Saturday, October 5, 2013

நாங்களும் இந்தியாவுக்கு போனோமுங்க….05

பிராமணர்  கிணற்றில் நீர் அள்ளப் போய்….


மணி  ஸ்ரீகாந்தன்

இராமானுஜம் பயணிகள் கப்பல் சேவையில் ஈடுப்பட்டிருந்த காலப் பகுதியில் மலைநாட்டு தமிழர்களிடையே பேசப்பட்டு வந்த இடம் மண்டபம்.இலங்கையிலிருந்து செல்வோரும் தாயகத்திலிருந்து இலங்கை வருவோரும் மண்டபத்தில் தங்கி அங்கு வெள்ளையர்களால் நிர்மாணிக்கப்பட்டிருக்கும் பெரிய வெள்ளாவி கொப்பறைகளில் தங்களது ஆடைகளை சுத்தப்படுத்திக் கொண்டனர்.அதன் பின்னரே அவற்றை அணிந்து வெளியேறுவதற்கு அவர்கள் அனுமதிக்கப்பட்டனர்.
இதற்கான முக்கிய காரணம் அக் காலத்தில் தென்னிந்தியாவில் பரவலாக காணப்பட்ட வயிற்றோட்டம்,வாந்திபேதி , அம்மை போன்ற தொற்று நோய்கள் இலங்கைக்கோ அல்லது இலங்கையிலிருந்து இந்தியாவிற்கோ பரவிவிடக் கூடாது என்ற முன்னேற்பாட்டு நடவடிக்கையே!

அந்தக் காலப் பகுதியில் கப்பலில் பயணம் மேற்கொண்டவர்தான்  வேலாயுதம் இவர் களுத்துறை மாவட்ட தோட்ட பகுதியில் வசித்து வருகிறார்.தனது எழுபதாவது வயதில் போத்தல் வியாபாரம் செய்து வருகிறார்.அவர் தனது பதினோராவது வயதில் தனது தந்தையுடன் இந்தியாவிற்கு போனாராம்.

“கப்பல் பயணம் ரொம்ப சந்தோசமாக இருந்தது.இப்போதெல்லாம் இந்தியாவுக்கு போறது ரொம்பவும் ஈஸியான விசயமா இருக்கு.சும்மா ஏதோ மேட்டுலயத்து  பெட்டிக் கடைக்கு போய் வார மாதிரி இந்தியாவுக்கு போய் வர்ராங்க.ஆனா அப்போவெல்லாம் அது ரொம்ப பெரிய விசயம்.இந்தியாவிற்கு போறவங்க ஒரு மாதத்திற்கு முன்பிருந்தே ரெடியாகிடுவாங்க.பயணத்திற்கு முதல் நாள் ஊர் கோவிலில் கப்பல் பயணம் சிறப்பா அமைய சாமிக்கு பூசை கொடுத்து தோட்டத்தில் உள்ள எல்லாத்துக்கிட்டேயும் பயணம் சொல்லிதான் புறப்படுவாங்க.அப்படித்தான் நானும் என் அப்பாவோடு புறப்பட்டேன்.

எங்கள் ஊர் தமிழ்நாட்டில் இராமநாதபுரத்தில் உள்ள ஒரு கிராமம்.அங்கு என் மாதிரி உள்ள சிறுவர்கள் எல்லோரும் கோவணம் தான் கட்டியிருந்தார்கள்.நான் அணிந்து சென்ற சர்ட்டும், அரைக்கால் சட்டையையும் தவிர எனக்கு மாற்று துணியில்லை.எனவே நானும் அங்கு சென்று கோவணம்தான் கட்டியிருந்தேன்.டவுனுக்கு சென்றால் ரிக்ஷா வண்டியில்தான் பயணம்.இங்கே மாதிரி மோட்டார் வாகனங்களை நான் பார்க்கவில்லை.அது ஒரு புது உலகம் ரொம்மபவும் அமைதியா இருந்தது. ஒரு நாள் பக்கத்து வீட்டு தோப்பில் இருந்த கிணற்றில் தண்ணீர் இறைத்து குளிக்கலாம்னு போனேன். அங்கே போய் கிணற்றில் வாளியை போட்டதுதான் தெரியும்….அந்த வீட்டுல உள்ள ஆம்பளையும்,பொம்பளையும் அலறி அடிச்சிட்டு ஓடி வந்தாங்க.  ‘அச்சச்சோ பெருமாளே தீட்டு பட்டிருச்சே! யார்ரா அந்த சண்டாலப் பயல்’ன்னு கத்திக்கிட்டு ஓடி வந்தாங்க. அவங்களை கண்ட நானும் தலைதெறிக்க ஓடியாந்திட்டேன்.

அவங்களும் என்னை துரத்திட்டு வந்தாங்க.பிறகு என் வீட்டுக்கு வந்ததும் தான் என் அப்பா விஷயத்தை சொன்னாரு. ‘அடேய் பெரிய தப்பு செய்திட்டயே! பிராமண ஆளுங்க வீட்டு கிணற்றில தண்ணீர் எடுத்திட்டயே!’அது தெய்வ குத்தம்டா என்று கத்தினார். பிறகு அந்த பிராமண ஆட்களிடம் நான் ஊருக்கு புதுசு என்ற விடயத்தை சொல்லி ஒரு வழியாக அவர்களை சமாதானப்படுத்தி அனுப்பினார்.ஆனாலும் அந்த பிராமணர்கள் அவர்களின் கிணற்றில் என் கை பட்டதால் அந்த கிணற்றுத் தண்ணீரை முழுவதும் இறைத்து விட்டு அந்த தண்ணீருக்கு ஒரு பரிகாரம் செய்த பிறகே அதை எடுக்க வேண்டும் என்று பேசிக் கொண்டு போனார்கள். என்று தனது தமிழக அனுபவத்தை விளக்கினார்.

அன்று மட்டுமல்ல,இந்த சாதி வெறி இப்போதும்  தமிழகத்தில் இருந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது. அச்சமயத்தில் கடுமையாகத்தான் இருந்திருக்க வேண்டும். அறுபது ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வேலாயுதத்தின் தோலை உரிக்காமல் விட்டதே அதிசயம்தான்.! பிராமணர்கள் புனிதமான உயர் சாதியினர் அவர்கள் அருந்தும் தண்ணீரை கீழ்சாதிக்காரன் தொட்டால் அது தீட்டாகிவிடும். என்ற முரட்டு சாதி வெறியை ஈ.வேரா பெரியாரின் தீவிர சுயமரியாதை பிரச்சாரமே ஓரளவுக்குக் குறைத்து புதிய சிந்தனையை தமிழ் சமுதாயத்தில் தோற்றுவித்தது.

No comments:

Post a Comment