Sunday, May 18, 2014

ஏய், இந்தக் கட்டுரையை மிஸ் பண்ணிடாதிய....

"ஆங்கிலத் தமிழ் தான் டீவிக்கு எடுப்படும் என்கிறதை உடைச்சிருக்கோம்ல...."


இமான் அண்ணாச்சியுடன் ஒரு கலகல

மணி  ஸ்ரீகாந்தன்


'ஏய் மிஸ் பண்ணிடாதீங்க அப்புறம் வருத்தப்படுவிய' என்ற நையாண்டி கலந்த நெல்லை தமிழில் 'குட்டிச்சுட்டி' நிகழ்ச்சியை அமர்க்களப்படுத்தி வருபவர் நமது இமான் அண்ணாச்சி.

பிரதி ஞாயிறு தோறும் சன் தொலைக்காட்சியின் வழியே உலகத்தமிழர்களின் இல்லங்களில் ஜம்மென்று அமர்ந்து கொண்டு சுட்டிக் குழந்தைகளை கலாய்க்கும் அண்ணாச்சி, கே. கே. நகர் சிவன் பார்க் பெஞ்சில் கம்முன்ணு உட்கார்ந்திருந்த போது வளைத்துப் பிடித்தோம். "என்னது இலங்கையில இருந்து வர்றீங்களா....? நம்ம புகழ் சிலோன் வரைக்கும் பரவிடுச்சா?" என்று கண்களில் ஆச்சர்யம் காட்டிய அண்ணாச்சி,
"முதல்ல இலங்கை முழுவதும் உள்ள குழந்தைகளுக்கு என்னோட வாழ்த்துக்களை தெரிவிக்கிறேன். மிக விரைவில் இலங்கைக்கு வந்து சுட்டிகளை பார்க்கணும்னு நினைக்கிறேன்"னு மகிழ்ச்சியோடு ஆரம்பித்தார் அண்ணாச்சி.

"இப்போ இருக்கிற குழந்தைகள் எப்படி?" என்று கேட்க,

"எனக்கு நாலு வயசுல தெரியாத விசயங்கள் எல்லாம் இப்போ உள்ள குழந்தைகளுக்கு தெரியுது. உன்னிப்பா அவதானிக்கிறாங்க, ரொம்ப அறிவு. போன வாரம் ஒரு சின்னப் பையன் கிட்ட 'தம்பி தீபாவளிக்கு என்ன செய்வாங்கன்ணு?' கேட்டேன் அதற்கு அவன், 'பொங்கல் செய்வாங்க' என்று சொன்னான். அதற்குப் பிறகு பொங்கலுக்கு என்ன செய்வாங்க என்று கேட்க 'தொட்டுக்க சட்னி செய்வாங்கன்ணு' பட்டன்ணு சொல்லிப்புட்டான் நானே ஒரு நிமிசம் ஆடிப்போயிட்டேன்" என்று ஒரு சம்பவத்தை விபரித்தவர், குழந்தைகளுடனான ஒளிப்பதிவு அனுபவம் பற்றி பேசத் தொடங்கினார்.

"குழந்தைகளை தெரிவு செய்வது எல்லாம் நிகழ்ச்சி தயாரிப்பாளர் கையில் தான் இருக்கு! அவங்க நல்லா பேசுற, துடுக்குத் தனமா இருக்கிற குழந்தைகளை கண்டுபிடித்து என்னிடம் அனுப்புவார்கள். குறிப்பாக ஒளிப்பதிவு தொடங்குவதற்கு ஐந்து நிமிடத்திற்கு முன்பாகத்தான் நான் அந்த குழந்தைகளைப் பார்ப்பேன். குழந்தைகளுக்கு எந்தப் பயிற்சியும் கிடையாது. நேரடியாக நிகழ்ச்சிக்கு போயிடுவோம், குழந்தைகளை பேச வைத்து விசயங்களை கறப்பதில் தான் நாம் திறமையைக் காட்டணும். அரை மணிநேர நிகழ்ச்சிக்காக ஆறு மணிநேரம் வரை குழந்தைகளோடு கஷ்டப்படணும். என்னடா குழந்தைகளோட பேசுறது கஷ்டமாணு நீங்க கேட்பது புரிகிறது.
ஆனா, எனக்கில்ல என் கஷ்டம் தெரியும்! கேமரா ஸ்டாட்டுன்ணு சொல்லி பேச தொடங்கும் போதுதான் எனக்கு உச்சா வருதுன்ணு ஒரு பையன் சொல்வான். சரி ஒருத்தன் தானே போய் வாடான்ணு சொல்லி அவனை கதிரையில் இருந்து இறக்கி விட்டுட்டு நிமிர்ந்து பார்த்தா மத்த கதிரையில உட்கார்ந்து இருக்கிறதுகளும் கையை தூக்கி ஒரு விரலை காட்டுங்க. அப்புறம் என்னா, எல்லாத்தையும் அவங்க அவங்க அம்மாக்கள் அழைச்சிட்டு போய் திரும்ப கூட்டிட்டு வந்து உட்கார வைப்பாங்க. அதுக்குப் பிறகு பேச தொடங்குவேன். திடீர்னு ஒரு குழந்தை அண்ணாச்சி எனக்கு தாகமா இருக்குன்ணு சொல்ல தண்ணீர் கொண்டு வந்து கொடுப்போம். அந்த பிள்ளை தண்ணீர் குடிக்கிறத பார்த்தா மத்ததுக சும்மா இருக்குமா? அதுகளுக்கும் அப்பத்தான் தாகம் வரும். பிறகு எல்லோரும் தண்ணீர் குடிச்சு முடிய நிகழ்ச்சியை தொடங்குவோம்.

"நான் இரண்டு குழந்தைகளிடம் பேசி விட்டு மூணாவதா இருக்கிற குழந்தைகிட்ட பேசலாம்ணு நினைச்சி திரும்பினா, அது கதிரையிலேயே தூங்கிட்டு இருக்கும். அப்புறம் அந்தக் குழந்தையை எழுப்பி முகத்தை கழுவி விளையாட்டு காட்டி அதை பழைய நிலைமைக்கு கொண்டு வர ரொம்ப நேரம் எடுக்கும். பிறகு நிகழ்ச்சியை தொடருவோம். நான் ஒரு குழந்தையோட பேசிட்டு இருந்தா பக்கத்துல இருக்கிற குழந்தை மற்ற குழந்தையோட பேசி சிரிச்சிட்டு இருக்கும். சத்தம் போடாம இரும்மாணு சொல்லி அமைதிப்படுத்தி ஒளிப்பதிவு செய்ய போதும் போதுமென்றாகிவிடும். சில துறுதுறுத்த குழந்தைகள் அந்த உயரமான கதிரையிலிருந்து இறங்கி அவங்க அப்பா அம்மாக்கிட்ட ஓடிடும். சிலதுகள் அப்படி இறங்கும் போது கீழே விழுந்து அடிப்பட்டு கத்திக் கதறி.... அப்பப்பா.... அது மட்டுமா சில பையன்களோடு பேசிட்டு இருக்கும் போது திடீர்ன்னு வயித்துல குத்திட்டு எப்படி நம்ம பஞ்சின்னு கேட்பாணுங்க.... என்று சொல்லும் போதே அண்ணாச்சிக்கு மூச்சு வாங்கியது.

"உங்கள சிரிக்க வைக்க நான் படுற பாட்டை பாத்தீங்களாய்யா....?" என்கிறார் பரிதாபமாக...

"என்னோட இந்த கருப்பு நிறத்திற்கு எந்தப் புள்ளயாவது என்னை நெருங்குமா....? ஆனா இன்றைக்கு நான் எங்கு போனாலும் 'ஹாய் அண்ணாச்சி'னு கத்திட்டு குழந்தைகள் என்னிடம் ஓடி வருது. இதற்கெல்லாம் காரணம் குட்டிச்சுட்டி நிகழ்ச்சிதான். நான் நூறு படம் நடிச்சிருந்தா கூட இந்த புகழ் கிடைச்சிருக்காது" என்று சொல்லும் போதே அண்ணாச்சியின் முகத்தில் சந்தோசம்... மின்னுகிறது.

"ஏய் மிஸ் பண்ணிடாதீங்க அப்புறம் வருத்தப்படுவிய" என்ற அந்த வரிகள் உங்களுக்கு சொந்தமானதா?

