Thursday, October 23, 2014

இருள் உலகக் கதைகள்-05

மனைவியை கொலை செய்ய ஈ வடிவில் வந்த கணவனின் ஆவி!


மணி  ஸ்ரீகாந்தன்

'குசுமா வீட்டுக்கு வந்தபோது பூட்டிய வீட்டில் பேச்சுக் குரல் கேட்கவே திடுக்கிட்டுப் போனாள் குசுமா. முகம் கழுவலாம் என பாத்ரூமைத் திறந்தபோது கோர முகம் கொண்ட கரிய மனிதன் நிர்வாணமாகக் குளித்துக் கொண்டிருக்கக் கண்ட குசுமா, வீலெனக் கத்தி மூர்ச்சையானாள்!'
நேரம் மாலை ஏழு மணியிருக்கும். ராஜகிரிய நகரை இருள் கவ்வ முற்பட்டுக் கொண்டிருந்த இரண்டுங்கெட்டான் நேரம் அது. வாகன மின் விளக்குகளின் வெளிச்சத்தில் அந்த தெரு மிகவும் பரபரப்பாக இருந்தது.

அப்போது தெற்கு பக்கத்திலிருந்து பிரதான தெருவிற்கு வரும் ஒரு ஒழுங்கையிலிருந்து ஒருவன் 'அய்யோ... அய்யோ' என்று கதறியபடி தெருவிற்கு ஓடி வந்தான். சிங்கத்திடமிருந்து உயிரைக் காப்பாற்ற மான் ஓடுவது மாதிரி அவன் ஓட்டத்தில் மரண பயம் இருந்தது. தலைதெறிக்க பிரதான வீதிக்கு ஓடி வந்த அவன் தமது கட்டுப்பாட்டை இழந்து, எதிரே வந்த ஒரு காரில் மோதுண்டு வீசியெறியப்பட்டான். பலத்த காயங்களுக்கு உள்ளான அவனை அங்கிருந்தோர் அவசர அவசரமாக வைத்தியசாலையில் சேர்த்தார்கள்.

அடுத்த நாள், ராஜகிரிய நகரில் சிறிசேன என்பவரை பேய் துரத்தி வந்ததாகவும் காருக்கு முன்னால் பிடித்துத் தள்ளிக் கொலை செய்ய முயன்றதாகவும் ஒரு கதை பரபரப்பாக பேசப்பட்டது. சிறிசேனவின் மனைவி மை வெளிச்சம் பார்த்தாள், என்ன நடந்திருக்கும் என்பதைத் தெரிந்து கொள்வதற்காக. பேய் ஒரு ஈ வடிவிலேயே அவனைத் துரத்தி வந்திருக்கிறது என்று மை வெளிச்ச மாந்திரீகன் சொன்னதாக ஒரு பகீர் செய்தி அந்த பிரதேசத்தை கிடுகிடுக்கச் செய்தது.

இந்தச் சம்பவம் நடந்து சில மாதங்களுக்குப் பிறகு ராஜகிரிய நகரின் புறநகர் பகுதியில் இருக்கும் அந்த ஒற்றை பங்களாவில் சில அமானுஷ்யமான சம்பவங்கள் நிகழ்ந்து வருவதாக ஒரு செய்தி மெல்ல மெல்ல கசியத் தொடங்கியது.

குசுமாவிற்கு நாற்பத்தெட்டு வயதிருக்கும். இளம் வயதிலேயே கணவனை இழந்த அவளுக்கு மூன்று மகன்கள். தாயும், மகன்களும் அரச உத்தியோகம் பார்ப்பதால் செலவுக்கும் செல்வாக்குக்கும் எந்தக் குறையும் இல்லை. ஆனால் மகன்களுக்குத்தான் திருமணப் பாக்கியம் இதுவரைக்கும் கைகூடவில்லை. 'இதற்கெல்லாம் காரணம் இளம் வயதில் விஷம் குடித்து தற்கொலை செய்து கொண்ட குசுமாவின் கணவன் பண்டாரதான்' என்பது அந்த பகுதி மக்களின் வாய்பேச்சு கதையாக உலவி வந்தது.

