Monday, September 30, 2013

ஜல், ஜல் வண்டி

மாட்டு வண்டி மண்ணெண்ணை


மணி  ஸ்ரீகாந்தன்

ஜல்... ஜல்... மணியோசையுடன் ஊரைச்சுற்றி வந்த மாட்டு வண்டில் சவாரிகளை இன்று பார்க்க முடிவதில்லை. அப்படியே எங்காவது ஒரு மாட்டு வண்டிலை பார்த்துவிட்டால் ஹய்... ஹய். மாட்டு வண்டி! என்று சிறிசுகள் ஏதோ உலக அதிசயத்தை கண்டதுப்போல ஆச்சர்யத்தோடு பார்ப்பதை நாம் காண்கிறோம். அந்தக் காலத்தில் ஒரு வீட்டில் மாட்டு வண்டி இருப்பது என்பது இப்போ பி.எம்.டபிள்யூ கார் வைத்திருப்பது போன்று சமூகத்தில் ஒரு மரியாதையை கொடுக்குமாம்...

அப்படி சிறப்பு பெற்ற மாட்டு வண்டிகளை இன்று பார்க்க முடியவில்லை... ஆனால் கொழும்பு பண்டாரநாயக்கா மாவத்தையில் மட்டும் இன்றும் இருபது மாட்டு வண்டிகளில் மண்ணெண்ணை வியாபாரம் வெகு ஜோராக நடக்கிறது.

கொழும்பின் மூலை முடுக்குகளை சுற்றிவரும் இந்த ஜல், ஜல் மண்ணெண்னை மாட்டு வண்டிகளில் சொந்தக்காரார் பெயர் சிந்தக கருணாரத்ன.

"நாங்க இப்போது ஐம்பது வருடங்களுக்கு மேலாக இந்த இடத்தில் மண்ணெண்னை வியாபாரம் செய்து வருகிறோம். காலையில் ஆறு மணிக்கு திறக்கப்படும் இந்த மண்ணெண்னை நிலையத்தை பகல் பன்னிரெண்டு மணியுடன் மூடி விடுகிறோம்.


இங்கே மொத்த விற்பனைக்குதான் முதலிடம் கொடுக்கிறோம். பதினைந்து வருடங்களுக்கு முன்பு இரண்டு மணித்தியாலங்களுக்குள் ஒரு பவுசர் எண்ணெய் காலியாகிவிடும். இன்று அதில் அரைவாசிக்கூட விற்பனையாவதில்லை. மண்ணெண்னை வியாபாரம் மந்தகதியில்தான் நடக்கிறது. மண்ணெண்னை அடுப்புகள் எரிவாயுக்கு மாறியதுதான் இந்த நிலைமைக்கு காரணம். ஒரு பவுசரில் 6600 லீட்டர் மண்ணெண்னை இருக்கும். அதன் விலை பதினைந்து வருடங்களுக்கு முன் 48 ஆயிரம்... இன்று அதே பவுசர் 6 லட்சத்து 82 ஆயிரம் ரூபாய்" என்று சொல்லி வாய்பிளக்க வைக்கிறார் கருணாரத்ன. மண்ணெண்னை ஷெட்டுக்கு முன்னால் மாட்டு வண்டியோடு மண்ணென்னை வாங்க வந்திருந்த நபரை அனுகி விசாரித்தோம். அவர் பெயர் கண்ணா. கண்ணாரத்தெருவைத் சேர்ந்தவர்.

"நானும் ரொம்ப காலமாக இந்த மண்ணெண்னை வியாபாரம்தான் செய்கிறேன். காலையில வண்டியோட வந்து 180 லீட்டர் மண்ணெண்னை ஏற்றிக்கொண்டு கிளம்புவேன். ஒரு மணிக்கெல்லாம் வியாபாரம் முடிந்துவிடும். ஜிந்துப்பிட்டி, கண்ணாரத்தெரு, ஆட்டுப்பட்டுத்தெரு, கொச்சிக்கடை, சென்றல்ரோட் உள்ளிட்ட நமக்கு ஒதுக்கப்பட்ட ஏரியாவில் மட்டுமே நம்ம வியாபாரம். ஏறியாவை நாங்களே காலகாலமாக பிரிச்சு வச்சிருக்கோம். அதுல வேற யாரும் வர அனுமதிக்கமாட்டோம். இன்னைக்கு ஷெட்டில் வாங்கிட்டுப் போற மண்ணெண்னைக்கான பணத்தை மறுநாள்தான் வந்துகொடுப்போம். மாடும் வண்டியும் ஷெட்டுக்கு சொந்தமானதுதான்.

ஆனாலும் அதை நாங்களே பராமரித்துக்கொள்வோம். மாட்டுக்கு ஒரு நாளைக்கு புல்லு, புண்ணாக்குக்கு மட்டுமே முந்நூறு ரூபா செலவாகிறது. மாட்டுக்கு ஒழுங்கா சாப்பாடு போட்டு வளர்த்தா தானே நம்ம குடும்பமும் நல்லா நாலு வேளையும் சாப்பிடும்" என்று சொல்லும் கண்ணா இன்னும் திருமணம் முடிக்கவில்லை. அம்மா அக்காவோடுதான் இருக்கிறாராம். மாட்டு வண்டி பவுசரில் மண்ணெண்னை ஃபுல்லா ஏற்றிக்கொண்ட கண்ணா மாட்டை தட்டிவிட மாட்டு வண்டி ஜல் ஜல் என்ற ஓசையோடு பயணத்தை ஆரம்பித்தது...

No comments:

Post a Comment