"சத்தியமா அது நம்மளோடதுதான். நிகழ்ச்சி தயாரிப்பாளர் 'டோன்ட் மிஸ் இட்'னுதான் சொல்லச் சொன்னாரு. நான்தான் நம்ம ஸ்டைலில் 'ஏய் மிஸ் பண்ணிடாதீங்க அப்புறம் வருத்தப்படுவிய' என்று சொன்னேன். அதுவே ஓகே ஆயிருச்சு. ஆனா நான் பேசுறது திருநெல்வேலி தமிழ் கிடையாது. இது அண்ணாச்சியோட தமிழ். திருநெல்வேலி தமிழில் பேசினா யாருக்கும் புரியாது. அதனால் நான்தான் சினிமாவுக்காக கொஞ்சம் ஜிக்ஜாக் வேலையெல்லாம் பண்ணி இப்படி பேசுறேன்" என்று கூறியவர்,


"சிலோனுக்கும், திருநெல்வேலிக்கும் ஏதோ ஒரு சொந்தம் இருக்குங்க"என்று ஆரம்பித்தார்.

"ஏன்னா எங்க ஊருக்கு பக்கத்து ஊர்தான் நாகர்கோவில். கடலோர பிரதேசம். அங்கே ஒருமுறை வந்து பாருங்க... அவங்க பேசுற தமிழில் யாழ்ப்பாண வாடை அடிக்கும்.... நான் ஒருமுறை சுவிட்ஸர்லாந்துக்கு போனேன். அங்கே எல்லாமே இலங்கைத் தமிழர்கள்தான். நான் பேசிய தமிழை புரிஞ்சுகிட்டாங்க. ஆனா என்னோடு வந்த எங்க ஊர்க்காரர் பேசிய தமிழை அவங்களால புரிஞ்சுக்க முடியல.
 "அவர் என்ன கதைக்கிறார் விளங்கல்ல" என்று சுவிஸ் தமிழர்கள் சொன்னதை அண்ணாச்சி அப்படியே பேசி நடித்துக் காட்டினார்.

அண்ணாச்சியின் நிஜப் பெயர் இமானுவேல். கலக்கப் போவது யாரு என்ற நிகழ்ச்சியில் அறிமுகமான போதுதான். அவரின் பெயர் இமானுவேல் என்பது சுருங்கி இமான் ஆகி இப்போ அண்ணாச்சியாக மாறிவிட்டதாம்.

"இப்போ சென்னைக்கு வந்து இருபத்தொரு வருடங்கள் ஆகிவிட்டது. பசி, பட்டினின்ணு நாலு வருசம் கஷ்டப்பட்டேன். சைதாப்பேட்டையில் ஒரு நண்பருடன் தங்கி இருந்தேன். மதுக்கடை, மளிகைக் கடைகளில் வேலை செய்தேன். அவங்க லீவு தர மாட்டாங்க. அதனால் என்னோட சினிமா ஆசையை நிறைவேற்ற அந்த கடைகளில் வேலை செய்தால் முடியாதுன்ணு நினைச்சு கையில இருந்த காசில் 1500 ரூபாவுக்கு தகுந்த மாதிரி ஒரு பழைய மூணு சக்கர சைக்கிள் வாங்கி ஐநூறு ரூபாயில் முதலீடு போட்டு மொத்தமாக இரண்டாயிரம் ரூபாயில் என் பயணத்தை தொடங்கினேன். சுட்டெரிக்கும் வெயிலில் ஒரு அழுக்கு லுங்கியும், முண்டாபணியனும் போட்டுக்கிட்டு சென்னைத் தெருக்களில் கூவிக் கூவி காய்கறி விற்றேன். சுமார் பதினெட்டு வருடங்கள் அந்த காய்கறி சைக்கிள்தான் எனக்கு சோறு போட்டது. மூணு வருசத்திற்கு முன்பு வரை அந்த சைக்கிள்தான் என்னோட வாழ்க்கையாக இருந்தது" என்று சொன்ன போது அண்ணாச்சியின் கண்கள் கலங்கின.

அண்ணாச்சியின் மனைவியின் பெயர் ஆர்க்னஸ் பிரியா. அண்ணாச்சியின் ஒரே ஒரு மகளின் பெயர் ஜெபி சைனி. நான்காவது படிக்கிறாராம்.
"நான் கஷ்டப்பட்ட சமயத்தில் எனக்கு தோள் கொடுத்தவள் மனைவிதான். கஷ்டத்திற்காக தன்னோட நகை எல்லாம் கழற்றிக் கொடுத்தாள். அவளின் 25 பவுண் நகையும் அடகு கடைக்கு போயிடுச்சி. கடைசியில் தாலியையும் அடகுக் கடையில வச்சேன். இப்போதான் எல்லாத்தையும் மீட்டெடுத்து மனைவியிடம் ஒப்படைச்சி இருக்கேன் என்ற போது அவரின் வார்த்தைகளில் இருந்த, மனைவிக்கு மரியாதையை புரிந்து கொள்ள முடிந்தது.

சன் தொலைக்காட்சி வரலாற்றில் ஒரு அறிவிப்பாளர் ஒரே நாளில் இரண்டு நிகழ்ச்சிகளை நடத்துவது அண்ணாச்சி மட்டும்தானாம். "அதோட ஒரு அழகான பொண்ணும், ஒரு அழகான பையனும் நுனி நாக்கில் ஆங்கிலம் கலந்து தமிழ் பேசித்தான் டீவி நிகழ்ச்சி பண்ண முடியுங்கிறத உடைச்சி கருப்பா, ரொம்பக் கேவலமா இருக்கிற எங்களைப் போன்றவர்களும் ஏரியா தமிழ் பேசி மக்கள் விரும்புகிற மாதிரி நிகழ்ச்சி பண்ண முடியும் என்கிறதை நிருபிச்சிருக்கோம்ல.... என்கிறார் பூரிப்போடு. உண்மைதான். தமிழக சூழலில் இது ஒரு சாதனை தான்.

Friday, May 9, 2014

கும்பகோணம் இஸ்லாமிய தமிழ் இலக்கிய மாநாடு 03

சபையோரைக் கட்டிப்போட்ட   சூஃபி இசைப்பாடல்கள்


அருள் சத்தியநாதன்

இதுவரை நடைபெற்ற இஸ்லாமிய இலக்கிய மாநாடுகளில் இருந்து முற்றிலும் மாறுபட்டதாக, இஸ்லாத்தில் இசை அனுமதிக்கப்பட்டதா இல்லையா என்ற சர்ச்சையை கையில் எடுத்துக்கொண்டு, இசை இஸ்லாத்தில் அனுமதிக்கப்பட்டதுதான் என்ற நிலைப்பாட்டை அடித்துச் சொல்லி நிறுவிய மாநாடு இந்த கும்பகோண மாநாடு என்பதில், அதில் கலந்து கொண்ட அனைவருமே பெருமைப்படலாம்.
ஏனைய மாநாடுகளைப் போலல்லாது மூன்று நாட்களும் இசையை அடிப்படையாகக் கொண்டதாக, இஸ்லாமிக் இசையின் வகிபாகத்தின் ஆழ அகலங்களை ஆராயும் மாநாடாக நடத்தியதில் அதன் ஏற்பாட்டாளர்கள் நெஞ்சுரம் மிக்கவர்களாகவும் தனிச் சிறப்புக் கொண்டவர்களாகவும் மிளிர்கிறார்கள் என்று உரைப்பதில் எவருக்கும் எந்தத் தயக்கமும் இருக்க முடியாது. இப்படி ஒரு யோசனையை முன்வைத்த கவிக்கோவை பாராட்ட வேண்டும்.

இரண்டாம் நாள் இரவு இஸ்லாமிய இசை வடிவங்கள் அரங்க நிகழ்வுகளாக மேடையேற்றப்பட்டன. இஸ்லாத்தில் இசை ஹராம் என்று ஒரு வாதம் இருக்கும் அதே சமயம், இசையில் இஸ்லாம் பிரிக்க முடியாதபடி எந்த அளவுக்கு பின்னிப் பிணைந்துள்ளது என்பதை இந்த இசை வடிவங்களை செவி குளிரக் கேட்டபோது எமது அறிவுக்குப் புலப்பட்டது.

