Saturday, October 21, 2017

தமிழகத்தில் மகளிர் மட்டும் படம் பார்க்கும் பெண்களுக்கு குலுக்கல் முறையில் பட்டுச்சேலை பரிசு கொடுக்கிறார்களாமே?


ஜானகி, கொழும்பு 

மகளிர் மட்டும் படத்தை பார்க்க பெண்களை அதிக அளவில் தியேட்டருக்கு வரவழைக்க இந்த இலவச பட்டுச்சேலை திட்டத்தை அறிவித்தார்கள். தமிழ்நாட்டில் அரசாங்கம் ஏகப்பட்ட இலவசங்களை கொடுத்து ஏற்கனவே பழக்கப்படுத்தியுள்ளதால் இந்த யோசனை வந்திருக்கலாம். ஒரிண்டு நாட்களின் பின் அவர்களுக்கு ஒரு விஷயம் புரிந்திருக்கிறது. அது என்ன தெரியுமா? பெண்கள் தனியே படம் பார்க்க வரமாட்டார்கள். தங்கள் கணவன்மார் அல்லது அப்பா, சித்தப்பா, மாமா என்று உறவுமுறை ஆண்களுடன்தான் படம் பார்க்க வருவார்கள் என்பது உறைத்ததும் ஆண்களை தியேட்டருக்கு வரவழைக்க ஏதாவது செய்ய வேண்டியதாயிற்று. எனவே ஆண்களுக்கு மட்டும் என்ற விதிமுறையோடு ஒரு போட்டியை அறிவித்திருக்கிறார்கள்.
நீங்கள் கொண்டாடும் பெண்மணியைப் பற்றி அவர்களை நீங்கள் ஏன் கொண்டாடுகிறீர்கள் என்று நான்கு வரிகளும் அந்த பெண்ணுடன் எடுத்துக்கொண்ட உங்கள் செல்பியையும் அனுப்புங்கள். அவர் உங்கள் அம்மாவாகவோ அக்காவாகவோ தங்கையாகவோ மகளாகவோ மனைவியாகவோ, காதலியாகவோ இருக்கலாம். உங்களுடன் சேர்ந்து அந்த பெண்மணியை நாங்களும் கொண்டாடுகிறோம். ஒரு பட்டுப்புடவையுடன் என்று இரண்டாவதாக அறிவித்திருத்தார்கள்.
இப்போது மூன்றாவதாக பெண்களுக்கு சமையல் போட்டி வைத்து வெற்றி பெறுபவர்களுக்கு பரிசு தருவதாக அறிவித்திருக்கிறார்கள். ஆனால் மகளிர் மட்டும் படத்தின் கருத்து சமையல் கட்டில் வாழ்க்கையை தொலைத்த பெண்கள் தங்களை சமையல் கட்டில் இருந்து மீட்டெடுத்துக் கொள்ளவேண்டும் என்று கூறுகிறது. ஆனால், பெண்களுக்கு சமையல் போட்டி நடத்துவது படத்தின் கருத்துக்கு மாறாக உள்ளது என்று பரவலாக பேசப்படுகிறது. ஆண்களை தியேட்டருக்கு வரவழைக்க வேண்டும் என்பதற்காக இலவச டாஸ்மாக் பாஸ் கொடுத்தால் எப்படியிருக்கும். போகப் போக இதுவும் கூட நடக்கலாம் எனவே சினிமாப் படத்துடன் சேர்ந்து இலவசம் எந்த ரூபத்தில் வந்தாலும் ஆபத்துதான். இப்போதே தடுப்பதுதான் நல்லது.