கடந்த பத்து வருடங்களுக்கு மேலாக இரவு நேரத்தில் அமானுஷ்யமான அலறல் சத்தங்கள் அந்த ஒற்றை பங்களாவில் கேட்பதாகவும் பிரதேசவாசிகள் கூறி வந்தார்கள். அன்றும் வழமை போல வேலை முடிந்து வீட்டிற்கு வந்த குசுமா, பங்களாவின் கேட்டைத் திறந்து உள்ளே வரும் போது வீட்டிற்குள் பேச்சுக் குரல்கள் கேட்டிருக்கிறது. மகன்மார் அதற்குள் வேலை முடிந்து வீட்டிற்குள் வந்து விட்டார்களா என்ற சந்தேகத்துடன் வீட்டின் பிரதான கதவருகில் வந்தபோது கதவு பூட்டப்பட்டிருப்பதைப் பார்த்த குசுமா திடுக்கிட்டுப் போனாள்.

அவசரமாக கதவை திறந்து உள்ளே சென்றபோது பேச்சுக்குரல்கள் நின்று வீட்டில் நிசப்தம் குடிகொண்டிருந்தது. ஆனால் வீடு முழுவதும் ரத்தவாடை வீசிக் கொண்டிருந்தது. ரத்தம் சொட்ட சொட்ட வெட்டப்பட்ட மாட்டிறைச்சியின் மணம்தான் அது என்பது குசுமாவிற்கு சட்டென புரிந்தது.

அந்த வீட்டில் இப்படியான சம்பவங்கள் அடிக்கடி நடைபெறுவதால் இது தீய சக்தியின் வேலைதான் என்பது குசுமாவிற்கு புரிந்தது. தைரியத்தை ஏற்படுத்திக் கொண்டு முகம், கை கால் கழுவி விட்டு வரலாம் என்று குளியல் அறைக்குள் நுழைந்தாள். அப்போது அவள் கண்ட காட்சி அவளை குலை நடுங்கச் செய்தது. பாத்ரூமில் ஒரு கரிய கோரமான முகம் கொண்ட நிர்வாண மனிதன் ஷவரில் குளித்துக் கொண்டிருந்தான். திடீரென்று அப்படி ஒரு காட்சியை குசுமா பார்த்த அடுத்த நிமிசம் மயக்கம் போட்டு விழுந்தாள். அந்த நிமிடத்தில் வேலை முடிந்து வீட்டிற்குள் நுழைந்த மகன்மார்; தாய் கீழே விழுந்து கிடப்பதை கண்டு பதைபதைத்து அவளைத் தூக்கி படுக்கையில் கிடத்தினர். தண்ணீர் தெளித்து அவளை மயக்கத்தில் இருந்து மீட்டனர்.

தன்னை ஆசுவாசப் படுத்திக்கொண்ட குசுமா தனது திகில் அனுபவங்களை மகன்மாரிடம் மெல்ல மெல்ல விவரித்தாள். கவனித்துக் கேட்ட மகன்மார், இதெல்லாம் தகப்பனின் தீய வேலைகளாகவே இருக்க வேண்டும் என்பதை புரிந்து கொண்டனர்.

வீட்டில் சமைக்கும் உணவுப் பண்டங்கள் கெட்டுப் போவதும் குழம்பு, கறி வகைகளில் உப்பு சுவை அற்றுப் போவதும் அந்த பங்களாவில் வழக்கமாக நடக்கும் விடயங்கள்தான். இவற்றை அவர்கள் பொருட்படுத்துவதில்லை.

வீட்டில் சமைத்தால் தானே கெட்டுப் போகிறது என்று கடையில் இருந்து சாப்பாட்டு பார்சல் வாங்கி வந்து சாப்பிட்டாலும் அதே நிலைமைதான். அம்மா குசுமாவும் திடீரென்று தமது தந்தையைப் போலவே பேசுவதும் மகன்மாருடன் அற்ப விஷயங்களுக்காக சண்டை பிடிப்பதும் அவ்வப்போது நடப்பவைதான். கடந்த பத்து வருடங்களுக்கு மேலாக நடக்கும் இந்த அமானுஷ்ய சம்பவங்களுக்கு முடிவு கட்ட இதுவரை எத்தனையோ மாந்திரீகர்கள் அந்த பங்களாவில் பரிகாரங்களை செய்திருந்தனர். ஆனால் எந்தப் பயனும் கிடைக்கவில்லை. அதனால் அந்த குடும்பமே குழப்பத்தில் சிக்கித் தவித்தது. இறுதியாக ஒரு முயற்சி செய்து பார்க்கலாமே என்ற நப்பாசையில் தேவா பூசாரியை அணுகி இருக்கிறார்கள்.

