Saturday, February 22, 2014

பல் போனால் மறதி வரும்

மறதி  நோய்

பற்களில் கடும் பாதிப்பு ஏற்பட்டு, கடைசியில், பல்லெல்லாம் போய் உள்ளவர்களுக்கு டிமென்ஷியா எனப்படும் மறதி நோய் ஏற்படுகிறது. என்று அமெரிக்க கெண்டகி பல்கலைக்கழக நிபுணர்கள், தங்கள் ஆய்வில் கண்டுபிடித்துள்ளனர். அவர்கள் ஆய்வில் தெரியவந்த சில தகவல்கள்.
பற்கள் போனால் மறதி நோய் ஏற்படுகின்றது. வயதான காலத்தில், ஒன்பது பேரில் ஒருவருக்கு பற்களால் மறதி நோய் ஏற்படுகிறது.

பன்னிரண்டாண்டு காலத்தில் இவர்களின் பற்கள் பாதிப்பு நீடித்து, கடுமையான பின், மறதி நோய் ஏற்படுகிறது. 75 வயதுக்ளு மேல் உள்ளவர்களுக்கு இந்த பாதிப்பு வருகிறது.

பற்களே இல்லாமல், அதிக பட்சம் ஒன்பது பற்கள் மட்டும் இருப்பவர்களுக்கு தான் டிமென்ஷியா நோய் வருவது கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது.

அதிக பற்களை கொண்டவர்களுக்கு இந்த நோய் வராது என்று இல்லை. இவர்களை விட, பற்கள் போனவர்களுக்கு அதிக ஆபத்து உள்ளது என்பது தான் உண்மை.

அதனால், பற்களை பாதுகாக்க வேண்டியது மிக முக்கியம். அப்போது தான் வயதான காலத்தில், மறதி நோய் தாக்காது.

விரதம் உடலுக்கு நல்லது.

விரதம் இருப்பதிலும், கட்டுப்பாடு தேவை.


மத ரீதியாக சிலர் விரதம் இருக்கின்றார்கள். உடல் சுகாதாரத்தை முன்னிட்டும், சிலர் உண்ணாவிரதம் இருக்கின்றனர். மாதத்துக்கு ஒரு முறை, இப்படி சாப்பிடாமல் இருந்தால் உடல் ஆரோக்கியத்துக்கு நல்லது தான். குறிப்பாக, மாதத்துக்கு ஒரு நாள் முழுக்க சாப்பிடாமல் இருப்பவர்களுக்கு கண்டிப்பாக, இருதய பாதிப்பு வராது. அவர்களுக்கு குடி, சிகரெட் பிடிக்கும் பழக்கம் இல்லாத நிலையில், பல சுகாதார நன்மைகள் இந்த விரதத்தால் கிடைக்கின்றன.

புகைப்பிடிப்பதை நிறுத்த முயற்சி செய்தால் அதனால் இருதய பாதிப்பு குறைவது நன்றாக தெரிகிறது. சிகரெட் பிடிப்பதை விட்டுவிட்டால் இருதய ரத்தக்குழாயில் பாதிப்பு ஏற்படும் அளவு குறைவதை தெளிவாக காண முடிகிறது.

இதே போலத்தான், மாதத்தில் ஒரு நாள் சாப்பிடாமல் விரதம் இருப்பவர்களின் இருதய ரத்தக்குழாயில் ரத்த ஓட்டம் சீராக இருக்கும் அளவு இன்னும் வலுப்படுகிறது. விரதம் இருப்பதால், உடலில் பல உறுப்புகள் சீராக இயங்க முடிகின்றது. முழு சுத்திகரிப்பு நடக்கின்றது. அதன் மூலம் இருதயத்திலும்; சீரான ரத்த ஓட்டம் காணப்படுகின்றது.

விரதம் இருப்பதிலும், கட்டுப்பாடு தேவை. ரத்த சோகை உள்ளவர்கள் விரதம் இருக்கக்கூடாது. அதுபோல அடிக்கடி விரதம் இருப்பதும் உடல் ஆரோக்கியத்துக்கு கேடாக அமையும் வாய்ப்பு உண்டு.

சிறிய வயதிலிருந்தே ஒபிசிட்டி என்று சொல்லப்படும், குண்டாகும் போக்கு அதிகரித்துள்ள நிலையில், நாற்பது வயதாய பின் இப்படி ஒருநாள் சாப்பிடாமல், விரதம் இருப்பது நல்லது தான்.

துளசி : தெரிந்ததும் தெரியாததும்

துளசிச்செடியின்  மகிமை


துளசிச்செடியை சாதாரணமாக நினைத்து விடாதீர்கள். மற்ற செடிகளைப்போலல்ல இந்த துளசி. மனிதனுக்கு மிகவும் பயன்தரவல்ல செடி. பல வழிகளில் பயன்தரும் இந்த துளசிச்செடியின் மகிமையை சற்றுக்கவனிப்போம்.

துளசிச்செடி வளர்த்துவந்தால் வீட்டில் விஷப்பூச்சிகள் அண்டாது. அதுமட்டுமல்ல, காற்றிலுள்ள நச்சுத்தன்மையையைப்போக்கி சூழலைக்காக்கும் ஆற்றலுடையது துளசி. இதைவிட ஆச்சரியமானது என்னவென்றால், மழைக்காலத்தில் இடி விழாமல் (மின்னல் தாக்காமல்) வீட்டைப்பாதுகாப்பதில் துளசிச்செடி பெரும்பங்கு வகிப்பதாக சித்தர்கள் கூறியிருக்கின்றார்கள்.