புர்தாஷரீஃப்,  ஃபக்கீர்ஷா பாடல்கள், தாயிராகளி, திருமண பைத், சூஃபி ஞானப்பாடல்கள், உருது ரிபாயி முர்ஷித், ரபியுல் வசந்தம், இந்துஸ்தானி வாசத்தில் இஸ்லாமிய தமிழிசை என அடுக்கடுக்காக அவை மேடையேறின. இலங்கையில் இருந்து சென்ற இஸ்லாமியர்கள் இவற்றில் சிலவற்றைக் கேட்டிருக்கலாம். கேள்வி ஞானம் இருக்கலாம். ஆனால் இந்த இசை நிகழ்ச்சிகளை அனேகமாக அவற்றின் உச்ச சிறப்புகளோடு மேடையில் காணவும் கேட்கவும் கிடைத்த பொன்னான வாய்ப்பு இதுவாகவே அவர்களுக்கு இருந்திருக்க வேண்டும்.
ஃபகீர் பாடல் இசைக்கும் பாடகர்கள்
 சென்னை, இர்பானியா ராத்திப் ஜமாத், ரிபாயி குழுவினர் நிகழ்த்திய ரிபாயி முர்ஷித் என்ற உருது சூஃபி இசையை குறிப்பிட்டுச் சொல்ல வேண்டும். இந்தப் பாடல்களை சுமார் ஒரு மணித்தியாலகத்துக்கும் மேலாக உச்சஸ்தாயி குரலில், சொல்லில் அடங்கா ரபான் இசை அதிர்வுகளுடன் அந்த இளைஞர்கள் பாடிய போது அதை செவி மடுத்த சபையினர் இறங்கிப் போயினர். லயத்துக்கு ஏற்ப சபையோர் கைதட்டத் தொடங்கினர். சிலர் மேடையேறி ரூபா நோட்டுகளை வீசினர். அக்கட்டத்தையே இசை ஒரு பேரானந்தத்துக்குள் இட்டுச் சென்றது. இத்தனைக்கும் பெரும்பாலானோருக்கு ஒரு வரி உருதுகூட புரிந்திருக்காது. ஆனால் நல்லிசை என்பது மொழி எல்லைகளுக்கு அப்பாற்பட்டது என்பதால் நாடி, நரம்புகளை சுண்டி இழுத்து இருக்கைகளில் உறைந்து போகச் செய்தது.

மூன்றுநாள் மாநாட்டிலும் உடல் சுகவீனமுற்ற நிலையிலேயே கவிக்கோ பங்கு பற்றியிருந்தார். ஆனால் இரண்டாம் நாள் இரவு இந்த இசை நிகழ்ச்சி முடிவுற்று பரிசளிப்பு, பாராட்டுகள் முடிவடையும் வரை அவர் அமர்ந்திருந்தார். பின்னர், தான் மெய்யுருகிப் போனேன் என்றும் சாவு வருமானால் இந்த நேரத்தில் வரட்டும் சந்தோஷமாகப் போகிறேன் என்று தான் எண்ணியதாகவும் அவர் கூறியதாக ஒருவர் என்னிடம் கூறினர். அங்கே பாடப்பட்ட சூஃபி ஞானப் பாடல்கள் ஒரு துள்ளாட்ட கதியில் வேகமாக நம்மை இழுத்துச் செல்வது போலத் தோன்றினாலும் உண்மையில் அவை இறைவனை இரைஞ்சும் பாடல்களாக இருப்பதே வழக்கம் என்று உருதுவில் பரிச்சயமான ஒருவர் கூறினார். கவிக்கோ அப்துல் ரஹ்மான் பக்கத்தில் இருந்தவர்களிடம் இப்படிக் கூறினாராம்:
மாநாட்டு மலர் வைக்கப்பட்டிருக்கும் பையை
இஸ்லாமிய இலக்கிய கழக பொதுச் செயலாளர்
சாஜஹான் கவிஞர் அன்வர்டீனிடம் வழங்குகிறார்.
 'இவர்களுக்கு உருது புரிந்திருந்து பாடல்களின் அர்த்தம் தெரிந்திருந்தால் இப்படிக் கைதட்டி ஆரவாரம் செய்திருக்கமாட்டார்கள். இவை மனிதனின் வேதனைகளைத் தெரிவித்து இறைவனின் அருளுக்காக இரைஞ்சும் பாடல்கள்' என்றாராம். அவருக்கு உருது வரும்.

இரண்டாம் நாள் இரவு குளிர்க்குளிர நிறைய இசையை அனுபவித்து தமது இருப்பிடங்களுக்குத் திரும்பிய அனைவருமே நெஞ்சம் நிறைந்திருந்தனர். இது, மாநாட்டு ஏற்பாட்டாளர்களுக்குக் கிடைத்த வெற்றி.

மூன்றாம் நாள் மேலும் ஒரு படி மேலே சென்ற ஏற்பாட்டாளர்கள், மாநாடு நடைபெற்ற டி. எஸ். மஹாலின் முன்பாக இருந்த திடலில் ஒரு இசைமேடை அமைத்தார்கள். நம்மூரில் ஒரு திறந்தவெளி இசை நிகழ்ச்சியை நடத்த என்னென்ன அரங்கு, உபகரண ஏற்பாடுகள் தேவையோ அத்தனை நவீன உபகரணங்களையும் தொழில்நுட்பங்களையும் பயன்படுத்தி அரங்கம் நிர்மாணிக்கப்பட்டது. மூன்றாம் நாள் மாநாடு நிறைவுற்றதும் இரவு ஒன்பது மணிக்கு மேல், இஸ்லாமிய பாடல்கள் மட்டும் இசைக்கப்படும் மேற்கத்திய இசைக்கருவிகளுடன் கூடிய, ஒரு இன்னிசை நிகழ்ச்சி நடுநிசி வரை நடைபெற்றது. எமது பி. எச். அப்துல் ஹமீத் இந்நிகழ்ச்சிக்கு அறிவிப்பாளராக இருந்து சிறப்பு செய்தார். இசையமைப்பாளர் தாஜ்நூரின் 'அன்பே இஸ்லாம்' என்ற இசைத்தொகுப்பு இங்கு வெளியிட்டு வைக்கப்பட்டது. இந்த இன்னிசை விருந்துக்கு இசை வழங்கி வரும் தாஜ்நூரே ஏ. ஆர். ரஹ்மானின் சகோதரி ஏ. ஆர். ரேஹானா இதில் கலந்து கொண்டு பாடினார். மிரமிக்கச் செய்யும் வகையில் இந்த இசை நிகழ்ச்சி நடைபெற்றது. அங்கே பார்வையாளர்களாக வீற்றிருந்தோரில் பலருக்கு இது முதல் அனுபவமாக இருந்திருக்கலாம்.

இசை முரசு ஈ. எம். ஹசீபா இஸ்லாமிய பாடல்களைத் தன் கணீர் குரலில் பாட ஆரம்பித்த போது அவரை இகழ்ந்தவர்கள் பலர். மதத்துக்கு விரோதமாக செயல்பட்டு பணம் சேர்க்கிறார் என்ற குற்றச்சாட்டு அவரைத் தொடர்ந்து கொண்டே இருந்தது. ஆனால் பின்னாளில் அவரை விமர்சித்த வாய்களே 'இறைவனிடம் கையேந்துங்கள்' என்று முணுமுணுக்கத் தொடங்கின. பாடல் புனைதல், இசையமைத்தல், பாடுதல் ஆகிய துறைகளில் ஈடுபட்ட எல்லா இஸ்லாமியரும் இந்தப் பிரச்சினைகளுக்கும் எதிர்ப்புகளுக்கும் முகம் கொடுக்க வேண்டியிருந்தது.

இஸ்லாமியப் பாடல்களை, இசை முரசை ஞாபகப்படுத்தும் வகையில், வெற்றிகரமாகப் பாடி இசை நிகழ்ச்சிகளை நடத்தி வரும் நமது கலைக்கமலும் இத்தகைய எதிர்ப்புகளை எதிர் கொண்டிருக்கலாம்.

இசை ஹராமா, ஹலாலா என்ற சர்ச்சை தமிழ் முஸ்லிம்கள் மத்தியில் இருக்கின்ற போதும், இந்த சந்தேகங்களுக்கு அப்பால் இஸ்லாம் பரவிய எல்லா நாடுகளிலும் இஸ்லாமியர் மத்தியில் இசை பிரிக்க முடியாத இடத்தை மிக நீண்ட காலமாக வகித்து வந்திருக்கிறது. வகிக்கவும் செய்கிறது. அவ்வாறானால், ஏற்கனவே உலகெங்கும் நிலவி வருகின்ற ஒன்றைத்தான் இந்த கும்பகோணம் இஸ்லாமிய மாநாடு, தமிழர்கள் மத்தியில் ஒரு ஆய்வுப் பொருளாக அறிமுகம் செய்து, இஸ்லாத்தின் இசை மரபு என்ற பொருளில் பல்வேறுபட்ட கோணங்களிலான ஆய்வுகளை முன்வைத்தது.