விசயத்தை கேட்டுத் தெரிந்து கொண்ட பூசாரி, அந்த வீட்டில் இருப்பது சாதாரண துஷ்ட ஆவி அல்ல என்பதையும் பதினெட்டு வருடங்களுக்கு மேலாக அந்த வீட்டில் அரசாட்சி நடத்தி வருகிற ஆவி என்பதையும் தன் அனுபவத்தால் புரிந்துகொண்டார். இத்தகைய நாட்பட்ட ஆவியை விரட்டுவது என்பது சாதாரண காரியம் அல்ல. கொஞ்சம் பிசகினாலும் காரியம் கெட்டு அது தன்னையே திருப்பித் தாக்கிவிடும் என்பதையும் நிச்சயமாக உணர்ந்து கொண்ட தேவா பூசாரி, அந்த ஆவியை மிகவும் ஜாக்கிரதையாக கையாள வேண்டும் எனத் தீர்மானித்துக் கொண்டார்.

தமது சகாக்களான புஸ்பகுமார், ராம்கி, ஸ்டீபன் உள்ளிட்ட குழுவினரை அழைத்துக் கொண்டு ராஜகிரிய நோக்கிப் பறந்தார். அந்த பங்களாவிற்குள் தேவா பூசாரியின் நால்வர் அடங்கிய குழு நுழைந்த போது கடைசியாக வந்த ஸ்டீபன் உள்ளே காலை தூக்கி வைக்க முடியாமல் ஸ்தம்பித்து நின்றார்.

தேவா பூசாரி என்ன நடந்தது என்று கேட்டபோது கால் இரண்டும் மரத்துப் போன மாதிரி இருக்கு என்று ஸ்டீபன் சொன்னார். "என்னுடன் வந்து இருக்கீங்க எந்த பயமும் இருக்கக் கூடாது.. தைரியமா உள்ளே வாங்க" என்று தேவா ஸ்டீபனை உற்சாகப்படுத்தி கைபிடித்து அவரை உள்ளே அழைத்துச் சென்றார். பிறகு சக்கர வியூகம் வரையப்பட்டு தேவா பூசாரி அதில் அமர்ந்தார்.

தேவா ஒரு முருகப் பக்தர். அவர் முருகனை நினைத்து தியாணத்தில் ஆழ்ந்தார். பேயை விரட்டும் சமயத்தில் மட்டும் அவர் உடம்பிற்குள், காளி அல்லது முனி இறங்கி விடும். அவரின் தியானம் தொடர்ந்து கொண்டிருந்த இதே சமயத்தில் ஸ்டீபனுக்கு அனுமன் அருள்  வந்திறங்கியது. அவர் வீடு முழுவதும் சென்று பேய் எங்கே பதுங்கி இருக்கிறது என்பதை நோட்டம் விட ஆரம்பித்தார். ஆனால் அந்த சித்து வித்தைகள் தெரிந்த துஷ்ட ஆவி, அந்த சமயத்தில் வீட்டிற்குள் இல்லை என்பதை தியானத்தில் இருந்த தேவா புரிந்து கொண்டார்.

அடுத்த சில நொடிகளில் வீட்டிற்குள் வேகமாக வந்த ஒரு ஈ பங்களாவின் விராந்தையை வட்டம் அடித்து விட்டு மேல் மாடியை நோக்கி விர்ரென்று பறந்தது. அது சாதாரண ஈ அல்ல என்பது தேவா பூசாரிக்கு புரியவே, அவர் உடல் ஆக்ரோசமாக ஆடத் தொடங்கியது. காளிம்மன் தேவாவின் உடம்பிற்குள் இறங்கி ஆட்டம் போடத் தொடங்கி விட்டாள்.

புஸ்பகுமாரும், ராம்கியும் பம்பரமாக சுழன்று காரியத்தில் இறங்கினார்கள். அனுமன் சாமி வந்த ஸ்டீபன் தீ பந்தத்தோடு மேல் மாடி படிக்கட்டில் ஏற முடியாமல் நின்று எதையோ வெறித்துப் பார்த்து கனத்த குரலில் ஆக்ரோஷமாகக் கத்தினார். அங்கே உதவிக்கு வந்த புஸ்பகுமார் ஸ்டீபனை மறித்து நிற்கும் அந்த கோரமுகம் கொண்ட உருவத்தை பார்த்து வெல வெலத்துப் போனார்! அடுத்த நிமிடம் அந்த உருவம் மறைந்து போக சக்கர வியூகத்திற்கு எதிரே அமர்ந்திருந்த குசுமா தலைவிரி கோலத்துடன் ஆடத் தொடங்கினாள். பண்டார குசுமாவிற்குள் வந்து விட்டான் என்பதை உறுதிப்படுத்திய பூசாரி, அந்த ஆவியிடம் கேள்விகளை கேட்கத் தொடங்கினார்.