தேள் கொட்டிய இடத்தில் துளசி இலைகளை எடுத்து தேய்த்துவிட்டால் விஷம் உடலில் பரவாது. துளசி இலைகளை நீரில் கொதிக்க வைத்து அதனுடன் தேன் கலந்து பருகினால் புத்துணர்வு கிடைக்கும். தேநீர் எதுவும் தேவையில்லை. புத்துணர்வு கிடைக்கும். தேநீர் எதுவும் தேவையில்லை.
புத்துணர்வுப்பானமாக மட்டுமல்லாது சனி, காய்ச்சல் போன்ற நோய்களுக்கு மருத்துவ பானமாகவும் இது செயற்படுகின்றது.

பெண்களின் கருப்பையை பலப்படுத்தவும், ஆண்மைக்குறைபயைப்போக்கவும், தாய்ப்பால் சுரப்பினை அதிகரிக்கவும் உதவுகிறது. துளசி அனல் தன்மை கொண்டதால் உடலிலுள்ள கிருமிகளை அழிக்கவல்லது. நமது முன்னோர்கள் குடிநீரை சுத்திகரிப்பதற்காக துளசி இலைகளை பயன்படுத்தியிருக்கிறார்கள்.

துளசியுடன் வேப்பிலைசேர்த்து அரைத்து பேன் தொல்லைக்கும் ஏன் முகத்திற்கும் கூட சிலர் இதைப்பயன்படுத்துவார்கள். முழுமையான தீர்வு கிடைக்கும். இந்தியாவில் காய்ந்த துளசி இலைகளை உணவுக்கும் பயன்படுத்துகிறார்கள். உங்கள் வீட்டில் ஒரு துளசிச்செடியை நட்டு வளர்த்து வாருங்கள்.

நன்றி: வண்ண வானவில்

அண்ணாவின் சொல்லாற்றல்

நாக்கு உள்ளவர்கள் எல்லோருக்காகவும்...


அண்ணா முதல்வராக இருந்தபோது தமிழ் நாடு அரசு போக்குவரத்து பேருந்துகளிலெல்லாம் திருவள்ளுவர் படமும், திருக்குறளும் இடம்பெற ஆணையிட்டார். அதையொட்டி நடந்த விவாதத்தின்போது அண்ணாவை மடக்க உறுப்பினர் ஒருவர் தந்திரமாக ஒரு கேள்வி கேட்டார். பேருந்தில் யாகாவாராயினும், நாகாக்க சோகாப்பார் சொல்லிழுக்குப்பட்டு என்று எழுதப்பட்டுள்ள குரள் யாருக்காக..? டிரைவருக்காகவா...?
கண்டக்டருக்காகவா? பிரயாணம் செய்கின்ற பொதுமக்களுக்காகவா..?
இதற்கு என்ன பதில் சொன்னாலும் அண்ணா மாட்டிக்கொள்வார் என நினைத்தார் அந்த உறுப்பினர். டிரைவர் கண்டக்டருக்காக என்றால், தொழிலாளர்களின் கண்டனத்துக்கு ஆளாக வேண்டும். பொது மக்களுக்காக என்றால் மக்களின் கோபத்துக்கு உள்ளாக வேண்டும். இந்தக்கேள்விக்கு அண்ணா சொன்ன பதில், “அது நாக்கு உள்ளவர்கள் எல்லோருக்காகவும் எழுதி வைக்கப்பட்டுள்ளது.

அண்ணா அவர்கள் முதல்வராக இருந்த சமயம், விலைவாசி குறைந்துள்ளது என்று அண்ணாவும் உறுப்பினர்களும் கூறியதைக்கேட்ட எதிர்க்கட்சி உறுப்பினர் ஒருவர் கேலியாக - புளி விலை குறைந்துள்ளதே.. அது யார் சாதனை என்று கேட்டார்

அண்ணா அமைதியாக எழுந்து சொன்னார். அது புளியமரத்தின் சாதனை
மற்றொரு முறை திரு.விநாயகம் நான் கொடுத்த ஆண் புலிக்குட்டியை உயிரியல் பூங்காவில் சரியாக கவனிப்பதில்லை. ஆனால் எம்.ஜி.ஆர் கொடுத்த பெண் புலிக்குட்டி நன்றாக வளர்க்கப்படுகின்றதே..! என்று புகார் கூறினார்.
உடனே அண்ணா..! "சம்பந்திகள் இருவரும் உட்கார்ந்து பேசித்தீர்த்துக்கொள்ளுங்கள்” என்று பதில் கூறினார்.

Tuesday, February 18, 2014

சினிமானந்தா பதில்கள் -10

என் கனவுக் கன்னி நஸ்ரியாவுக்கு திருமணமாமே? 
இந்த செய்தி என் போன்ற
ரசிகர்களுக்கு பேரிடியாக இருக்கிறது. என்ன செய்வது?

எஸ் விஜிதரன்
வவுனியா

18 வயதில் தமிழ் சினிமாவுக்கு வந்து 4 படங்களுடன் கல்யாணத்தை கட்டி நஸ்ரியா ஒதுங்கப் போகிறார் என்று நினைத்தால், தவறு உங்கள் மீதுதான்.
நஸ்ரியா தொடர்ந்து நடிப்பதற்கு எதிர்கால கணவர் பச்சைக்கொடி காட்டிவிட்டாராம். தமிழ் சினிமாவில் கனவுக்கன்னிகளுக்கா பஞ்சம்! ஸ்ரீ திவ்யா முதல் சுரபி வரை கடந்த வருடம் மட்டும் 80 கதாநாயகிகள் புதிதாக வந்திருக்கிறார்களே!

தமிழ் சினிமா ரசிகர்கள்
கொடுத்து வைத்தவர்கள்

கஞ்சா கருப்பு சொந்தப் படம் எடுக்கிறாரே, ஜெயிப்பாரா

எம். நிசாந்தினி
யாழ்ப்பாணம்

படங்களுக்கு தியேட்டர் கிடைப்பதே குதிரைக் கொம்பாக உள்ள இந்தக் காலகட்டத்தில் சொந்தப்படம் எடுப்பது பாம்புப் புற்றுக்குள் கையை விடுவது
போன்றது. கடவுளை நம்பி கஞ்சா கருப்பு சொந்தப்படம் எடுக்கிறார். கடவுள் நல்லவர்களை கைவிடுவதில்லை என்று ஆறுதல்படுவோம்.