சீனாவில் இந்தியப் படங்கள் மிகவும் பிரபலமாம் ஆனால் தமிழ் மலையாள படங்கள் அங்கு ஒடுகின்றனவா?
ராகவன், நீர்கொழும்பு.
பாகுபலி 2 கடந்த மாதம் தான் சீனாவில் திரையிடப்பட்டது. இதேநேரம் ‘த்ரிஷ்யம்’ மலையாள படத்தின் ரீமேக் உரிமையை சீன நிறுவனமொன்று வாங்கியுள்ளது என்பது இப்போது கிடைத்திருக்கும் தகவல்.
மோகன்லால், மீனா நடித்த மலையாளப் படம் ‘த்ரிஷ்யம்’ , இந்தி, தெலுங்கு, தமிழில் பாநாசம் என்ற பெயரிலும் இப்போது ‘தர்ம யுத்தய’ என்ற பெயரில் சிங்களத்திலும் எடுக்கப்பட்டு இலங்கையில் ஒடிக்கொண்டிருக்கிறது. இந்த படத்தை பார்த்த சீன நிறுவனமொன்று அப்படத்தை சீனமொழியிலும் தயாரிக்க விரும்பியுள்ளது. அதனால் ரீமேக் உரிமையை வாங்கியுள்ளது.

இந்திய நடிகர்கள் ஹொலிவுட் படங்களில் நடிக்கிறார்களா?
மொஹமட் இர்பான, கல்முனை

ஏன் இல்லாமல்? ஹொலிவுட் படமொன்றில் நடித்து விட்டுத்தானே அண்மையில் தனுஷ் இந்தியா திரும்பியிருக்கிறார்! தீபிகா படுகோன், பிரியங்கா சொப்ரா ஆகியோரும் ஹொலிவுட்டுக்கு போய் வந்திருக்கிறார்கள். இப்போது ஹொலிவுட் செல்லும் வாய்ப்பு பாகுபலி புகழ் ராணாவுக்கும், நடிகை எமிஜெக்சனுக்கும் கிடைத்திருக்கிறது. 1888 ஆம் ஆண்டு சௌராஷ்டிராவில் இருந்து புறப்பட்டுச் சென்ற விஜில் என்ற கப்பல் 700 பயணிகளுடன் காணாமல் போன கதையை மையப்படுத்தியுள்ள VIGIL MYSTERY OF THE PHANTOM SHIP என்ற படத்தில் நடிக்கப் போகிறார் ராணா அதேநேரம் ‘BOOGLE MAN’  என்ற படத்தில் நடிக்க எமிஜொக்சன் இப்போது ஹொலிவுட் சென்றுள்ளார்.

இருள் உலகக் கதைகள்

வீரசிங்கம் பூசாரி சொன்ன பேய்க் கதை

கேட்டு எழுதுபவர்: மணி ஸ்ரீகாந்தன்.

கொழும்பு பியகமை வர்தக வலயத்தில் இயங்கிவரும் ஒரு ஆடைத் தொழிற்சாலையில் பணி நிறைவடையும் வேளையை தொட்டுக்கொண்டிருந்தது. தொடர்ச்சியாக இரண்டு நாட்கள் இரவு பகலாக கண் விழித்து பணியாற்றியதில் தாரணி மிகவும் சோர்வடைந்து காணப்பட்டாள்.