இசையையும் மனிதனையும் பிரிக்க முடியாது. தாவரங்களே இசையை விரும்பும் போது இஸ்லாமியர்களை அது ஈர்க்காமல் இருக்க முடியுமா? இந்தக் கேள்விக்கான பதிலைத் தேடுவதாக இம்மாநாடு வடிவமைக்கப்பட்டிருந்தது. இம்மாநாடு தொடர்பாக இஸ்லாமிய இலக்கியக் கழகம் வெளியிட்டிருந்த ஆய்வுக் கோவையில் 93 ஆய்வுக் கட்டுரைகள் இடம்பெற்றிருந்ததோடு இதில் இடம்பெறாத கட்டுரைகள் பலவற்றை மாநாட்டு மலரிலும் இடம்பெறச் செய்திருந்தார்கள். இம்மாநாட்டின் நோக்கத்தை நிறைவேற்றும் வகையில் இக்கட்டுரைகள் இஸ்லாத்தில் இசைமரபு பற்றி விரிவாகவும் ஆழமாகவும் பேசுவதாய் உள்ளன. இக்கட்டுரைகளைப் படிக்கும் ஒருவரால் இசை வழியாக இஸ்லாம் ஆற்றியிருக்கும் இலக்கிய பணிகளை விரிவாக அறிந்து கொள்ள முடியும்.

சூஃபி பாடல்களை இசைத்து மயக்கிய
பாடகர்கள்
இஸ்லாமியரின் இந்திய வருகை 12, 13 ஆம் நூற்றாண்டு காலப் பகுதியில் நிகழ்கிறது. டில்லி சுல்தான்களின் ஆட்சிக் காலம் மற்றும் முகாலய பேரரசு காலப்பகுதியிலும் இந்திய இசை மரபில் அரேபிய இசை வடிவத்தின் தாக்கம் நிகழ்கிறது. இதன் விளைவாக இந்துஸ்தானி இசை மரபு உருவாயிற்று என்று தனது சூபி இசை பற்றிய ஆய்வுக் கட்டுரையில் குறிப்பிடுகிறர் ஹெச். ஜி. ரசூல். இந்த இந்துஸ்தானி இசையை பாடும் இந்து மதக் கலைஞர்கள் பண்டிட்டுகள் எனவும் இஸ்லாமியர்கள் உஸ்தாத்துகள் எனவும் அழைக்கப்படுகின்றனர். இந்தியா, பாகிஸ்தான், வங்கதேசம் ஆகிய நாடுகளில் இந்த இசை வடிவம் பேணப்படுகிறது. கவ்வாலி (Qawwali) கஸல் (Ghazals) ஆகிய காவிய இசை வடிவங்களுக்கு இது வித்திட்டது.
13 ஆம் நூற்றாண்டில் அமீர் குஸ்ரு, வேதகால இசையிலிருந்து அடிப்படைகளை உள்வாங்கியும், பாரசீக இசை மரபின் நுட்பங்களை ஒன்றிணைத்தும் கவ்வாலி இந்துஸ்தானி  இசை வடிவத்தையும், சிதார் நரம்பு இசைக் கருவியின் பயன்பாட்டையும் ஒன்றுபடுத்தினார். பாரசீக இசை மரபை தெற்காசிய இசை மரபுடன் இணைந்தொரு புது வடிவமாய் கவ்வாலி இசை வடிவம் அறிமுகமானது.

அக்பர் ஆட்சிக்காலத்தில் இசையும் நடனமும் முக்கியத்துவம் பெற்றன. அக்பர் அரசவை இசைக் கலைஞன் தன்சேன் நிகழ்த்திய ராக ஆலாபனைகள் வரலாற்று குறிப்புகளில் இடம்பெற்றன. இந்து மற்றும் முஸ்லிம் மன்னர்களின் வீழ்ச்சியின் பின்னரும் இந்துஸ்தானி இசை பயணித்துக் கொண்டிருக்கிறது. இந்துஸ்தானி ராக அடிப்படையின் கூறுகளாக ஏழு சர்கம்கள் (ஸரிகமபதநிஸ) அமைகின்றன. கர்நாடக இசையில் இது ஏழு ஸ்வரங்களாகின்றன.

இவ்வாறு பயனுள்ள பல தகவல்களை ரசூல் தன் ஆய்வுக் கட்டுரையில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

(தொடரும்)   

கும்பகோணம் இஸ்லாமிய தமிழ் இலக்கிய மாநாடு 04

Wednesday, May 7, 2014

பேயை கரைக்கலாமா, அடைக்கலாமா? 02

பேயை கரைப்பதன் மூலமே அதை ஒழித்துக் கட்டலாம்

பிடிக்கப்பட்ட பேயை கரைக்கலாமா, போத்தலில் அடைக்கலாமா என்பதில் சர்ச்சை நீடிக்கிறது. பேய், ஆவி இருக்கிறதா இல்லையா என்ற கேள்வி ஒருபுறம் இருக்க, பேயை ஓட்டுவதற்கான சரியான வழிமுறை அதுவா, இதுவா என்ற கேள்வி, இந்த நம்பிக்கை கொண்டவர்கள் மத்தியில் சலனத்தை ஏற்படுத்தி இருக்கிறது.
மாவினால் செய்யப்பட்ட மனித உருவில் ஒரு மனிதரைப் பீடித்திருக்கும் பேயை அல்லது ஆவியை இறக்கி அதை முறைப்படி தண்ணீரில் கரைப்பதன் மூலம் பேயை ஒழித்துக் கட்டலாம் என்பது ஒரு வகையான பேயோட்டும் முறை. இதை விமர்சிப்பவர்கள், இது சரியல்ல பேயை தலைமயிரில் ஏற்றி அம்மயிரை கத்தரித்து போத்தலில் போட்டு அடைத்து ஆழமான குழியில் போட்டு மூடுவதே சரி என்கிறார்கள்.

மாவில் இறக்கி கரைப்பதுதான் சரி என்ற பக்கத்தைச் சேர்ந்த பூசாரி திலக்ராஜ் என்ன விளக்கத்தை வைத்திருக்கிறார் என்று பார்ப்போம்.

தண்ணீர் விசேஷ சக்தி கொண்டது. ஒரு சாயத்தை நீரில் கரைத்தால் அதன் பின்னர் அதைத் திருப்பிப் பெற முடியாது. தண்ணீரில் கரைந்தது, கரைந்ததுதான். நீருக்கென நிறமோ, வாசனையோ, வடிவமோ கிடையாது. அது கடலுடனும் வானத்துடனும் தொடர்பு கொண்டது. இதனால்தான் நல்ல கருமமோ பாப கர்மமோ எதுவானாலும் அதை தண்ணீர் சாட்சியாக செய்கிறார்கள். பித்ருக்களுக்கு பிண்டம் கொடுப்பதும் அந்திம கிரியைகள் செய்வதும், அஸ்தியை கரைப்பதும், பாவ விமோசனம் பெறுவதும் தண்ணீரை பயன்படுத்தித்தான். தண்ணீரில் செய்யப்படும் கருமங்கள் மேலுலகில் பலன் தரக்கூடியவையாகக் கருதப்படுகின்றன என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

இந்த வகையில் பேயை, துஷ்ட ஆவியை தண்ணீரில் கரைப்பதே அதை ஒழித்துக்கட்டுவதற்கான சரியான வழி என்பது உணர்ந்து கொள்ளப்பட வேண்டும்.

புதைப்பதை எடுத்துக் கொள்வோம். இன்றைக்கு மயானத்தில் ஐந்து அடி ஆழத்துக்கு குழி தோண்டுவது என்பது சாதாரண காரியம் அல்ல. பொலிஸ் வரை சென்று நம்பும்படி விளக்கம் சொல்ல வேண்டிய நிலை ஏற்படலாம். அப்படியே புதைத்தாலும் அந்த இடம் புதை குழிக்காக தோண்டப்படாது என்று நிச்சயமாக சொல்ல முடியாது. யாராவது புதை குழிக்காக தோண்டி போத்தல் வெளியே வந்து திறக்கப்படுமானால்....?
மயிரைப் பிடித்து மரத்தில் ஆணியால் அறைவது இன்னொரு வழி. ஆணி கழன்று போகும் வாய்ப்பு உள்ளது. மேலும் பேய் வாழும் இடம் என்றும் பேய் மரம் என்றும் பெயர் ஏற்பட்டு மக்கள் அச்சப்பட வாய்ப்பு உள்ளது. நாம் கைகொள்ளும் கரைக்கும் முறை தவறிப்போக எந்த வாய்ப்புமே கிடையாது. அந்த மாவை மீன் சாப்பிடடு அதன் வழியாக பேய் மனிதனை பீடிக்கும் என்று ஐயம் தெரிவிக்கப்பட்டிருந்தது.