கையைக் கடிக்காமல் போனாலே
ஜெயித்தது போலத்தான்.


பொங்கல் ரேஸில் வென்றவர்கள் தலயா, தளபதியா?

எச். எல். எஸ். அக்னா
காத்தான் குடி

குறைந்த பட்சம் 5 படங்களாவது வந்திருந்தால் வெற்றி என்று கொக்கரிக்கலாம். ஓடியதே  இரண்டு அதற்கு ஏன் முரண்டு....

 தீபாவளிக்கு மூன்று ..... பொங்கலுக்கு இரண்டு. தமிழ் புத்தாண்டுக்கு ஒன்றா?

பொங்கல் ரேஸில் வென்றது தலயும் இல்லை... தளபதியும் இல்லை. அஜித்தையும் விஜய்யையும் வைத்து படம் செய்த சுப்பர்குட் பிலிம் நிறுவனமும் விஜயா புரொடக்ஷன் ஆகிய படக்கம்பனிகளுக்குத்தான்.

தல, தளபதி ரசிகர்கள்
அடித்துக்கொண்டதுதான் மிச்சம்


ஹன்சிகா - சிம்பு காதல் எந்தளவில் உள்ளது?

எம். ஐ. எச். இர்பான்
பாலமுனை

சிம்பு - நயன்தாரா காதல் நாக்கைக் கடித்தது. ஹன்சிகா - சிம்பு காதல் இதழைச்
சுவைத்தது.

காதல் உள்ளத்தில் இருந்து வர வேண்டும்
இல்லையேல் அது கா......


ஆர்யாவுக்கும் - அனுஷ்காவுக்கும் ஏதோ இருக்கிறது என்று என் நண்பன் சொல்கிறான். உண்மையா?

எஸ். புவனேஸ்
வாழைச்சேனை

பிரியாணி கொடுத்து மசிய வைக்க அனுஷ்கா பதின்ம வயதில் இல்லையே!...
அனு அடுத்து அஜித்துடன் ஜோடி சேரப் போகிறார். அதனால் கொஞ்சம் கவனமாகவே பேசுங்கள்..

விருந்து வைத்து
உதைக்கப் போகிறார் அஜித்


இன்னும் எவ்வளவு காலத்துக்கு அஜித் நரை தலையோடு நடிப்பார்?

ஆர். கீதா
கொட்டாஞ்சேனை

இதையேதான் நானும் கேட்டுக்கொண்டிருக்கிறேன். வீரத்தில் அஜித்,
தமன்னாவின் சித்தப்பா மாதிரி இருக்கிறாரே

நரை என்றால் பாத்திரம் குணக்க வேண்டும்
கறுகறு என்றால் பாத்திரம் சிறக்க வேண்டும்

Thursday, February 13, 2014

face பக்கம்

வீதியோர எல்லைச் சாமிகள்.-02

இகழ்ந்தவரை மண்டியிடச்  செய்த  மதுரைவீரன்


மணி  ஸ்ரீகாந்தன்


காவல் தெய்வங்கள் குறித்த கூத்துப் பாடல்களும் காவல் தெய்வ பூஜையின் போது பாடப்படுவது வழமை.

"வெள்ளைக் குதிரையில் அய்யனாரே 
வேகமாய் வந்தருளும் அய்யனாரே 
கோட்டைக் கருப்பசாமி நீங்க 
குடியிருந்து காக்க வேணும் 
மந்தையில மாரியாயி மலை மேல 
மாயவரே மழையை எறக்கிவிடு 
மானுடங்க மனங்குளிர 
மழைக்கு வரங்கேட்டு 
நாங்க மருகுகிறோம் சாமி 
எலந்தை முள்ளால கோட்டைக்காரி 
எங்களை ஏறிட்டுப் பாரம்மா சக்கதேவி 
காட்டைக் காத்தது காளியாத்தா 
கம்மாய்க் கரையை காத்தது அய்யனாரு....."

காவல் தெய்வங்களை இறைஞ்சுவதாக இத்தகைய பாடல்கள் நடை பயிலும் காவல் தெய்வங்களின் பூஜைகளின் போது பறை இசையோடு கேட்பதற்கு மிக இனிமையான சந்தங்களோடு இப்பாடல்கள் உங்கள் தலையை அசைக்கும். தாளம் போடச் செய்யும். இந்தப் பாடல்களை கேட்கும் சிலர் சாமி அருள் வந்து ஆடுவதையும் அங்கே காணலாம்.
அடுத்ததாக எமது தேடலில் சிக்கியவர்தான் காகாலை மதுரைவீரன். குதிரை மீது ஆரோகணித்திருப்பார். புளத்சிங்கள பிரதேசத்தில் அமைந்துள்ள ஹல்வத்துறை பகுதியில் கடந்த ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு மேலாக காவல் தெய்வமாக இந்த மதுரைவீரன் வெள்ளைக் குதிரையில் வீற்றிருக்கிறார். மதுரைவீரன் தொடர்பில் பல்வேறு கதைகளும், வர்ணணைகளும் இருப்பினும் இது ஒரு காவல் தெய்வம். துஷ்டத்தனங்களில் இருந்து மக்களை காப்பவர் என மக்கள் நம்பி வழிபடுகின்றனர்.

"எங்களுக்கு நல்லது கெட்டது என்று எது நடந்தாலும் அதை எங்க குலசாமி வீரன் கிட்டத்தான் சொல்லி வைப்போம். எங்களுக்கு எல்லாமே அவருதான். அவரோடு பாதுகாப்பிலதான் நாங்க இன்னிக்கும் எந்தப் பிரச்சினையும் இல்லாம இந்த பகுதியில வாழ்றோம்" என்று மதுரைவீரனை மெய்சிலிர்த்து புகழ்கிறார் சொக்கலிங்கம்.

