய சக்திகளை மட்டுமே படம் பிடித்துக் காட்டும் அவரின் மனக்கண்களுக்கு ஒரு பாழடைந்த வீடு மட்டும் மின்னல் வெட்டு மாதிரி திடீரென்று தோன்றி மறைந்தது. "நீங்கள் வசிப்பது ஒரு பழைய வீட்டிலா?" என்று வந்தவர்களிடம் அவர் கேட்டார். ஆனால் அப்படி ஒரு வீட்டில் தாம் வசிக்கவில்லை என்று வந்தவர்கள் சொல்லவும் திலக்கராஜாவுக்கு ஏமாற்றமாகப் போய்விட்டது. பிழையான தகவலை மனக்கண் காட்டாதே!

பிறகு ஒரு நாளைக் குறித்துக் கொடுத்து பூஜைக்கான ஏற்பாடுகளை செய்யச் சொன்னார் பூசாரி.

பூஜைக்கான ஏற்பாடுகள் தயாரானதும் அந்தக் குறிப்பிட்ட அமாவாசை தினத்தில் தனது உதவியாளர்களோடு திலக்கராஜா புத்தளம் நோக்கிப் பயணமானார். அவர் அங்கே சென்றபோது நடுநிசி வேளை. நடுரோட்டில் ஒரு கரியநிற எருமை ஒன்று வழி மறித்து நின்றது. இது  ஒரு சகுனத் தடை என்பதை அவரின் சகாக்கள் சொல்ல "அதையும் பார்த்து விடலாம்" என்ற தைரியத்தில் திலக்கராஜா மேலே பயணமானார். பிறகு குறிப்பிட்ட அந்த வீட்டின் முன்பாக வேன் நின்றது. திலக்கராஜா இறங்கினார். அவரின் கால்கள் தரையில் பட்டபோதே அந்தப் பகுதியில் ஏதோ ஒரு தீய சக்தியின் வாடை இருக்கிறது என்பதை அவர் உணர்ந்து கொண்டார். உடம்பும் சிலிர்த்து அடங்கியது. ஒரு மணித்தியாலத்தின் பின்னர் திலக்ராஜா தமது பேயோட்டும் படலத்தை தொடங்க அந்தப் பிரதேசமே அதிர்ந்தது.

அனோமாவின் உடம்பிற்குள்தான் பேய் பதுங்கி இருக்கிறது என்று ஊர்வாசிகள் நம்பினார்கள். திலக்கராஜா மந்திரங்களை உச்சாடனம் செய்யத் தொடங்கிய சில நிமிடங்களிலேயே வீட்டில் இருந்து ஆவேசமாக வெளியே ஓடி வந்த அனோமா, தலைவிரி கோலமாக ஆடத் தொடங்கினாள். அந்த சமயத்தில் அவள் பின்னால் யாரோ பயங்கரமாக சிரிக்கவே எல்லோரும் ஓசை வந்த பக்கம் திரும்பிப் பார்த்தார்கள். அங்கே சமரவீர கைகளை சுழற்றியபடி ஆடிக் கொண்டிருந்தான். அவன் கையில் நெல் அறுக்கும் அரிவாலும் இருந்தது. அவன் வயலுக்கு நெல் அறுக்கச் செல்வதாகக் கூறி ஒரு பக்கம் போக, இன்னொரு பக்கமாக அனோமாவும் நடந்தாள். இது திலக்கராஜாவுக்கு புதுக் குழப்பமாக மாறிவிட்டது. ஒரே உடம்பிற்குள் எத்தனை ஆவிகள் இருந்தாலும் சமாளித்து விடுவார். ஆனால் இரண்டு உடல்களுக்குள் இருக்கும் இரண்டு பேய்களை எப்படி வளைத்துப் பிடிப்பது? திலக்கராஜா ரொம்பவே திணறித்தான் போனார்.

வெவ்வேறு திசைகளில் செல்லும் பேய்களுக்கு முரசு கொட்ட முடியாமல் முரசுக்காரர்கள் விழி பிதுங்கிப் போனார்கள். ஒரு இடத்தில் சமரவீரவின் உடம்பிற்குள் இருக்கும் ஆவி உயரமான பாலத்திலிருந்து விழுந்து தற்கொலை செய்து கொள்ள முயற்சி எடுக்க திலக்கராஜாவின் முயற்சியால் அந்தத் திட்டம் கைகூடாமல் போனது. பிறகு இரண்டு பேரையும் பிடித்து ஒன்றாக அமரவைத்து மிரட்டி விசாரிக்கத் தொடங்கினார். அப்போதும் திலக்கராஜாவின் ஞானக் கண்களுக்கு ஒரு பாழடைந்த வீடு தெரிந்தது. பிறகு அதுபற்றி அவர் சத்தமாக சொல்ல அங்கே நின்றிருந்த ஊர்ப் பெரியவர் ஆளரவமற்ற ஒரு பாழடைந்த வீடு காட்டுக்குள் இருப்பதாகவும் அங்கே பல வருடத்துக்கு முன்னால் ஒரு தம்பதி வசித்து வந்ததாகவும் தகவல் சொன்னார். அவ்விருவரும் பின்னர் தற்கொலை செய்து கொண்டார்களாம்.