“ரெண்டு நாளைக்கு லீவு போட்டு ரெஸ்ட் எடுக்கணும்” என்று மனதிற்குள் அடுத்த நாளுக்கான திட்டத்தை வகுத்தவள், தோள் பையை எடுத்து மாட்டிக்கொண்டு தனது நண்பிகளுடன் தங்கு விடுதியை நோக்கி நடந்தாள்.
தாரணி யாழ்ப்பாணத்தை சேர்ந்தவள் தொழில் நிமித்தமாக பியகமையில் தங்கி கடந்த ஒரு வருடமாக தொழில் செய்து வருகிறாள்.
ஆரம்பத்தில் தாரணி ஒரு பெரிய தங்கும் விடுதியில்தான் தங்கியிருந்தாள். ஆனால் அதில் தரப்படும் உணவு தரமற்றதாக இருந்ததினால் அவளும் இரண்டு சிங்கள தோழியரும் பியகமை பிரதேசத்தில் இருந்த ஒரு வீட்டை வாடகைக்கு எடுத்து அவர்களே சமைத்து சாப்பிட்டு வந்தார்கள்.
தாரணி கொழும்புக்கு வந்தபோது அவளுக்கு சிங்களம் பேச வராது ரொம்பவும் கஷ்டப்பட்டாள். ஆனால் இப்போது சரளமாக சிங்களம் பேசவும் பழகிவிட்டாள். அதனால் இப்போது அவளுக்கு நிறைய சிங்கள நண்பிகளும் இருந்தார்கள்.
வீரசிங்கம் பூசாரி
லீவு நாட்களில் முழுநேரத்தையும் சினிமா பார்ப்பதிலும், பேஸ்புக்கில் செட் பண்ணுவதிலுமே கழித்தாள். நயன்தாரா என்றாள் தாரணிக்கு கொள்ளைப் பிரியம். அவளின் பேஸ்புக் புரொப்பைலில் போட்டோவாக நயன்தாராதான் இருந்தாள். அதனால் அவளின் பேஸ்புக் நண்பர்களில் ஒருவன் அவளை ‘ஹாய் நயன்’ன்னு அழைக்க அவனோட ஏற்பட்ட ஒரு வித ஈர்ப்பில் காதல் வசப்பட்டு கடந்த ஐந்து மாதங்களுக்கு
மேலாக இருவரும் காதலர்களாக சுற்றித் திரிந்தார்கள். ஆனால்,  யார் கண் பட்டதோ தாரணியோடு தனக்கிருந்த தொடர்பை அவன் கைவிட, தாரணிக்கு அது பேரிடியாக அமைந்தது. அவள் தற்போது மன விரக்தியில் இருந்ததினால். ஆடைத் தொழிற்சாலையில் கிடைக்கும் நைட் வேலைகளையும் செய்து தமது உடலை வருத்திக்கொண்டாள். காதல் வலி அவளை பாடாய் படுத்தியது.

தாரணி தங்கியிருக்கும் வீடு மொத்தம் மூன்று அறைகளை கொண்டிருந்தது. அதில் ஒரு அறையில் தாரணியும் அவளின் நண்பி மாலாவும் தங்கியிருக்க அடுத்த அறையில் இரண்டு இளம் பெண்கள் தங்கியிருந்தார்கள்.
இரவு நேரங்களில் அந்த வீட்டைச் சுற்றி யாரோ நடமாடும் சத்தம் கேட்கவே அதுப்பற்றி அந்த வீட்டை வாடகைக்கு கொடுத்திருந்த வீட்டு உரிமையாளரிடம் தாரணியும் அவளின் நண்பிகளும் விசாரித்தப்போது,
“இங்கே போதைப் பொருள் பாவணையாளர்கள் இருக்கிறார்கள். எனவே அது அவர்களின் நடமாட்டமாகத்தான் இருக்கும். எனவே இரவு நேரங்களில் வெளியே வரவேண்டாம். கதவையும் திறக்கவும் வேண்டாம்" என்று உரிமையாளர் எச்சரித்ததை தொடர்ந்து தாரணிக்கும் அவளின் நண்பிகளுக்கும் ஒரு வித அச்ச உணர்வு ஏற்பட்டது. தாரணி ரொம்பவும் தைரியமானவள். அதனால் அவள் அதை பெரிசுபடுத்தவில்லை.
அன்று வேலை முடிந்து வந்த தாரணி அசதியில் படுத்திருந்தாள். அப்போது நேரம் நள்ளிரவை தாண்டிக்கொண்டிருந்தது. வீட்டுக் கூரையில் யாரோ முணங்கும் சத்தம் மெதுவாக கேட்கத் தொடங்கியது. அப்போது தாரணி திடுக்கிட்டு விழித்துக் கொண்டாள். பக்கத்தில் படுத்திருந்த மாலா ஆழ்ந்த நித்திரையில் இருந்தாள்.
தலைமாட்டில் இருந்த போனை எடுத்து அதில் இருந்த டோர்ச் லைட்டை ஒன் செய்து அந்த வீட்டு கூரையை நோக்கி வெளிச்சத்தை பாச்சினாள். சீலிங் அடிக்கப்படாத அந்த பழைய வீட்டுக் கூரையும், கருமை நிரமாகி போயிருக்கும் கூரை ஓடும் அந்த மெல்லிய மங்கலான வெளிச்சத்தில் மிகவும் பயங்கரமாகத் தெரிந்தது.
போர்வையை முழுவதுமாக இழுத்து தலையோடு போர்த்தியவள் புரண்டு படுத்தாள். அப்போது அவளின் போர்வையில் ஏதோ ஈரமாக ஒட்டுவதை உணர்ந்தவள் மீண்டும் எழுந்து போன் டோர்ச்சை அடித்துப் பார்த்தவள் அலறினாள். அந்த போர்வையில் இரத்தம் துளிகளாக படிந்திருந்தது.
தாரணி போட்ட பேய்க் கூச்சலில் பக்கத்தில் படுத்திருந்த மாலாவும் எழுந்துவிட்டாள். அப்போது அந்த அறை முழுவதும் இரத்த வாடை சூழ்ந்து கொண்டது. தாரணியும், மாலாவும் அந்த அறையை விட்டு வெளியே ஓடிவர பக்கத்து அறைகளில் தங்யிருந்த பெண்களும் எழுந்து வந்து நடந்ததை என்னவென்று கேட்டு அவர்களிடம் இருந்த டோர்ச் லைட்டை கூரையை நோக்கி அடித்துப் பார்த்தார்கள்.