சொக்கலிங்கத்தின் அப்பா பெயர் கட்டியப்பன். அவர் திருச்சி குப்பம்பட்டியை பிறப்பிடமாகக் கொண்டவர். இலங்கைக்கு வெள்ளைக்காரர்களினால் அழைத்து வரப்பட்டபோது அக்கிராமத்து குலசாமி கோயிலில் இருந்து பிடி மண்ணை தன்னோடு எடுத்து வந்தாராம். ஹல்வத்துறை வந்ததும் மதுரை வீரனை நினைத்து ஓரிடத்தில் அம்மண்ணை வைத்து வழிபட்டாராம். இங்கே மதுரை வீரன் காவல் தெய்வமாக வந்தமர்ந்த கதை இது. அந்த இடத்தில் தான் இன்று மதுரை வீரன் சிலை கத்தியோடு நிற்கிறது.

"இந்த சாமி ரொம்பவும் சக்தி வாய்ந்தது. ஒரு தடவை ஊரைச் சுற்றிப் பார்ப்பதற்காக சில்வாதுரை ஜீப்பில் வந்தபோது மதுரை வீரன் சிலையைப் பார்த்திருக்கிறார். என்ன தோன்றியதோ, தெரியவில்லை, ஏளன வார்த்தைகளால் திட்டி பரிகாசம் பண்ணிச் சென்றாராம். பின்னர் போன காரியத்தை முடித்துக் கொண்டு வீடு திரும்புகையில் நடுச்சாமமாகி விட்டது.
அவர் ஜீப்பை செலுத்தியபடி மதுரை வீரன் சிலை அமைந்திருந்த பகுதிக்கு வந்தபோது பாதையை மறித்துக் கொண்டு மதுரைவீரன் நின்றிருப்பதைப் பார்த்திருக்கிறார். கால்கள் இரண்டும் பாதையின் இரு கரைகளிலும் பதித்து கைகளை அகல விரித்தபடி நிற்பதைப் பார்த்து வெலவெலத்துப் போனார் சில்வாதுரை. உலுக்கி எடுக்கும் அச்சத்துடன் ஜீப்பை அப்படியே போட்டுவிட்டு பாதைக்குக் கீழே அமைந்திருந்த லயத்தை நோக்கி அரக்கப் பரக்க ஓடியிருக்கிறார். தான் கண்ட காட்சியை கட்டியப்பனிடம் அவர் ஒருவாறு கூறியிருக்கிறார்.
ராமசாமி பூசாரியும் பந்தத்தை பிடித்தபடி கோயில் பக்கமாக ஏறிச் சென்றார்களாம். நடந்தது என்ன என்பதைப் பார்ப்பதற்காக சிறு பையனாக இருந்த சொக்கலிங்கமும் அவர்களுடன் சென்றிருக்கிறார்.

அங்கே போய்ப் பார்த்தால் துரை சொன்ன இடத்தில் எந்த உருவமும் காணப்படவில்லை. பிறகு பூசாரி வீரனுக்கு ஒரு சூடத்தை கொளுத்திவிட்டு துரையை போகும்படி சொல்லியிருக்கிறார். ஆனால் மருண்டு போயிருந்த சில்வாதுரை, தன் கண்களுக்கு வழிமறித்து நிற்கும் மதுரைவீரன் தென்படுவதாகச் சொல்லி நகர மறுத்திருக்கிறார்.

மதுரை வீரன் அடம்பிடித்து நிற்பதை புரிந்து கொண்ட பூசாரி மறுபடியும் வீரன் முன்னாடி மண்டியிட்டு இறைந்து மன்றாடினாராம். இதன் பிறகு வீரன் பாதையை விட்டு விலகவும் துரை ஜீப்பை ஸ்டார்ட் செய்து பங்களாவுக்கு சென்றாராம்.

அடுத்த நாள் இந்த இடத்திற்கு வந்த துரை வீரனிடம் மன்னிப்பு கேட்டதோடு பெரிய பூஜையையும் செய்தாராம்.

தான் பார்த்து கேட்ட இச்சம்பவத்தை முக பாவங்களுடன் விளக்கமாக நாடகம் போல நடித்துக் காண்பித்தார் சொக்கலிங்கம்.

(தொடரும்)

கொழும்பின் சைவ உணவக வரலாறு – 2

"அந்தக் காலத்தில் ஒருநாள் உணவு தேவை சதங்களில் முடிந்துவிடும்"


கோல்டன் கபே ராமனுடன் ஒரு விரிவான உரையாடல்

 மணி  ஸ்ரீகாந்தன்

"சைவ உணவகங்களில் மலிவு விலையில் உணவும், மரியாதையும் கிடைப்பதால்தான் சிங்களவர்கள் விருப்பத்துடன் இங்கே உணவருந்த வருகிறார்கள். சைவக் கடைகளுக்குச் சாப்பிடப் போனால் சாம்பாரும், ரசமும் விரும்பியபடி சாப்பிடலாம். அங்கே அளவுச் சாப்பாடு கிடையாது என்பது அவர்களின் நம்பிக்கை, அதுதான் உண்மையும் கூட. நாங்கள் சாப்பிட வருபவர்களுக்கு சாம்பார் வாளியை அப்படியே வைத்து விடுவோம், இஷ்டம் போல ஊற்றி சாப்பிடுவார்கள். குறிப்பாக சைவ உணவகங்களில் இந்தப் பழக்கம் அந்தக் காலத்தில் இருந்து இன்று வரை இருந்து வருகிறது" என்கிறார் கோல்டன் கபே ராமன்.