இது போதுமே திலக்கராஜாவுக்கு! புதிரை விடுவிப்பதற்கு தனக்கு ஒரு 'சாவி' கிடைத்த மகிழ்ச்சியில் தீப் பந்தத்தை கையில் எடுத்தபடி அந்த வீடு இருக்கும் காட்டுப் பகுதிக்குள் தன்பரிவாரத்துடன் நுழைந்தார் பூசாரி. அங்கே புதர் மண்டிய பகுதியில் ஒரு வீடு சிதிலமடைந்த நிலையில் பயங்கரமாகக் காட்சியளித்துக் கொண்டிருந்தது. ஆனால் அந்த வீட்டுக்குள் ஒரு விளக்கு வெளிச்சம் தெரிவதாக சகாக்கள் கூறினர். ஆனால் பூசாரிக்கோ எந்த வெளிச்சமும் தெரியவில்லை. அந்த வீட்டை யாரோ இரண்டு விதமாகக் காட்டுகிறார்கள் என்பதை திலக்கராஜா உணர்ந்து கொண்டார். பலம் வாய்ந்த ஒரு தீய சக்தி அங்கே உறைந்திருப்பதையும் தயார்படுத்திக் கொள்ளாமல் மோதினால் கபளீகரம் செய்து விடும் என்பதையும் உணர்ந்து கொண்டார் பூசாரி.

அவரின் கண்களுக்கு அந்த வீட்டில் எந்த வெளிச்சமும் தெரியாவிட்டாலும் அங்கே நின்றிருந்த ஒரு பட்டுப்போன மரத்தில் அவலட்சனமான உருவத்தோடு ஒரு பெண் தலைவிரி கோலமாக அமர்ந்து எதையோ பறிகொடுத்த மாதிரி பக்கவாட்டில் பார்த்துக் கொண்டிருப்பது அவர் கண்களுக்கு மட்டும் தெரிந்து மறைந்தது. இந்த நிலையில் அந்த வீட்டிற்குள் நுழைவது புத்திசாலித்தனமல்ல என்பதை புரிந்து கொண்ட பூசாரி வந்த வழியே திரும்பினார். அந்த தீய சக்திகள் தற்போது குடி கொண்டிருக்கும் அனோமா, சமரவீரவின் உடம்பை விட்டு அவற்றை விரட்டுவதே புத்திசாலித்தனம் என்பதை உணர்ந்து கொண்ட அவர் அதிலேயே குறியாக இருந்தார். இருவரிலும் குடியிருந்த துஷ்ட ஆவிகள், "அய்யோ, எங்களை விட்டுடுங்க பூசாரி. நாங்க பட்டினியா கிடந்தே செத்துப் போனோம். ஆனால் இப்போது எங்களுக்கு மூன்று வேளையும் நல்ல உணவும் கிடைக்குது. நாங்க இங்கேயே இருந்து விடுகிறோம்" என்று இருவரும் ஒருமித்த குரலில் பூசாரியின் காலில் விழுந்து கெஞ்சத் தொடங்கினர். ஆவிகளை ஒருவழிக்குக் கொண்டுவந்து விட்ட திருப்தி திலக்கராஜாவின் முகத்தில் தெரிந்தது.
"அன்றைக்கு அனோமா விறகு பொறுக்க எங்க வீட்டுப் பக்கம் வந்தபோது நான் அந்த பட்ட மரத்துல உட்கார்ந்திருந்தேன். சரி அவள் உடம்பிற்குள் போய்த்தான் பார்ப்போம் என்று யோசித்து அவள் உடலுக்குள் புகுந்தேன். அவளோடு வீட்டுக்கு போய் சாப்பிட்டது எனக்கு ரொம்பவும் பிடிச்சுப் போச்சு. பிறகு சும்மா ஏன் அந்த வீட்டுல தனிய இருக்கணும் என்று நினைத்து என் புருஷனை அழைச்சிட்டு வந்தேன். ரெண்டு பேரும் இங்கேயே தங்கிட்டோம்" என்று கணவன், மனைவியின் உடம்பிற்குள் இருந்த ஆவிகள் சொல்லவும் ஊர்வாசிகள் வெலவெலத்துப் போனார்கள். அந்த இருவரும் கடன் தொல்லையின் காரணமாகவே விஷம் குடித்து தற்கொலை செய்து கொண்ட விசயத்தைப் பின்னர் தெரிந்து கொண்டார் பூசாரி. பிறகு அவர்கள் விரும்பிக் கேட்ட உணவுகளையெல்லாம் கொடுத்து அந்தப் பேயை விரட்ட பேரம் பேசினார். ஆனாலும் அந்த ஆவிகள் மசிவதாகத் தெரியவில்லை. உடலை விட்டுச் சென்றாலும் பழைய வீட்டிலேயே தஞ்சமடைந்து விடுவோம் என்று பூசாரியிடம் விடாப்பிடியாக பேசின. பூசாரி அவைகளை சக்கர வியூகத்தின் மூலமாக துண்டாக்கி, மாவில் உருட்டி பொம்மையாக்கி அந்த இரண்டு பொம்மைகளையும் ஆற்றில் கரைத்தார். ஆவிகள் ஆற்றில் கரையும் போது அவை போட்ட கதறல் சத்தம் பூசாரியின் காதுகளுக்கு மட்டுமே கேட்டது. இப்போது அனோமாவும் சமரவீரவும் சந்தோசமாக வாழ்க்கை நடத்தி வருகிறார்கள்.

No comments:

Post a Comment