அப்போது அங்கே பூணை மாதிரி ஒரு உருவம் ஓடி மறைய “சே அது கீரிப்புள்ள என்னத்தையோ பிடிச்சிட்டு வந்து கொன்னு தின்டிருக்கு”ன்னு சக தோழிகள் சொன்னப்போதுதான் தாரணிக்கு போன உசுரு திரும்பி வந்தது.
வேறு ஒரு போர்வையை எடுத்து போர்த்திக் கொண்டு நிம்மதி பெருமூச்சோடு படுத்தாள். அடுத்து வந்த இரண்டு நாட்களுக்கு எந்த பிரச்சினையும் இல்லை. அந்த அறையில் வெளிச்சம் அதிகமாக இருக்க நூறு வோல்ட் பல்பையும் வாங்கிப் பொருத்தினாள். ஆனாலும் அந்த ஓட்டு கூரை ரொம்பவும் உயரம் என்பதால், வெளிச்சம் கூரை வரை பாயவில்லை.

அன்று முழு பௌர்ணமி நாள். அதனால் தாரணிக்கு லீவு. இரவு பத்து மணிவரை டிவியில் படம் பார்த்துவிட்டு நித்திரைக்குச் சென்றாள். அப்போது அவளுக்கு முன்பாக படுக்கைக்கு சென்றிருந்த மாலா முழு நித்திரையில் இருந்தாள்.