பேய் அல்லது ஆவி என்பன இறந்த உடலில் வாழ்வதில்லை. தரைக்குக் கொண்டு வரப்படும் மீன் இறந்து விடுகிறது. எனவே அதை புசிப்பவனை பீடிக்க வாய்ப்பு இல்லை. தண்ணீரில் வாழும் தவளை, பாம்பு போன்றவை பேய்களால் பீடிக்கப்பட்டிருப்பதாக நான் கேள்விப்பட்டது இல்லை. எனவே எடுத்துக்கொள்ளும் வேலை சுத்தமாகவும் முழு நிவாரணம் தருவதாகவும் இருக்க வேண்டும் என்பதால்தான், மாவினால் செய்யப்பட்ட மனித உருவில் கட்டப்பட்ட பேய் அல்லது ஆவியை தண்ணீரில் கரைத்து அதற்கு ஒரு முடிவு தேடுகிறோம்.

இது என தாத்தா காலத்து முறை. இதற்காக நான் ஏனைய முறைகளைத் தவறு என்று சொல்லவரவில்லை. அது அவரவர் விருப்பம். முழு நிவாரணம் தரக் கூடியது என்பதை பரீட்சித்துப் பார்த்து அனுபவ மூலமாகக் கிடைத்த ஆதாரத்தை வைத்தே இதை செய்து வருகிறேன்.

Monday, May 5, 2014

கொழும்பின் சைவ உணவக வரலாறு -5

"ருசியான உணவை சாமானியனும் சாப்பிட வேண்டும் என்பதே என் வர்த்தக லட்சியம்"


கோல்டன் கபே ராமனுடன் ஒரு விரிவான உரையாடல்


மணி  ஸ்ரீகாந்தன்

கோல்டன் கபே ராமனின் குலதெய்வத்தின் பெயர் அக்னி அம்மாள். திருநெல்வேலி மூலைக்கரைப் பட்டியில் குடியிருக்கும் காவல் தெய்வம்.

"எனக்கும், என் குடும்பத்திற்கும் நல்லது கெட்டதுன்னா எல்லாத்தையும் அக்கினி அம்மாளிடம்தான் பகிர்ந்து கொள்வேன். அவள்தான் எங்கள் குடும்பத்தைக் காக்கும் கடவுள். நான் ஒரு நல்ல நிலைக்கு உயர்ந்த பிறகு அக்கினி அம்மாளின் கோயிலை மாற்றியமைக்க வேண்டும் என்று என் மனதில் ஒரு தீர்மானம் போட்டேன். அதன்படியே அக்கினி அம்மாள் எனக்கு வழிவிட, பிற்காலத்தில் என் குலதெய்வம் அக்னி அம்மாளின் கோவிலுக்கு திருப்பணி செய்யும் பாக்கியம் எனக்குக் கிடைத்தது" என்று சொல்லும் போதே ராமனின் கண்கள் பனிக்கின்றன. சைவ உணவகம் பற்றிய சில கேள்விகளை ராமனிடம் முன் வைத்தோம்.
"உணவகங்களில் வளர்ச்சி கொழும்பில் எப்படி தொடங்கியிருக்கும்?" என்பதே நாம் தொடுத்த முதற் கேள்வி.

"உணவகங்களின் தொடக்கம், கொழும்பில் தற்செயலாக அமைந்ததாகத்தான் இருக்க வேண்டும். ஏனென்றால், கொழும்பிற்கு தூர இடங்களிலிருந்து வேலைக்கு வந்த தொழிலாளர்களுக்கு உணவை சமைத்து சாப்பிட கால அவகாசம் இல்லை. அதனால், கொழும்பில் இருந்த வீடுகளில் உணவை தயாரித்து அந்த தொழிலாளர்களுக்கு கொடுத்திருப்பார்கள். பிறகு படிப்படியாக வேலையாட்கள் அதிகரிக்கவே தயார் செய்யப்பட்ட உணவுத் தேவையும் அதிகரிக்க வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டு இருக்கலாம். அதன் பிறகே சிறிய கொட்டில்களில் தொடங்கப்பட்ட உணவகங்கள் இன்று பெரிய ஸ்டார் ஹோட்டல்கள் அளவுக்கு உயர்ந்திருக்க வேண்டும" என்ற ராமனிடம்,

சகல வசதிகளுடன் கூடிய சைவ உணவகம் அமைக்கும் உத்தேசம் கொழும்பு சைவ உணவக உரிமையாளர்களுக்கு இருக்கிறதா? யாழ்ப்பாணத்தில் வசதியான முழு அளவிலான சைவ உணவகம் இல்லை. அங்கு சமைக்கும் உத்தேசம் உள்ளதா? என்பதே நாம் தொடுத்த  அடுத்த கேள்வி.

"யாழ்ப்பாணத்தில் சைவ உணவகம் நடத்த எனக்கு அழைப்பு வந்தது. ஆனால் என்னால் அதை பொறுப்பேற்று நடத்த முடியாத சூழலில் இருக்கிறேன். ஏனென்றால் ஒரு பார்ட்னருடன் இணைந்து ஒரு தொழிலை நேர்த்தியாக செய்ய முடியாது. அதனால் அதை தவிர்க்கிறேன். உயர்தரமான ஒரு சைவ உணவகம் அமைக்கலாம்தான். ஆனால் அதில் ஐந்து இடியப்பம் ஒரு சாம்பாரையும் நூற்றி ஐம்பது ரூபாவுக்கும் ஒரு தோசை இருநூற்றி ஐம்பது ரூபாவுக்கும் விற்க வேண்டியிருக்கும். அப்படி விற்றால்தான் கட்டுபடியாகும்.

அந்த உணவை ஒரு சாதாரண ஏழையால் சாப்பிட முடியாது. காரில் வந்திறங்கும் பணக்காரர்கள் மட்டுமே பயனடைவார்கள். எனவே ஏழைகள் பயனடையாத ஒரு உணவகத்தை நடத்துவதில் எனக்கு துளிகூட உடன்பாடில்லை. நான் நடத்தும் ஹோட்டலில் ஏழையும், பணக்காரர்களும் சாப்பிட வேண்டும். சாப்பாடும் தரமாக இருக்கும். அதுவே எனக்கு மகிழ்ச்சி. பணத்துக்கு ஆசைப்பட்டு பெரிய த்ரீ ஸ்டார் சைவ உணவகத்தை தொடங்கி சாதாரண மக்களின் அன்பை இழக்க நான் விரும்பவில்ல" என்கிறார் ராமன். பாருங்கள், வர்த்தகத்திலும் அவர் சோஷலிஸ்டாகவே இருக்க விரும்புகிறார்.
நம்மைப் போல அல்ல தமிழகத்தில் அவர்கள் ஒரு முறையில் சாப்பிடுவார்கள். சைவ உணவை எந்த முறைப்படி சாப்பிட வேண்டும் என்பதை சொல்லித்தர முடியுமா?

"அது ரொம்ப சின்ன விஷயம். முதலில் சாதத்தைப் போட்டு அதனோடு சாம்பார் சேர்த்து சாப்பிடணும் அதன் பிறகு ரசம், சேர்க்கணும் அப்புறம் மோர், பிறகு கடைசியாக பாயாசம் சாப்பிட வேண்டும். இதில் ஒரு விசயத்தை நீங்கள் கவனிக்கணும்.

ஒரு முழுமையான சைவ உணவு என்பது சாம்பார், ரசம், மோர், கூட்டு, பொரியல், அவியல், பப்படம், மோர் மிளகாய், ஊறுகாய், பாயாசம் உள்ளிட்டவை அடங்கும். இந்த சாப்பாட்டு முறைதான் தமிழகத்திலும் நம் நாட்டிலும் இன்றுவரை இருந்து வருகிறது. சாப்பிடும் போது முதலில் சாம்பாரோடு, கூட்டு, பொரியல், அவியல் உள்ளிட்ட கறி ஐட்டங்களை சேர்த்துக் கொள்ள மறக்க வேண்டாம். அதோடு பப்படம், மோர் மிளகாய், ஊறுகாயையும் தொட்டுக் கொள்ளுங்கள். குழம்பு வகைகளை இங்கே கறி என்றுதான் பொதுவாக அழைக்கிறார்கள். ஆனால், தமிழகத்தில் கறி என்றால் அது இறைச்சி வகையை குறிக்கிறது. எனவே தமிழகத்திற்கு செல்பவர்கள், சைவ உணவகங்களில் கறி என்று கேட்காதீர்கள். அப்புறம் பிரச்சினை ஆகிவிடும்" என்று சொல்லி சிரிக்கிறார் ராமன்.