அந்தக் காலத்தில் கொழும்பில் இந்தியர்கள்தான் அதிகமாக வசித்தனர். அதனால் ரவுடித்தனமும் அவர்களிடம்தான் இருந்தது. குறிப்பாக மலபாரிலிருந்து வந்தவர்கள் கொழும்பு துறைமுகத்தில் மூட்டை சுமந்தவர்கள். அவர்கள்தான் ரொம்ப மோசம். அவர்கள் செய்யும் அழிச்சாட்டியம் தாங்க முடியாமல் நாங்கள் இரவு எட்டு மணிக்கெல்லாம் கடையை மூடி விடுவோம். ஆனால் 53ம் ஆண்டுக்குப் பிறகு அவர்கள் மீதிருந்த பயமும் போய்விட்டது. ஏனென்றால் அவர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் இந்தியாவுக்கு போய்விட்டார்கள் என்று தமது அந்தக் கால அனுபங்களில் மூழ்கிப்போனார் ராமன்.

இந்தியாவில் இருந்து வந்தவர்கள் எங்கே தங்கினார்கள். வீட்டு வாடகை எவ்வளவு என்பது போன்ற எமது சந்தேகங்களை ராமனிடம் கிளறினோம்.

"அப்போது கொழும்பில் நிறைய வீடுகள் சும்மாதான் கிடந்தன. நான் வேலைப்பார்த்த லச்சுமி விலாஸ் ஹோட்டலுக்குச்
 சொந்தமாக மூன்று வீடுகள் இருந்தன. அந்த வீடுகளில் இந்தியாவிலிருந்து பிழைப்புக்காக வந்திருந்த புடவை வியாபாரி, ஐஸ்கிறீம் வியாபாரி, மூட்டை தூக்குபவர்கள், வாழை இலை வெட்டுபவர்கள் என்று சுமார் நூற்றி ஐம்பது பேர் தங்கி இருந்தார்கள். அவர்களோடுதான் நானும் தங்கியிருந்தேன். எங்களுக்கு வீடு இலவசமாக வழங்கப்பட்டு இருந்தது. ஆனால் மூன்றுவேளை சாப்பாட்டையும் அவர்களின் கடையில்தான் சாப்பிட வேண்டும் என்பது மட்டுமே எங்களுக்கு விதிக்கப்பட்டிருந்த கட்டுப்பாடு. அதன்படியே நாங்களும் மூன்றுவேளை சாப்பாட்டையும் அந்தக் ஹோட்டலிலேயே சாப்பிட்டு ரொம்பவும் ஜொலியாகக் காலத்தைக் கடத்தினோம்" என்று சொல்லி புன்னகைக்கும் ராமனிடம் அப்போது ஹோட்டல் வேலை ரொம்ப ஈஸியாக இருந்ததா? என்று கேட்டோம்.

"ஜொலியாக இருந்தோம் என்று சும்மா ஒரு பேச்சுக்குச் சொன்னேங்க அப்போது ஹோட்டல் வேலை ரொம்பவும் கஷ்டம். இப்போ மாதிரி இயந்திரங்கள் கிடையாது. அதனால் மாவு ஆட்டுவது, உரலில் இடிப்பது, அம்மியில் அரைப்பது என்று எல்லாமே கையாலதான. ரொம்ப கஷ்டமுங்க. நான் அந்த வேலை எல்லாம் செய்து ரொம்பக் கஷ்டப்பட்டு முன்னேறியவன். ஆனால் என் பிள்ளைகள் அந்தக் கஷ்டங்களை அனுபவிக்கவில்லை. அது எனக்கு ரொம்பவும் ஆறுதலா இருக்கு" என்று கூறியவரிடம், அந்தக்காலத்து முதலாளிகள் தொழிலாளிகளை அடித்து உதைப்பார்களாமே? என்று நாம் கேள்விப்பட்ட விடயத்தை வினவினோம்.

"நான் எழுபதாம் ஆண்டுவரை ஹோட்டலில் எல்லாவிதமான தொழிலையும் செய்திருக்கிறேன். ஆனால் நான் அடிவாங்கியதில்லை. அதற்கு ஒரு காரணமும் இருக்கிறது. ஏனென்றால் நான் வேலைப்பார்த்த இடத்தில் முதலாளிகள் எல்லோரும் எங்க ஊர்க்காரர்கள். அதாவது ராமநாதபுரம், திருநெல்வேலியை சேர்ந்தவர்கள்" என்று சொல்லும் ராமன் இன்னொரு விடயத்தையும் சொன்னார்.

"அந்தக்காலத்தில் படிப்பறிவு ரொம்பவும் குறைவு. நூற்றுக்கு ஐந்து பேர்தான் படித்தவர்கள். கடை முதலாளிகளும் படித்தவர்கள் அல்ல. எல்லாம் கேள்வி ஞானம்தான். படிக்காத காரணத்தால் நல்ல பண்பும் பழக்கவழக்கமும் அந்தக்காலத்தில் இல்லைத்தான். அப்போது பத்திரிகை படிக்கும் பழக்கம் கூடக் கிடையாது. எனக்கே 65க்குப் பிறகுதான் கொஞ்சம் பொது அறிவு வந்து பேப்பர் படிக்கும் பழக்கம் வந்தது" என்று சொல்லும் ராமன், தாம் பத்திரிகைகளில் படித்த பொன்மொழிகள், தத்துவங்களைத் தொகுத்து சிதறிய முத்துக்கள் என்ற ஒரு நூலையும் வெளியிட்டு தமது உணவகத்தில் வைத்திருக்கிறார். நாவுக்கு சுவையையும், அறிவுக்கு தீனியையும் போடுவதை கோல்டன் கபே ராமன் வழமையாகக் கொண்டிருக்கிறார்.