சில நிமிடங்களுக்குப் பிறகு தாரணிக்கும் தூக்கம் வர அந்த அறை முழுவதும் பூரண நிசப்தம் குடிகொண்டிருந்தது.
ஆனால் அவர்கள் யாரும் அறியாத ஒரு பேராபத்து அவர்களுக்காக கூரையில் வெறித்தனமாக காத்திருந்தது.
இரத்த வாடை அந்த அறை முழுவதையும் வியாபித்திருந்தது. ஆனால் படுக்கையில் கிடந்த பெண்களுக்கு இது எதுவுமே தெரியவில்லை. அப்போது தாரணியின் நாசியில் ஏதோ வித்தியாசமான வாடை நுழைந்தபோது அவள் திடுக்கிட்டு விழித்துக்கொண்டாள். “இந்த ரத்த வாடை….ஓ! ஒரு வேளை அந்த கீரிப்புள்ளதான் கூரை மேலே எதையோ பிடித்து தின்னுட்டு இருக்கோ”என்று தாரணி சந்தேகப்பட்டவளாய் படுக்கையிலிருந்து எழுந்தவள் போன் டோர்ச்சை எடுத்து கூரையை நோக்கி வெளிச்சத்தைப் பாய்ச்சினாள். அந்த நிமிசம் அவள் கண்டகாட்சி தாரணியின் உடலை உறைந்துப் போகச் செய்தது. கூரையில் தலைகீழாக ஒரு கோரமான உருவம் நாக்கை வெளியே நீட்டியப்படி இரத்தம் சொட்ட சொட்ட மூச்சு வாங்கிக்கொண்டிருந்தது.
தாரணி போட்ட அலரல் சத்தத்தை அடுத்து அந்த உருவம் மறைந்துவிட  அக்கம்பக்கத்து வீடுகளிலிருந்து. அனைவரும் ஓடி வந்து விவரம் கேட்டார்கள். தாரணியும் அவளது நண்பிகளும் சொன்ன தகவல்கள் அந்த பிரதேச வாசிகளை அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியது.
அப்போது அங்கே வந்த ஒரு முதியவர் இந்த வீட்டுல ஒரு ஐம்பது வருடத்து முன்பாக ஒரு பெரிய மாந்திரீகர் இருந்தாரு. அது மட்டும்தான் எனக்கு தெரியும்ன்னு சொல்லிட்டுப் போக பயந்துப்போன பெண்கள் வீட்டு உரிமையாளரை சந்தித்து நடந்த விடயங்களை சொன்னார்கள்.
அதன் பிறகு வீட்டு உரிமையாளரின் ஏற்பாட்டில் தாரணியும் அவளின் நண்பிகளும் வேறு ஒரு விடுதியில் தங்க வைக்கப்பட்டார்கள்.
அந்த வீட்டுக்கு ஒரு பெரிய பாதுகாப்பு பூஜையை போட்டுவிட்டால் எல்லாம் சரியாகிவிடும் என்பது அதன் உரிமையாளரின் நம்பிக்கை.  அதன்படி அவருக்கு தெரிந்த பெரிய பூசாரியான வீரசிங்கத்தை ஒரு நல்ல நாள் குறித்து அழைத்திருந்தார் அதன்படி வீரசிங்கமும் தமது சகாக்களோடு அந்த வீட்டினுள் நுழைந்தார். வீட்டின் படிகளில் வீரசிங்கத்தின் பாதம் பட்டதுமே அவரின் உடல் சிலிர்த்தது. ‘இதுல ஏதோ ஒரு கெட்ட சக்தி அண்டியிருக்கு’ என்பதை அவர் உணர்ந்து கொண்டார்.

சில நிமிடங்களில் பூஜைக்கான அனைத்து ஏற்பாடுகளும் பூர்த்தியானதும் வீரசிங்கம் உடுக்கையோடு களத்தில் இறங்கினார். அப்போதுதான் வீரசிங்கத்துக்கு சில உண்மைகள் புலப்படத்தொடங்கியது.
அந்த வீட்டில் ஒரு காலத்தில் வாழ்ந்த ஒரு பெரிய மாந்திரிகர் தமது தேவைகளுக்காக ஒரு இரத்தக் காட்டேரியை வளர்த்து வந்திருக்கிறார்.
அந்த காட்டேரியின் இரத்த தேவைகளை பூசாரியே பலிகளின் மூலமாக நிவர்த்தி செய்து வந்திருக்கிறார். ஆனால் திடீரென்று பூசாரிக்கு மாரடைப்பு ஏற்பட்டு அவர் இறந்துவிட, அதற்கு பிறகு இரத்தக் காட்டேரி பசியால் துடித்து வந்திருக்கிறது. அதற்கு பிறகு அந்த வீட்டில் வாடகைக்கு குடியேறியவர்களும் சில நாட்ளிலேயே யாருக்கும் தெரியாமல் பயந்து ஓடிவிட, அந்த வீடு பாழடைந்து கிடந்திருக்கிறது. அதையே மீள் சுத்திகரிப்பு செய்த அதன் உரிமையாளர் தாரணிக்கு வாடகைக்கு கொடுத்திருக்கிறார்.
வீரசிங்கத்துக்கு இப்போது அனைத்து தகவல்களும் துல்லியமாக கிடைத்துவிட்டன. “சரியான நேரத்துலதான் இந்த இரத்தக்காட்டேரி காட்சி கொடுத்திருக்கு கொஞ்சம் அசந்திருந்தாலும் அது யாரையாவது கொன்னு இரத்தத்தை உறிஞ்சி குடித்திருக்கும்.” என்று அவர் சொன்னதை கேட்ட வீட்டு உரிமையாளருக்கு வியர்த்துக் கொட்டியது.
வீரசிங்கம் அந்த நாசக்கார காட்டேரிக்கு இரண்டு சேவல்களை பலிக்கொடுத்து அதை கூரையிலையே வைத்து சுட்டு பொசிக்கவிட தீர்மானித்தார். பூசாரியை சுற்றி இருந்தவர்கள் அனைவரையும் வெளியேற்றிவிட்டு அவர் மட்டும் உள்ளே தீப்பந்தத்தோடு ஆடிக்கொண்டிருந்தார்.