தமிழர்களை விட சைவ உணவகங்களுக்கு சாப்பிட வருபவர்கள் சிங்களவர்களா? அவர்கள் அதிகம் விரும்பி உண்பது என்ன?

"ஆமாம், தமிழர்களை விட சிங்களவர்கள்தான் அதிகமாக சைவ கடைகளுக்கு வருகிறார்கள். அவர்கள் சோறு சாப்பிடுவது ரொம்பவும் குறைவு. இட்லி, தோசை, பூரி போன்றவற்றை விரும்பி சாப்பிடுவார்கள். அவர்கள் முக்கியமாக உணவின் தரத்தையும் கடையின் சுத்தத்தையும் ரொம்பவே எதிர்பார்ப்பார்கள். அதை நான் முடிந்தளவிற்கு பூர்த்தி செய்திருக்கிறேன்" என்கிறார் ராமன் பூரிப்போடு.

மரவள்ளி, பொலஸ், சர்க்கரை வள்ளி, வாழைப்பூ, கொஹில போன்ற பண்டங்களை சைவ உணவில் ஏன், சேர்ப்பதில்லை?

"அப்படி அல்ல. கட்டாயம் நீங்கள் குறிப்பிட்ட வகைகளை சைவ உணவில் சேர்க்கிறோம். ஆனால் வாரத்திற்கு ஒரு முறைதான். நீங்கள் குறிப்பிட்டவற்றில் ஒன்று உணவில் இடம்பெறுமாறு பார்த்துக்கொள்கிறோம். அதனால் உங்களுக்கு அவை பற்றித் தெரியவில்லை. மேற்கூறிய உணவு வகைகளை தினசரி சாப்பாட்டில் சேர்த்தாலும் வாடிக்கையாளர்கள் முகம் சுழிப்பார்கள். அதனால் வாரத்திற்கு ஒருமுறை என்று தீர்மானித்து இருக்கிறேன். அதோடு நல்ல பொலஸ் கிடைப்பது அரிது அப்படி கிடைத்தால், சமைப்போம், கோலிபிளவர் மலிவாகக் கிடைக்கும் காலத்தில் அதனையும் சேர்த்துக் கொள்கிறோம்" என்ற ராமன், "மலிவு விலையில் தரமான உணவுகள் கிடைத்தால் சமைத்துக் கொடுக்கலாம். அதற்காக அதிக விலையில் உணவுப் பொருட்களை வாங்கி விலையையும் கூட்டி வாடிக்கையாளரை கஷ்டப்படுத்தக் கூடாது" என்று திரும்பவும் சோஷலிசம் பேசினார்.
வெஸ்ட்டன், சைனீஸ் சமையலுக்கு கற்கை நெறிகள் உள்ளன. சைவ உணவகத்துக்கு, குறிப்பாக சமையல் கலைக்கு இந்தியாவிலாவது கற்கை நெறி உள்ளதா? பார்த்துப் பழகும் அனுபவ குக்கிங்தான் இன்றைக்கும் உள்ளதா? என்ற ஒரு பெரிய சந்தேகத்தை கிளப்பினோம்.

"சைவ உணவில் பெரிய மாற்றங்கள் ஏதும் இன்றுவரை ஏற்பட்டதில்லை. தமிழர் பாரம்பரிய முறையிலேயே அவை இன்று வரை சமைக்கப்பட்டு வருகிறது. அதனால் சைவ உணவிற்கான கற்கை நெறிகள் என்று ஏதும் இல்லை. இனியும் வரப்போவதுமில்லை. சைவத்தை புதுசுக்கு மாற்ற முடியாது. சைவம் என்றால் வாழை இலைதான். அதற்காக புதுசுக்கு மாறுகிறோம் என்று பிளாஸ்டிக் இலைகளை போட்டால் மக்கள் ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டார்கள். சூடு பறக்க வாழை இலையின் மனத்தோடு சோறு சாப்பிடவே எல்லோரும் விரும்புகிறார்கள் என்று ஒரு நியாயமான விளக்கம் தந்தார் ராமன்.

வாழை இலை, சோறு, சூடு, வாசம் நினைத்தாலே இனிக்கிறதா.... உடனே கோல்டனுக்கு போய் சாப்பிட்டு பாருங்க...

( சுபம்)

Sunday, May 4, 2014

வேடந்தாங்களில் அதிரும் பறை 04

"காஞ்சி சங்கர மடம் ஒரு காலத்தில் பௌத்த மடமாக இருந்ததாம்"


மணி  ஸ்ரீகாந்தன்

'நெருப்புச் சூட்டில் பறை மேளம்
நேசத்தோடு சிரிக்குது
நெஞ்சு கூட்டில் உந்தன் முகம்
நெதமும் என்னை வதைக்குது
வட்ட நிலா வட்டப்பறை வட்டப்பொட்டு
அதை வச்சிட மாட்டியா என்னை தொட்டு'


என்ற மணிமாறனின் பாடல் வரிகளோடு, மகிழினியின் குரலும், பறையோசையும் காஞ்சிபுரம் வேடந்தாங்கல் பகுதியை அதிரவைத்துக் கொண்டிருக்க,

புத்தர் கலைக்குழு என்ற பெயர் எப்படி வந்தது என்ற எமது சந்தேகத்தை மணிமாறனிடம் கேட்டோம்.
"நான் வாழ்கிற இந்த காஞ்சிபுரம் மாவட்டம் பௌத்த வரலாற்றை பின்னணியாகக் கொண்டிருப்பதற்கான நிறைய ஆதாரங்கள் உள்ளனகாஞ்சி சங்கரமடம் முற்காலத்தில் பௌத்த பீடமாக இருந்ததாகவே சொல்கிறார்கள். அதோடு உலகத்தினுடைய மானுட சிந்தாந்தத்தை வலியுறுத்திய தலைவனாக புத்தர் விளங்குகிறார்.

இன்றைக்கு மணிமாறன் பேண்ட், சட்டை போட்டு ஏன் நீங்க்ள கூட காலுக்கு காலணி போட்டு நாற்காலியில் சரிசமமாக நாம் உட்கார்ந்து பேசுவதற்கு டாக்டர் அம்பேத்கார்தான் காரணம். அவர் இல்லையென்றால் நான் இன்று தமிழ் நாட்டில் ஒரு மூலையில் செத்த மாட்டுக்கு தோல் உரித்திருப்பேன். அல்லது மலம் அள்ளியிருப்பேன். அந்த மகத்தான புத்தனை தமது ஆசான் என்கிறார் அம்பேத்கார். அம்பேத்காருக்கு முன்னோடியாக இருந்தவர் அயோத்திதாச பண்டிதர். அவரின் உறவினர் பெயர் ரெட்டை மலை சீனிவாசன். அவரின் வீடு இங்கிருந்து (வேடந்தாங்கல்) 7 கிலோமீட்டர் தள்ளித்தான் இருக்கிறது. இப்படி யார் யாரெல்லாம் சாதி என்கிற சிறைக்கம்பியை உடைத்து என்னை வெளியே எடுத்தார்களோ, அவர்கள் எல்லோருக்கும் புத்தனை பிடித்திருக்கிறது. அதனால் எனக்கும் பிடித்தது. இங்கே இருக்கிற இசைக்குழுக்கள் மாரியம்மா, செல்லியம்மா, ஒண்டி வீரன், கருப்புசாமின்ணு பெயர் வைக்கும் போது நான் ஏன் புத்தர்ணு வைக்கக் கூடாது?
நிறையப் பேர் ஜீசஸ் கலைக்குழுன்ணு வச்சிருக்கலாமே என்கிறார்கள். ஆனால் அவர்கள் ஒரு உண்மையை உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும். இயேசுவுக்கு புத்தன் தாத்தா. இந்திய பெருநிலத்தில் பிறந்தவன். இயேசு இந்தியாவுக்கு வந்த போது பௌத்தத்தை அறிந்து கொண்டதாக ஒரு செய்தி இருக்கிறது. அதோடு புத்தன் என் சொந்தக்காரன். என் பாட்டன். அவரின் பெயரை வைத்ததில் எனக்கு மகிழ்ச்சிதான்" என்று மணிமாறன் சொன்ன போது அவரின் முகத்தில் ஒரு பூரிப்பு பிரகாசமாக...