திருநெல்வேலி மாவட்டத்திலிருந்து வந்து வர்த்தக துறையில் வளர்ந்தவர்களில் டேவிட் கிராம், வாணிவிலாஸ், அம்பாள் கபே உள்ளிட்ட சில நிறுவன உரிமையாளர்களைக் குறிப்பிடுகிறார் ராமன்.

அந்தக் காலத்தில் ஒரு நாளைக்கு எவ்வளவு வியாபாரம் நடக்கும் என்று கேட்டோம். அதற்கு ராமன், "ஒரு நாளைக்கு ஏழு ரூபாயில் இருந்து அதிகபட்சமாக பதினைந்து ரூபாய் வரை வியாபாரம் நடைபெரும். சைவ உணவகப் பண்டங்களின் விலைகள் சதங்களில் தொடங்குவதால் கல்லாப் பெட்டி நிறைய சில்லறை காசுகள்தான் நிறைந்து காணப்படும். ரூபாய் நோட்டுகளைக் காண்பது அரிது. ஒரு மனிதனின் சராசரி தேவை சதங்களில் முடிந்து விடுவதால். அந்தக்காலத்தில் சதங்கள் ரொம்பவும் பெறுமதியானவை.

ஒரு சதத்தையும் விட்டுக்கொடுக்க மாட்டோம். அப்போது டிப்ஸ் கொடுக்கும் பழக்கமும் இல்லை. சதம் பெறுமதி என்பதால் எப்படி டிப்ஸ் கொடுப்பது? எனக்கு தெரிய 60பதுக்கு பிறகுதான் டிப்ஸ் கலாச்சாரம் கொழும்பில் பரவியது. ஐந்து, பத்து சதத்தில் தொடங்கிய டிப்ஸ் பழக்கம் இப்போ குறைந்த பட்சம் சர்வருக்கு பத்து ரூபா கொடுத்தால்தான் தமக்கு மதிப்பு என்று வாடிக்கையாளர்கள் நினைக்கும் அளவிற்கு வந்துவிட்டது. பெரும்பாலான ஹோட்டல்களில் டிப்ஸ் கொடுத்தால்தான் நன்றாக கவனிக்கிறார்களாம். இல்லை என்றால் தங்களை கவனிப்பது இல்லை என்ற குற்றச்சாட்டும் இருக்கிறது.

ஆனால் நான் அந்த விடயத்தில் ரொம்பவும் கவனமாக இருக்கிறேன். அப்படி எங்கள் கடைக்கு வரும் வாடிக்கையாளர்கள் நினைத்து விடக்கூடாது என்பதற்காக நானே சில சமயங்களில் உணவுகளைப் பரிமாறுவதுண்டு. வரும் வாடிக்கையாளர்களிடம் டிப்ஸ் கொடுக்க வேண்டாம் என்று எம்மால் சொல்ல முடியாது அப்படி கொடுப்பது ஒரு கௌரவமான விடயமாக அவர்கள் நினைக்கிறார்கள். சாப்பிட்டு விட்டு சர்வருக்கு ஒரு பத்து ரூபா கொடுத்தால் அடுத்த முறை மீண்டும் சாப்பிட வரும்போது அவர்களுக்கு கவனிப்பு பலமாக இருக்குமாம். ஆனால் நான் சர்வராக வேலை பார்த்த அந்தக் காலத்தில் எங்களிடம் ஒரு நோட் புக்கும், பேனாவும் வழங்கப்படும். அதில் சாப்பிடும் வாடிக்கையாளர்களுக்கான கணக்கை எழுதி கல்லாவில் அமர்திருக்கும் முதலாலியிடம் கொடுப்போம். அவர்கள் வாடிக்கையாளர்களிடம் பணத்தை வாங்கிக்கொள்வார்கள்" என்று அந்தக்கால சதங்களைப் பற்றி ஒரு நீண்ட விளக்கம் அளித்தார் ராமன்.

பத்து ரூபா சம்பளத்தில் பற்றுப்பாத்திரம் தேய்த்து, மேசை துடைத்தவர் எப்படி கல்லாவில் உட்கார்ந்து காசு எண்ணினார் என்பதும் ஒரு சுவாரஸ்யமான கதை. கொம்பனி வீதி ஜாவா லேனில் அமைந்திருந்த லட்சுமி விலாஸ் ஹோட்டலுக்கு அருகில் ஒரு பெரிய வீடு இருந்ததாம். அந்த வீட்டுக்கு தினசரி காலை உணவை ராமன்தான் எடுத்துச் செல்வாராம். அந்த வீட்டில் இருந்த துரைக்கு குழந்தைகள் இல்லாததால் ராமன் மீது அவர்களுக்கு மிகுந்த அன்பு. ராமனுக்கும் அந்த தம்பதியினருக்கும் இடையிலான நட்பு நீண்டக்காலமாக தொடர்ந்திருக்கிறது.

பின்னர் ஒரு சமயத்தில் லட்சுமி விலாசின் நிர்வாகத்தை அந்த பெரிய வீட்டுத் துரை எடுத்து நடத்தியிருக்கிறார். அந்த சந்தர்ப்பத்தில் தமக்கு விசுவாசமான ராமனை கல்லாவில் அமர்த்தியிருக்கிறார். அதன் பிறகு நீண்டகாலமாகக் கடையின் காசாளராக நேர்மை தவறாது  பணியாற்றி வந்தார் ராமன்.