சில நிமிடங்களில் கதவு அடைக்கப்பட்டது. சேவலகளின்; அலறல் சத்தம் ஓங்கி ஒலித்து அடங்கிப்போனது. அதன் பிறகு இதுவரை யாரும் கேட்டிராத ஒரு பயங்கரமான அலறல் சத்தம் செவிகளை பிளப்பபதுபோல ஒலித்து. அதுவும் சில நிமிடங்களில் ஓய்ந்தது. நிச்சயமாக வீரசிங்கம் அந்த இரத்தக் காட்டேரியின் கதையை முடித்துவிட்டார் என்பதை உணர்ந்த வீட்டு உரிமையாளர் நிம்மதிப் பெருமூச்சு விட்டார்.
அப்போது கதவு திறந்துகொண்டது. உள்ளே இருந்து குங்கிலிய புகை குபீர்ரென்று வெளியே வர அதனைத்தொடர்ந்து வீரசிங்கம் வெற்றிக் களிப்போடு வந்தார்.
அனைத்தும் சுமுகமாக முடிந்தவிட்டதை நினைத்து மாடனுக்கு ஒரு பூஜையை போட்டுவிட்டு கிளம்பினார்.
இப்போது தாரணியும் அவளது நண்பிகளும் அந்த வீட்டில் மகிழ்ச்சியோடு வசிக்கிறார்களாம்.

Friday, October 20, 2017

தமிழனை காக்கும் சிங்களத்தி

மணி  ஸ்ரீகாந்தன்.

லங்கைக்கும் இந்தியாவிற்கும் இடையேயான நல் உறவு நீண்ட காலமாக இருந்து வருகிறது. ஆனால் நாம் அறிந்து தமிழகத்துக்கும் நம் நாட்டுக்கும் இடையேயான நல்லுறவு எப்போதுமே சுமுகமாக இருந்ததாகத் நமக்கு தெரியவில்லை. இலங்கை மன்னர்கள் பாண்டிய நாட்டிலிருந்து பெண் எடுத்து இருந்தாலும். இலங்கை மீதான சோழ மன்னர்களின் படையெடுப்பும் தொடர்ச்சியாக நடைபெற்று வந்திருக்கிறது.
mani srikanthan
சிங்கள நாச்சியார் கோவில்
இலங்கையை வென்று 12,000ஆயிரம் சிங்களவர்களை சிறைப்பிடித்து வந்து,திருச்சியில் கல்லணை கட்டுவதற்கு அவர்களையும் மற்ற மன்னர்களையும் கரிகால பெருவளத்தான் ஈடுபடுத்தினான் என்பதை நமது தஞ்சை கல்வெட்டுகளும், சங்க இலக்கியங்களும் பதிவு செய்திருக்கின்றன என்பதை நாம் அறிவோம்.

இந்த சூழ்நிலையில் ஒரு சிங்களப் பெண்ணுக்கு தமிழ்நாட்டு தமிழர்கள் கோவில் கட்டி கும்பிடுகிறார்கள் என்பதை உங்களால் நினைத்துப் பார்க்கத்தான் முடிகிறதா?