நீங்கள் கடந்து வந்த பாதையில் அவமானங்களை சந்தித்திருக்கிறீர்களா...? என்று கேட்டோம்.

"நான் கடந்து வந்த பாதை கரடு முரடானது. அதில் அவமானங்கள்தான் அதிகம். அவமானத்தின் அடையாளம் என்று ஆதி கருவியை சாதிக் கருவியாக ஒதுக்கிய இந்த சமூகத்திடமே மீண்டும் அந்த பறையைக் கொண்டு சென்றிருக்கிறேன் என்றால் நான் எவ்வளவு அவமானங்களைக் கடந்திருப்பேன்!" என்று சொல்லி பெருமூச்சோடு நிறுத்திய மணிமாறன் சில நிமிட அமைதிக்குப் பிறகு மீண்டும் தொடர்ந்தார்.
"அசிங்கத்தையும் ஆபாசத்தையும் பேசினால் ஆயிரம் பேர் கூடுவார்கள் கேட்பதற்கு. ஆனால் அம்பேத்கர் பற்றி பேசினால் இரண்டு தலைதான் தெரியும். எனினும் நான் இந்த சமூகத்தை விடவில்லை. என்னை விட்டால் இவர்களுக்கு ஒரு நாதியும் இல்லை என்று நினைத்து மனதை திடப்படுத்திக் கொண்டு, தொடர்ந்து பயணிக்கிறேன். அவமானங்களால் நான் சோர்ந்து விடவில்லை" என்று சொல்லும் போது அந்த வார்த்தைகளில் இந்த பாழாய்ப் போன சமூகத்தை சிந்தனையோட்டத்தை மாற்றத் துடிக்கும் ஒரு வெறி தீயாக எரிவதைப் பார்க்க முடிகிறது.
 புத்தர் கலைக்குழுவின் பறை இசைப்  பயிற்சி வகுப்புகளில் வழங்கப்படும் முதல் பயிற்சியே, மாட்டுத் தோலை தொட்டு எடுத்து வட்டத்தில் வைத்துக் கட்டுவதுதான்.

"இறந்த மாட்டின் துர்நாற்றம் அடிக்கும். தோளிலிருந்து பிறப்பதுதான் பறை என்பதையும், அதனை கட்டுவது எவ்வளவு சிரமமானது என்பதையும் புரிய வைப்பதற்காகத்தான் அப்படி ஒரு பயிற்சியைக் கொடுக்கிறேன். அந்தப் பாடத்தை பூர்த்தி செய்த பிறகுதான் அவர்கள் கையில் சிண்டு குச்சியும், அடிக்குச்சியையும் கொடுத்து பறை முழங்க வைப்போம்" என்று சொல்லும் மணிமாறனுக்கு பக்க பலமாக அவரின் மகன்கள் இனியனும், சமரனும் இருக்கிறார்கள். பறை இசையில் அப்பாவை மிஞ்சு விடுமளவுக்கு பறையை பிய்த்து உதறுகிறார்கள்.

"பறையில் எந்தளவிற்கு அடி, அடி என்று சொல்கிறேனோ அந்தளவிற்கு படி, படின்ணு சொல்கிறேன். அதே மாதிரி நன்றாக படிக்கிறார்கள். படிப்பில் பட்டம் பெற்ற பின்பும் பறை இசைப்பார்கள்" என்று நம்பிக்கையோடு பேசும் அவர் பறை ஆட்டத்திற்கான சில தாள வகைகளையும் குறிப்பிட்டார்.

'தக்கு உக்கு தா
தக்கு உக்கு தக்கதின்
ஜங் ஜங் நகுரி நகா'

இவற்றோடு ஒத்தையடி என்பது,

'தும் தக்கு.....தா.....தக்கு
தா தக்கு.... தா.... ஜன ஜன
தும் தக்கு..... தா.....தக்கு.....தா'

அவரின்  தாளக்கட்டு
கேட்பவரை ஆட்டம் போடத்தான் செய்கிறது.
எமது இந்த உரையாடலுக்கு இடையில் இணைந்து கொண்டவர், வனவேந்தன். ஓசூரிலிருந்து தனது ஏழு வயது மகனையும் அழைத்து வந்திருந்தார்.

"நான் அண்மையில் வேப்பேரி பெரியார் திடலுக்கு போயிருந்தேன். அங்கே விடுதலை பத்திரிகையை பார்த்த போது அதில் மணிமாறனின் பறை  இசை பற்றிய விளம்பரம் வந்திருந்தது. இந்த இசையை எனக்கு பிறகு அடுத்த தலைமுறைக்கும் கொண்டு செல்ல வேண்டும் என்பதற்காகத் தான் என் மகனையும் அழைத்து வந்தேன்" என்று சொல்லும் வனவேந்தன் ஒரு பெரியாரிஸ்ட். அதாவது பகுத்தறிவுவாதி.

பறை கற்க வந்திருந்த மதுரையை சேர்ந்த சமுத்திர பாண்டியன், "நான் இப்போ இரண்டாவது தடவையாக பறை இசை படிக்க வந்திருக்கேன். வேப்பேரி
பெரியார் திடலில் நடந்த பறை வகுப்பிலும் கற்றேன். இன்னும் நிறைய பறை நுட்பங்களை தெரிந்துகொள்ள வேண்டும்" என்று ஆர்வத்தோடு பேசும் அந்த இளைஞனை பார்க்க எமக்கு வியப்பாக இருந்தது. தமிழகத்தில் மணிமாறன் செய்து வரும் சேவையை பாராட்டியபடி வேடந்தாங்கலில் இருந்து பறந்தோம்.

(முற்றும்)

Saturday, May 3, 2014

சினிமானந்தா பதில்கள்-13


மான் கராத்தே ஊத்திக்கிச்சாமே? 

எம். எஸ். எப். சுக்னா, காத்தான்குடி

சகிக்கவில்லை அதனால்தான் ஊத்திக் கொண்டது. நகைச்சுவை என்ற பெயரில் நையாண்டி செய்திருக்கிறார்கள். தமிழ் சமூகம் எந்த அளவுக்கு மானம் இழந்த சமூகமாக மாறி வருகிறது என்பதற்கு இந்த திரைப்படம் ஒரு சான்றாக அமைந்துள்ளது. கதாநாயகியை திருமணம் செய்ய வேண்டுமானால்
பத்து திருக்குறள் தெரிந்திருக்க வேண்டும் என்று ஒரு போட்டியாம். பத்து திருக்குறள் கூடத் தெரியாமல் ஒரு பெரிய கூட்டமே நாயகியின் வீட்டின் முன் வரிசையில் நிற்கிறது. அந்தக் கூட்டம் திருக்குறளை மனப்பாடம் செய்து கொண்டிருப்பதாக காட்டப்படுகிறது. ஆனால் ஒரு குறளை கூட

அவர்களால் சொல்ல முடியவில்லை.

அதில் ஒருவரின் குறள் இது.

'ஆட்டலில் சிறந்த ஆட்டல் மாவாட்டல் அவ்வாட்டல் ஹோட்டலில் ஆட்டப்படும்'

இப்படி யாராவது திருக்குறள் சொல்வார்களா. இது திருக்குறளை திட்டமிட்டு அவமதிக்கும் செயல் அல்லவா?
கதாநாயகனுக்கு திருக்குறள் என்றால் என்னவென்றே தெரியவில்லை அதற்குப் பதில் 10 பேரின் குரல்களை மிமிக்ரி செய்கிறார். தமிழ் நாட்டில் பஸ்ஸில் கூட திருக்குறள் எழுதி வைக்கப்பட்டுள்ளது. இந்நிலையில் திருக்குறள் பற்றி எதுவுமே தெரியாது என்று கூறுவது தமிழ் சமூகத்தின் மீது வேண்டுமென்றே மேற்கொள்ளப்பட்ட தாக்குதலாக உள்ளது.

அதே நேரம் திருக்குறளை எழுதியவர் வைரமுத்து, குறளரசன் என்றும் கூறுகிறார்கள். இப்படி சொல்பவர்கள் தமிழர்களா என்று சந்தேகமல்லவா ஏற்படுகிறது!