"என்னை என் மனைவி உதாசீனப்படுத்தினாள். கணவனாக நடத்தவில்லை. அதனால் நான் குடிகாரனாக மாறினேன். வாழ்க்கை வெறுத்து எனது இருபத்தெட்டாவது வயதில் விஷம் குடித்து தற்கொலை செய்து கொண்டேன். என்னை அலைக்கழித்து தற்கொலை செய்வதற்குக் காரணமாக இருந்த இவளைக் கொன்று என்னோடு அழைத்துப் போகவே வந்திருக்கிறேன். அதைக் கட்டாயம் செய்வேனடா!" என்று ஆக்ரோஷத்துடன் சபதம் போட்டது பண்டாரவின் இரத்த வெறி பிடித்த ஆவி! தேவா பூசாரியும் அந்தச் சவாலை எதிர்கொள்ளத் தயாரானார்.
அந்த துஷ்ட ஆவியை விரட்ட மந்திரங்களை சடசடவென உச்சரிக்க ஆரம்பித்தார். ஆக்ரோஷம் தணிந்த ஆவி இப்போது மென்மையாக பேச ஆரம்பித்தது. "என்மீது மனைவி குசுமா பாசமாக இருக்கிறாள். அதனால்தான் அவளது படுக்கை அறையில் வைக்கப்பட்டிருக்கும் எங்கள் இருவரின் திருமண போட்டோ இப்போதும் பத்திரமாக இருக்கிறது. இல்லையேல் நொருக்கித் தள்ளியிருப்பேன்" என்று சொன்னது ஆவி.

பூசாரியிடமிருந்து தன்னைக் காப்பாற்றிக் கொள்ளவும் பூசாரியின் கவனத்தை வேறு பக்கம் திருப்பவும் ஆவிகளும் பேய்களும் பல வேஷங்களைப் போடுவது வழமை என்பது தேவாவுக்கு அத்துப்படி. அவற்றுக்கெல்லாம் மசிந்துவிடக்கூடாது. பேயோட்டுவது என்பது சதுரங்கம் ஆடுகிற மாதிரி. சிறு பிழை விட்டால் துஷ்ட ஆவியோ பேயோ தப்பிவிடும் அல்லது தன் சுயரூபத்தைக் காட்டி விடும். மாந்திரிகர்கள் தெரிந்து வைத்திருக்கும் அடிப்படை விதி இது.

ஆவியின் இந்தப் பேச்சுகளைக் கேட்டு திடுக்கிட்ட குசுமாவின் மூன்று மகன்களும் அந்தப் படத்தை அப்போதே தீயிட்டு கொளுத்தி விடுகிறோம் என்று சொல்லியதோடு தீயிட்டு கொளுத்தவும் செய்தார்கள்.

அதைப் பார்த்து பண்டாரவின் ஆவி குழப்பிபோன அந்த நொடிப் பொழுதை தமக்கு சாதகமாக பயன்படுத்தி கொண்ட தேவா பூசாரி, குசுமாவின் உச்சந்தலை மயிரில் ஒரு கொத்தை பிடித்து முடிச்சுப் போட்டு வெட்டி அதை போத்தலில் போட்டு அடைத்தார். கண்ணிமைக்கும் நொடிப்பொழுதில் அந்தக் காரியங்கள் அங்கே அரங்கேறின. பிறகு தமது சகாக்களோடு தீப்பந்தத்தை கையில் ஏந்தியபடி தேவா பூசாரி முச்சந்திக்குச் சென்று அந்தச் சந்தியில் பண்டாரவின் ஆவி அடைபட்டு கிடக்கும் போத்தல், மற்றும் பரிகார திரவியங்களையும் குவியலாக போட்டு அதைத் தீயிட்டு கொளுத்தினார். தீயின் சூட்டில் போத்தல் வெடித்து மயிர் பொசுங்கும் போது  'அய்யோ.... என்னைக் கொல்லாதீங்க, கொல்லாதீங்க!' என்ற ஒரு காதைக் கிழிக்கும் மரண ஓலம் எழுந்து அடங்கியது. அது தேவா பூசாரிக்கு மட்டுமே கேட்டது. பதினெட்டு வருட கால பண்டார ஆவியின் அழிச்சாட்டியத்தை ஒழித்துக்கட்டிய நிம்மதிப் பெருமூச்சோடு தேவா வீடு திரும்பினார்.

No comments:

Post a Comment