ஆச்சர்யமாக இருந்தாலும் அதுதான் உண்மை. இந்த கோவில் தஞ்சை பெருநகருக்கு சற்று தள்ளி குந்தவை நாச்சியார் பெண்கள் கல்லூரிக்கு அருகில் இருக்கிறது.
20ஏக்கர் பரப்பளவில் பெரிய காடாக ஒரு காலத்தில் இருந்தாகவும் பெண்கள் கல்லூரி கட்டப்படும்வரை அந்தப் பகுதி முழுவதும் முட்புதர்கள் மண்டிக்கிடந்ததாகவும் கூறப்படுகிறது.
mani srikanthan
மூலவராக சிங்கள நாச்சியார்
இது ஒரு காவல் தெய்வம் மட்டுமே, இதனை யாரும் குல தெய்வமாக கும்பிடுவது இல்லை. ஆரம்ப காலத்தில் சிங்கள நாச்சியார் கோவில் என்று அழைக்கப்பட்ட இந்தக் கோவில் செங்கலாட்சி என்று மருவி தற்போது செங்கமல நாச்சியார் கோவில் என்று அழைக்கப்படுகிறது.
ஊருக்கு வெளியில் இந்தக் கோவில் இருந்த காரணத்தால் காட்டுக்கோவில் என்றும் இதனை அழைக்கிறார்கள்.

செவ்வாய், வெள்ளிக்கிழமைகளில் தீப ஆராதனைகள் நடைபெற்றாலும், வருடத்துக்கு ஒரு முறை மாசி மாதம் இரண்டாம் செவ்வாய்க்கிழமை இரவு பூஜைகள் நடைபெறுகின்றன அதனை தொடர்ந்து ஐந்தாம் நாள் திருவிழா கொண்டாடப்படுகிறது.

இந்த கோவிலை அண்மித்து வாழ்பவர்கள் யாரும் இந்த மண்ணின் பூர்வீகக் குடிகள் அல்ல என்பது வரலாற்று ஆய்வாளர்களின் கருத்து.
இந்த கோவிலில் பூஜை நடத்துபவர்களை அம்பலக்காரர்கள் என்று அழைக்கிறார்கள். இவர்கள் தற்போது வடக்கு பூக்காரத்தெரு, தெற்கு பூக்காரத்தெரு பகுதிகளில் வசித்து வருகிறார்கள். வழிப்போக்காக வந்து அம்பலத்தில் தங்கியவர்களே அம்பலக்காரர்கள் ஆனார்கள் என்பதே பலரின் கருத்தாக இருந்தாலும்,
mani srikanthan
ஒரு சிங்களத்தி எப்படி வழிப்போக்காக தஞ்சைக்கு சென்றிருக்க முடியும் என்பதுதானே உங்களின் கேள்வி. பொன்னியின் செல்வன் ஐந்தாம் பாகத்தில் கல்கியின் கூற்றின்படி,
பிற்காலத்தில் பொன்னியின் செல்வர் இராஜஇராஜ சோழனாக சிங்காதனம் ஏறியபோது அவர் பெரிதும் மதிக்கும் ஈழத்து ராணி என்று அவரால் அழைக்கப்பட்ட மந்தாகினி தேவிக்காக ஒரு கோயில் எழுப்பியதாகவும், அதனை சிங்கள நாச்சியார் கோவில் என்று அழைத்ததாகவும் பிறகு அந்த பெயர் திரிந்து ‘சிங்காச்சியார் கோயில்’ என்று ஆயிற்று என்று குறிப்பிடும் அவர்,
‘இன்றைக்கும் தஞ்சை நகரின் ஒரு பகுதியில் சிங்காச்சியார் கோவில் என்ற பெயருடன் ஒரு சிறிய சிதிலமான கோவில் இருந்து வருவதைத் தஞ்சைக்கு செல்லுகிறவர்கள் விசாரித்துத் தெரிந்துக் கொள்ளலாம்."
என்று சொல்லி அந்த பத்தியை கல்கி முடித்திருக்கிறார்.
mani srikanthan
ஆனாலும் இந்தக் கோவிலில் சோழர் கட்டடத்துக்கான எந்த சுவடுகளும் இல்லை. பொன்னியின் செல்வனின் குறிப்பைத் தவிர வேறு வரலாற்று ஆவணங்களோ கல்வெட்டுகளோ இல்லை. அதோடு மூன்றாம் ராஜராஜனின் ஆட்சிக்காலத்தின்போது, மாரவர்மன் சுந்தரப்பாண்டியன் சோழர்களை வீழ்த்தி தஞ்சையை தரைமட்டமாக்கி எரியூட்டி அழித்ததோடு கழுதை கொண்டு உழுது வரகு விதைத்தானாம். அப்போது தஞ்சை பெரிய கோவிலை தவிர வேறு எதுவும் மிஞ்சவில்லையாம். அந்த சந்தர்ப்பத்தில் இந்த சிங்கள நாச்சியார் சமாதியும் தரைமட்டமாகி இருக்கலாம் பிற்காலத்தில் வந்தவர்கள் அந்த இடத்தில் கோவில் எழுப்பியிருக்கலாம். என்றும் சொல்லப்படுகிறது.
இந்த சிங்களநாச்சி கோவிலோடு சியமளா தேவியையும் மக்கள் வழிபடுகிறார்கள்.