அக்காட்சியின் இன்னொரு இடத்தில் திருக்குறள் அறத்துப்பால் பொருட்பால் காமத்துப்பால் என்று மூன்று வகைப்படும் என்கிறார் ஒருவர். உடனே நாயகன் அப்ப அந்த அமலா பால் என்று நையாண்டி செய்கிறார். அருகில் இருக்கும் பெண் காமத்துப்பால் என்றால் என்ன என்று கேட்கையில் அது ஆண்பால் + பெண்பால் கூட கொஞ்சம் பாதாம் பால். அதுதான் காமத்துப்பால் என்கிறார். அதன்பின் கதாநாயகன் திருக்குறளின் முதல் பாடலை சொல்கிறார்.

அகர முதல எழுத்தெல்லாம் குமரன் சன் ஆப் மகாலட்சுமியே உலகு என்கிறார்.

இந்தப் படத்தை இயக்கியவர் ஒரு தமிழர். பெயர் திருக்குமரன் இந்த படத்தின் கதையை எழுதியவர். பிரபல இயக்குநர் ஏ. ஆர். முருகதாஸ். தமிழர்களின் ஒப்பற்ற திருக்குறளை இவ்வாறு கேவலப்படுத்தியுள்ளார்கள்.

தமிழக தணிக்கை சபை இதனை எவ்வாறு அனுமதித்தது. தமிழர்கள் மானம், மரியாதை இல்லாதவர்கள் என்று தணிக்கை சபை தீர்மானித்துவிட்டதா?

மிகவும் வேகமாக வளர்ந்து வரும் நடிகர் என்ற ரீதியில் வானவில் சஞ்சிகை நடிகர் சிவகார்த்திகேயனுக்கு 'டொப் ஸ்டார் சிவாகி' என்று அண்மையில் பட்டம் கொடுத்து கௌரவித்திருந்தது. சிவகார்த்திகேயன் விஜய் டி. வியில் நிகழ்ச்சித் தொகுப்பாளராக இருந்தவர். இப்போது கூட சினிமா நடிகர் என்பதை விட விஜய் டி. வி. நிகழ்ச்சித் தொகுப்பாளர் என்ற பட்டம்தான் அவரது பெயரை சொல்லி வருகிறது. அவ்வாறான விஜய் டி. வி. நிகழ்ச்சியொன்றில் திருக்குறளை பற்றி அவர் இவ்வளவு கேவலமாக சொல்வரா?

நடிக்கும் போது அவருக்கு கொடுக்கப்படும் காட்சி பேச வேண்டிய வசனம் இதையெல்லாம் சீர்தூக்கி பார்க்கும் அளவுக்கு கொஞ்சம் கூட அறிவு இல்லாத 'லூச'அவர்.

படித்தவர்தானே பண்புள்ளவராக இல்லாவிட்டாலும் கூட பரவாயில்லை. தமிழன் என்ற உணர்வுகூட இல்லாதவரா அவர்!

தமிழை அவமதிக்கும் இப்படியான ஒரு படத்தில் நடிப்பதை விட அவர்....................?? தமிழ் தாயை இப்படி அவர் அவமதித்திருக்க வேண்டாம். எனக்கென்று சுயமரியாதை, மானம் என்று எதுவுமில்லை. இயக்குநர் எதைச் சொன்னாலும் அதைச் செய்வேன். பணம் கிடைக்கிறதல்லவா? பணம் கிடைத்தால் தான் எதனையும் செய்வேன் என்கிறாரா சிவா? 

கேவலமான சிவகார்த்திகேயனுக்கு கொடுத்த பட்டத்தை நாம் மிகுந்த மனக்கவலையுடன் திரும்பப் பெற்றுக்கொள்கிறோம்.

நகைச்சுவை என்றால் சிரிக்க வைக்கும் அதே நேரம் சிந்திக்கவும் வைக்க வேண்டும். கலைவாணர் அதைத்தான் செய்தார். அதனை விட்டு விட்டு வேதனையை ஏற்படுத்தும் வகையில் தமிழர்களின் பொக்கிஷங்களில் ஒன்றான திருக்குறளை அவமானப்படுத்தும் வகையில் நகைச்சுவை நையாண்டியை தமிழ் படமொன்றில் தன்னிச்சையாக புகுத்தி ஏ. ஆர். முருகதாஸ், திருக்குமரன் ஆகிய இயக்குநர்களும் சிவகார்த்திகேயன் என்ற காமெடி பபூனும் நடத்தும் தமிழ் விரோத செயற்பாடுகளை பார்த்துவிட்டு எந்தக் கண்டனமும் தெரிவிக்காமல் திரையரங்கில் இருந்து சிரித்துக் கொண்டு வெளியேறும் தமிழ் சமூகத்தை பார்க்கும் போது வேதனையளிக்கிறது.

தமக்கு அத்தகைய செல்வாக்கை ஏற்படுத்திக் கொடுத்த ரசிகர்கள் மற்றும் அபிமானிகள் தலைகுனியும் வகையில் வேண்டும் என்று தெரிந்தே அவமானத்தை ஏற்படுத்தியுள்ள நடிகர் சிவகார்த்திகேயன் மற்றும் இயக்குநர் முருகதாஸ் ஆகியோர் இல்லாமலே தமிழ் சினிமா சிறக்கும் என்பது தெரிந்ததே.

தங்க மீன்கள், தலைமுறைகள் போன்று தமிழுக்கு தேசிய விருதுகளை வாங்கித்தர இந்த வித்தை காட்டிகளால் முடியுமா? எனவே அவர்கள் தமிழ் சினிமாவில் இருந்தால் என்ன, இல்லாவிட்டால் என்ன. தூக்கி வீசுவதே சரியானது.

திரிஷா வீட்டு நாய் குட்டி போட்டிருக்காமே. அதில் எத்தனை ஆண் குட்டி என்று சொல்ல முடியுமா?

ஆர். சுகந்தா, வாழைச்சேனை

இந்தமுறை திரிஷா வீட்டு நாய் போட்ட குட்டிகளில் மூன்று ஆண். அதில் இரண்டு குட்டிகளை திரிஷாவின் தோழியர் எடுத்துச் சென்று 'திரிஷ்' என்று
பெயர் வைத்துள்ளார்களாம். இதைப் பார்த்த திரிஷாவுக்கு வாயெல்லாம் பல். தனது தோழிகளுக்கு நன்றி கூறுவதுடன் தனது பெயரை நாய்க்கு வைப்பதை பெரிதும் விரும்புவதாகவும் கூறுகிறார் திரிஷா. திரிஷாவுக்கு அந்த அளவுக்கு நாய்களை பிடிக்கும்.


ரோட்டில் தவிக்கும் நாய்களுக்கு அடைக்கலம் கொடுப்பதுடன் நாய்களின் சேவை அமைப்பான பிட்டாவிலும் திரிஷா ஒரு தீவிர அங்கத்தவர்


ஆர்யா, நயன் காதல் சிம்புவால் முறியுமா, வளருமா?

அருண் - நீர்கொழும்பு

ஆர்யாவை நைசாக அகற்றிவிட்டுதான் நயனை வளைத்தார் சிம்பு

டார்லிங், டார்லிங் என்று பாடிக்கொண்டே வி(ஜி) ல்லை வளைத்து முறித்து விடுவார் மன்மதன் சிம்பு




சினிமா நடிகைகள் எல்லோரும் தண்ணி அடிப்பாங்களாமே? உண்மையா?

எல். லோஜினி, அக்கரைப்பற்று

ஊத்தி வைத்துக்கொண்டு 'தப்பேயில்ல அடி' என்று கூறும் சக நடிகர்கள் அவர்களுக்கு இருக்கிறார்கள். உங்களுக்கு இல்லை. அதனால்தான் அவர்களுக்கு தண்ணி அடிக்க வேண்டிய நிர்ப்பந்தம் ஏற்படுகிறது.

அடித்தால்தான் மார்க்கட்டில் விலை போகலாம் என்பதும் அவர்களுக்கு தெரியும்.





சினிமா நடிகையை திருமணம் செய்ய நமக்கு என்னென்ன தகுதிகள் இருக்க வேண்டும்?

வி.கார்த்திக், நுவரெலியா

தொழிலதிபராக இருக்க வேண்டும். எந்த நாட்டை சேர்ந்தவராக இருந்தாலும் பரவாயில்லை.

உங்களுக்கு இருக்கிறதா? இல்லாவிட்டால் சீக்கிரமே ஆகிவிடுங்கள். வருடாந்தம் தமிழ் சினிமாவில் மட்டும் சுமார் 75 நடிகைகள் அறிமுகமாகின்றனர். எனவே உங்களுக்கும் சான்ஸ் கிடைக்கலாம்.