1953ம் ஆண்டு பேங்சால் வீதியில் கோல்டன் கபே கடையை ராமனின் உறவினர் ஒருவர் பொறுப்பேற்றார் ராமன் கோல்டன் கபேயின் காசாளரானார். அதன் பிறகு அந்தக் கடையின் நிர்வாகத்தை ஆர். கிருஸ்ணமூர்த்தியால் நடத்த முடியாமல் போக, தமக்கு விசுவாசமாகவும், நேர்மையாகவும் இருந்த ராமனிடம் ஹோட்டலைக் கையளித்து விட்டுச் சென்று விட்டாராம்" ஆர். கிருஸ்ணமூர்த்தியை என்னால் எப்போதும் மறக்க முடியாது. என்னிடம் ஒரு சதமும் எதிர்பார்க்காமல் இவ்வளவு பெரிய ஹோட்டலை என்னிடம் கொடுத்து விட்டுச் சென்ற கிருஸ்ணமூர்த்திக்கு ரொம்பவும் தாராள மனசுங்க" என்று தமக்கு வாழ்க்கை கொடுத்தவரை ராமன் நெஞ்சார வாழ்த்துகிறார்.

ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு கொழும்பில் சைவ உணவை உண்பவர்களின் தொகைதான் அதிகமாக இருந்தது. அசைவம் ரொம்பவும் குறைவு. அதனால் சைவ உணவகங்களின் தேவையும் அதிகமாக இருந்தது. அப்போது அரிசி மா பாவனையில் இல்லை, கோதுமை மா மட்டும்தான். அந்த நாட்களில் எல்லா ஹோட்டல் உரிமையாளர்களும் கட்டாயம் மாடு வளர்ப்பார்கள். லட்சுமி விலாசுக்கு சொந்தமாக இருபத்தைந்து மாடுகள் ஜாவா லேனில்; இருந்தன. கோல்டன் கபேக்கு சொந்தமான மாடுகள் வத்தளையில் வளர்க்கப்பட்டன. பவுடர் பால் புழக்கத்தில் இருந்தாலும் பசும் பால் அருந்துபவர்களின் தொகை அதிகமாக இருந்தது. அப்போது கொழும்பில் பெரும்பாலான இடங்கள் காடுகளாகவும் புல் மண்டிய புதர்களாகவும் இருந்ததால் மாடு வளர்ப்பதற்கு ஏற்ற சூழல் கொழும்பில் காணப்பட்டது. இப்போதோ கொழும்பில் மாடு வளர்ப்பதை கற்பனை செய்தும் பார்க்க முடியாது.

கொழும்பில் அப்போது ரொம்பப் பிரபலமான இடமாக 'எலிப்பன்ட் ஹவுஸ்" இருந்தது. அங்கேயும் சில சமயங்களில் சைவ உணவகம் பால் கொள்வனவு செய்யுமாம். ராமன் தன்னுடன் நைட் ஸ்கூலில் படித்த நண்பர்கள் பிரான்சிஸ், அப்புறம் நண்பர்; அலி ஆகியோரை தன்னால் மறக்க முடியாது என்கிறார். "பிரான்சிஸ் இந்தியாவுக்கு போயிட்டாரு அலி கொழும்பில ரொம்ப வசதியான ஆளா இருக்கிறாரு.." என்கிறார் ராமன்.
 

மேலும் வாசிக்க…

கொழும்பின் சைவ உணவக வரலாறு -3

Tuesday, February 11, 2014

வேடந்தாங்களில் அதிரும் பறை 01

சாதி வேற்றுமைகளை எதிர்த்து முழங்குகிறது மணிமாறனின் பறை முழக்கம்


மணி  ஸ்ரீகாந்தன்

'நிலவை பறையாக்கு - வீரண்ணா
சூரியனில் சூடேற்று - வீரண்ணா
மனுவின் முதுகெழும்பில் - வீரண்ணா
சிண்டு குச்சி அடிகுச்சி செய் - வீரண்ணா
அம்பேத்கரை நெஞ்சில் நிறுத்தி - வீரண்ணா
அடிச்சி நொறுக்கு சாதியத்தை - வீரண்ணா
பெரியாரை முன்னிருத்தி - வீரண்ணா
பெயர்த்தெடு மதவாதத்தை - வீரண்ணா
விழுகிற அடிதனிலே - வீரண்ணா
வீழட்டும் சாதி மதம்.
சஞ் சஞ் சஞ்
சஞ் சனக்கு - வீரண்ணா
சமத்துவத்த முழங்கு - வீரக்கா............' 

என்ற பாடல் பறை இசையோடு வேடந்தாங்கலில் விண்ணைப் பிளந்து கொண்டிருக்கிறது.
காஞ்சிபுரத்திலிருந்து 48 கிலோ மீட்டர்கள் பயணம் செய்தால் வேடந்தாங்கல் வரும். தமிழகத்தின் புகழ்பெற்ற பறவைகள் சரணாலயம் இங்கே அமைந்திருப்பதால் வேடந்தாங்கலுக்கு ஒரு தனிச்சிறப்பு இருக்கிறது. காஞ்சிபுரம் மாவட்டத்தில் அமைந்திருக்கும் இந்த வேடந்தாங்கலில் தான் பறையொலியால் சாதிகளை விரட்டி அடிக்க மிகப்பெரிய பயிற்சி வேள்வி ஒன்றை தமிழகத்து பறை இசைக்கலைஞர் மணிமாறன் நடாத்திக் கொண்டிருந்தார்.

பறவைகளின் கீச்சிடும் இனிமையான ஓசைகளை வேடந்தாங்கலில் கேட்டுக்கொண்டே நடந்தால் மணிமாறனின் பறையொலி செவி வழியே உள்நுழைத்து நம்மை ஆடச் செய்யும் விந்தையைக் காணலாம்.

அன்று காலை எமது வானவில் சிறப்பு சந்திப்புக்காக காஞ்சிபுரம் வேடந்தாங்கலில் நடைபெறும் பறை இசைப் பயிற்சிப் பட்டறைக்குள் நுழைந்தோம். சிறுவர் முதல் பெரியவர் வரை ஆண்களும் பெண்களுமாக கலந்து பறை இசையை ஆர்வத்தோடு இசைத்துக் கொண்டிருந்தார்கள். சுட்டெரிக்கும் வெயிலில் சில பறைகள் காய்ந்து முறுக்கேறிக் கொண்டிருந்தன.