செவி வழி கதைகளின் படி இவர்கள் இருவரும் வாய்பேச முடியாத, காது கேளாத ஊமைச் சகோதரிகள். இவர்கள் இருவரையும் வைத்து கல்கி ஒரு அழகான கதாபாத்திரத்தை உருவாக்கியிருப்பார்.
அதன்படி மதுராந்தக சோழனை ஒரு ஊமைப்பெண் வளர்ப்பதாகவும், அருண்மொழி தேவனை ஒரு சிங்களப் பெண் காப்பாற்றியதாகவும் சொல்லப்படுகிறது.
mani srikanthan
நடேசன்
“அந்த இரண்டு சிங்களப் பெண்களும் ஒரே சிங்களக் கணவனை மணந்ததாகவும் ஒரு சமயம் மன்னரை பார்க்கச் சென்ற கணவன் திரும்பிவராமல், தவித்துப் போன அவர்கள், பிறகு தமது கணவனுக்கு அரண்மனையில்  மரண தண்டனை கொடுக்கப்பட்டதாகவும் அதனால் துயரம் தாங்காத அந்த இரண்டு பெண்களும் தமது உயிரை மாய்த்துக் கொண்டார்கள் என்றும், அதன் பிறகு அந்த இடத்தில் சில அமானுஷ்யமான விசங்கள் நடக்கவே அதைப்பார்த்து பயந்த ஊர் மக்கள் அதை எல்லைக் கடவுளாக நினைத்து வழிப்பட்டதாக  ஒரு கதை இருக்கிறது” ன்னு தஞ்சாவூரில் வசிக்கும் நடேசன் என்பர் எம்மிடம் கூறினார்.
ஆரம்பகாலத்தில் இந்தக் கோவிலில் சிலைகள் எதுவும் இல்லாமல் இது ஒரு நினைவாலயமாகவே இருந்ததாகவும் பிற்காலத்தில்தான் சிலைகள் வைத்து வழிபாடு தொடங்கியதாகவும் சிலர் சொல்கிறார்கள். இப்போது இந்தக் கோவிலில் சிங்கள நாச்சியாரோடு எல்லை சாமிகளான மதுரை வீரன், கருப்புசாமி, வேதமுனி உள்ளிட்ட சில காவல் தெய்வ சிலைகளையும் பார்க்ககூடியதாக இருக்கிறது.
இந்தக் கோவில் பெரிய அளவில் வெளியே தெரியாமல் போனதிற்கு முக்கிய காரணம். ஊருக்கு ஒதுக்குப்புரமான ஒரு காட்டுக்குள் அமைந்திருந்ததுதான். அத்தோடு வெள்ளையர்களின் ஆட்சிக்காலத்தில் உணவுக்கு கஷ்டப்பட்டவர்கள் வேறுவழியில்லாமல், இந்த கோவில் இருக்கும் பகுதியில் மறைந்திருந்து வழிப்பறி கொள்ளையில் ஈடுபட்டதாகவும் சொல்லப்படுகிறது. அடர்ந்த காடு என்பதால் பாம்புகளும் நிறைய அங்கே குடியிருந்ததாம்.
இப்போது இந்தப் பகுதியில் பெரிய ஆள்நடமாட்டம் இல்லை என்றாலும் குந்தவை நாச்சியார் பெண்கள் கல்லூரி மாணவிகளே இந்த கோவிலில் தினமும் வழிபாடு செய்து வருகிறார்கள்.