"நான் ஆறாவது பெயிலுங்க. எங்க அப்பாவுக்கு கலைகள் பற்றி எதுவும் தெரியாது. ஆனா எங்க தாத்தா ஒரு தெருக்கூத்துக் கலைஞர். அவரு பெயர் சுப்ரமணியம். ஆனா பறை இசையை நான் அவரிடம் கற்றுக்கொள்ளவில்லை. எனக்கு கலை சொல்லிக் கொடுத்த பள்ளிக்கூடம் என்றால் அது சாவு வீடுகள் தான். நானும் என் நண்பர்களும் சாவு வீடுகளில் விடிய விடிய கானா பாடல்களைப்பாடி பிணத்துக்கு முன்பாக டோலக் வாசிப்போம். இரவு பத்து மணிக்கு தொடங்கும் கானா கச்சேரி விடியற் காலையில்தான் முடிவடையும். கச்சேரி முடிந்த உடன் எங்களுக்கு பணம் தர மாட்டார்கள். அதனால் பிணத்துக்கு முன்பாக அமர்ந்து பணம் வரும் வரை காத்திருப்போம். அப்போது அடுத்த ஷிப்டுக்காக பறை இசைக்கலைஞர்கள் பறைகளோடு வருவார்கள். அவர்களும் எனக்கு நண்பர்கள்தான். "இன்னும் காசு தரல மச்சான் லேட் ஆகும் போல" என்று நான் சொல்ல பறை ஆட்டம் தொடங்கும். நானும் நேரத்தைப் போக்க அந்தப் பறையை வாங்கி ரெண்டு தட்டு தட்டுவேன். இப்படித்தான் பறை மீது எனக்கு ஒரு காதல் பிறந்தது.
உண்மையைச் சொல்லப் போனால் எனக்கு பிணம்தான் வாத்தியாரு!" என்று தம்மைப் பற்றி ஒரு அறிமுகம் செய்தார் மணிமாறன். இப்படி ஒரு அறிமுகம் செய்துகொள்ள இந்த மனிதருக்கு எவ்வளவு துணிச்சல் இருக்க வேண்டும் என மனதுக்குள் நான் வியந்தபோதே, என் சிந்தனையில் மணிமாறன் விஸ்வரூபமெடுத்து நின்றார். நம்நாட்டில் இப்படி எவருக்காவது சிந்திக்கத்தான் தோன்றுமா?

சென்னையை பூர்வீகமாகக் கொண்ட மணிமாறனின் மனைவியின் பெயர் மகிழினி. இவர் ஒரு நாடறிந்த பாடகி. கும்கியில் 'சொய் சொய்' பாடலைப் பாடியவர் என்றால் வாசகர்களுக்கு இது கூடுதல் தகவலாக அமையும்.

"மகிழினியை மணம் முடித்த பிறகு என் வாழ்விடம் இந்த வேடந்தாங்கலாக மாறிப்போச்சுங்க!" என்கிறார் மணிமாறன். அப்போ நீங்களும் வேடந்தாங்கலுக்கு வந்த பறவை மாதிரிதானா....? என்றதும் மணிமாறன் சிரிக்கிறார்.
சிவகங்கையில் அழகர்சாமி வாத்தியாரிடம் பறை நுணுக்கங்களை கற்றுத்தேர்ந்தாராம் மணிமாறன். இவரை பறை அடித்து காட்டும்படி அழகர்சாமி வாத்தியார் சொல்லியிருக்கிறார். இவர் சிம்பு குச்சியை எடுத்து இரண்டு தட்டு தட்ட அதைக் கேட்டு உற்சாகமான வாத்தியார்,

"உனக்கு பறை இசையில் சொல்லிக் கொடுக்க எதுவும் இல்லை நீ தவில் கற்கப்போ"  என்று கூறினாராம்.

"பிறகு அவரிடம் பறை நுணுக்கங்களை கற்று இன்று அந்த கலை அழிந்து விடாமல் காக்கவும் சாதி வேற்றுமையை துரத்தவும் இன்று நான் பறையை தோளில் சுமக்கிறேன்" என்று சொல்லும் மணிமாறனின் பறை முழக்கம் தமிழகம் முழுவதும் ஓங்கி ஒலிக்கிறது. தமிழகத்தில் இருக்கும் பெயர் சொல்லக்கூடிய பறை இசைக் குழுக்களில் மணிமாறனின் புத்தர் கலைக்குழு முதன்மை வகிக்கிறது.

தமிழகத்தின் பல இடங்களில் பறை இசைப் பயிற்சி பட்டறைகளை நடாத்தி வரும் மணிமாறனின் பயிற்சி வகுப்புக்களில் இதுவரை ஆயிரக்கணக்கானோர் பறையின் நுட்பங்களை முறையாக பயின்று வெளியேறி இருக்கிறார்களாம். மணிமாறனின் பயிற்சி வகுப்புகளில் கற்கும் மாணவர்களின் பெரும்பாலானோர் நல்ல கல்வித் தகமையை கொண்டவர்களாகவும் அலுவலகங்களில் உயர் பதவிகளை வகிப்பவர்களாகவும் இருப்பதை நாம் நேரில் கண்டு கேட்டறிந்தோம்.
'எமது பறையொலி சாவுக்கானது அல்ல வாழ்வுக்கானது!

எமது பறை முழக்கம்
சாமியாடுவதற்கல்ல சாதிகள் ஆட்டம் காண்பதற்கு!

ஓங்கி அடிப்பதில் கிழியட்டும்
பறைகளல்ல இந்திய சாதிகள்!' என்ற செய்தியையே மணிமாறனின் புத்தர் கலைக்குழு உரத்துச் சொல்லி வருகிறது....



மேலும் வாசிக்க…

வேடந்தாங்களில் அதிரும் பறை 02